เกาะบอร์เนียว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บอร์เนียว
แผนที่เกาะบอร์เนียว (เหลือง=อินโดนีเซีย, น้ำตาล=มาเลเซีย, เขียว=บรูไน)
แผนที่เกาะบอร์เนียว
(เหลือง=อินโดนีเซีย, น้ำตาล=มาเลเซีย, เขียว=บรูไน)
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พิกัด 1°00′N 114°00′E / 1.000°N 114.000°E / 1.000; 114.000
กลุ่มเกาะ หมู่เกาะซุนดาใหญ่
เนื้อที่ 743,330 ตารางกิโลเมตร
จุดสูงสุด กีนาบาลู (4,095 เมตร)
การปกครอง
บรูไน ประเทศบรูไน
เขต เบไลต์
บรูไน-มูวารา
เติมบูรง
ตูตง
อินโดนีเซีย ประเทศอินโดนีเซีย
จังหวัด กาลีมันตันตะวันตก
กาลีมันตันกลาง
กาลีมันตันใต้
กาลีมันตันตะวันออก
มาเลเซีย ประเทศมาเลเซีย
รัฐ ซาบาห์
ซาราวัก
ประชากรศาสตร์
จำนวนประชากร 16 ล้านคน (ในปี 2543)
ความหนาแน่น 22 คน/ตารางกิโลเมตร

บอร์เนียว (อังกฤษ: Borneo) หรือ กาลีมันตัน (อินโดนีเซีย: Kalimantan) เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลก รองจากเกาะกรีนแลนด์ (อันดับ 1) และเกาะนิวกินี (อันดับ 2) มีประเทศ 3 ประเทศอยู่ในเกาะบอร์เนียว คือ มาเลเซีย บรูไน อินโดนีเซีย อยู่บริเวณใจกลางกลุ่มเกาะมลายูและประเทศอินโดนีเซีย ในทางภูมิศาสตร์ เกาะบอร์เนียวเป็นส่วนหนึ่งของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทรัพยากรน้ำมันและก๊าซธรรมชาติมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ภูมิศาสตร์[แก้]

เกาะบอร์เนียวล้อมรอบด้วยทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือ ทะเลซูลูทางตะวันออกเฉียงเหนือ ทะเลเซเลบีสกับช่องแคบมากัสซาร์ทางตะวันออก และทะเลชวากับช่องแคบการีมาตาทางใต้

ดินแดนทางตะวันตกของเกาะบอร์เนียวได้แก่ คาบสมุทรมลายูและเกาะสุมาตรา ทางใต้ได้แก่ เกาะชวา ทางตะวันออกได้แก่ เกาะซูลาเวซีและหมู่เกาะโมลุกกะ ส่วนทางตะวันออกเฉียงเหนือได้แก่ หมู่เกาะฟิลิปปินส์

จุดสูงที่สุดของเกาะบอร์เนียว คือภูเขากีนาบาลูในรัฐซาบาห์ ประเทศมาเลเซีย มีความสูง 4,101 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล

การปกครอง[แก้]

ทางการเมืองการปกครอง เกาะบอร์เนียวแบ่งออกเป็น:

ประวัติศาสตร์[แก้]

เกาะบอร์เนียวเป็นพื้นที่สำคัญในการเผชิญหน้าระหว่างอินโดนีเซียและมาเลเซีย ในช่วงปี พ.ศ. 2505-2509 (ค.ศ. 1962-1966)