การแพทย์เฉพาะทาง เป็นสาขาย่อยของวิทยาศาสตร์การแพทย์ ซึ่งหลังจากนักศึกษาแพทย์สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิตจากโรงเรียนแพทย์ แพทย์ที่เรียนจบอาจเลือกศึกษาต่อในสาขาเฉพาะทางโดยสมัครเป็นแพทย์ประจำบ้านตามสถาบันที่เปิดรับสมัคร และหลังจากสำเร็จการศึกษาแล้วจะได้เป็น แพทย์เฉพาะทาง (Medical specialist) ในสาขาที่ศึกษามา
[แก้] แพทย์เฉพาะทางในประเทศไทย
แพทยสภาได้ระบุสาขาของแพทย์เฉพาะทางในประเทศไทยเอาไว้ดังต่อไปนี้[1]
[แก้] อ้างอิง
|
การแพทย์เฉพาะทางในประเทศไทย |
|
| อายุรศาสตร์ |
|
|
| ศัลยศาสตร์ |
|
|
| กุมารเวชศาสตร์ |
|
|
| สูติศาสตร์-นรีเวชศาสตร์ |
|
|
| การแพทย์เฉพาะทางอื่น ๆ |
เวชศาสตร์ป้องกัน (ระบาดวิทยา, อาชีวเวชศาสตร์, เวชศาสตร์การบิน, เวชศาสตร์ป้องกันคลินิก, สาธารณสุขศาสตร์, สุขภาพจิตชุมชน) · เวชศาสตร์ครอบครัว · รังสีวิทยา (รังสีวิทยาวินิจฉัย, รังสีร่วมรักษาของลำตัว, รังสีร่วมรักษาระบบประสาท, รังสีรักษาและมะเร็งวิทยา, เวชศาสตร์นิวเคลียร์, ภาพวินิจฉัยชั้นสูง, ภาพวินิจฉัยระบบประสาท) · วิสัญญีวิทยา (วิสัญญีวิทยาสำหรับการผ่าตัดหัวใจ หลอดเลือดใหญ่ และทรวงอก, วิสัญญีวิทยาสำหรับผู้ป่วยโรคทางระบบประสาท) · จิตเวชศาสตร์ · จิตเวชศาสตร์เด็กและวัยรุ่น · นิติเวชศาสตร์ · พยาธิวิทยา · พยาธิวิทยาคลินิก · พยาธิกายวิภาค · เวชศาสตร์ฉุกเฉิน · จักษุวิทยา · โสตศอนาสิกวิทยา · เวชศาสตร์ฟื้นฟู · ศัลยศาสตร์ออร์โทพีดิกส์ · เวชศาสตร์การกีฬา · เวชศาสตร์เขตเมือง · เภสัชวิทยาและพิษวิทยา
|
|
| อื่น ๆ |
|
|