เกาะลูซอน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ลูซอน
แผนที่ประเทศฟิลิปปินส์แสดงกลุ่มเกาะลูซอน หมู่เกาะวีซายัน และกลุ่มเกาะมินดาเนา
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง	เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กลุ่มเกาะ	หมู่เกาะฟิลิปปิน
เกาะทั้งหมด	7,107
เกาะหลัก	ลูซอน, มินดาเนา, มินโดโร, ปาลาวัน
เนื้อที่	109,965 ตารางกิโลเมตร
จุดสูงสุด	ปูลัก (2,922 เมตร)
การบริหาร
ประเทศฟิลิปปินส์
เขต	เนชันแนลแคพิทอลริเจียน, บีโกล, กากายันแวลลีย์, กาลาบาร์ซอน, เซนทรัลลูซอน, กอร์ดีเยรา, อีโลโกส
เมืองใหญ่สุด	เมโทรมะนิลา (9,932,560 คน)
ประชากรศาสตร์
จำนวนประชากร	39,500,000 คน (ในปี 2000)
ความหนาแน่น	359.2 คน/ตารางกิโลเมตร
ชนพื้นเมือง	อาเอตา, บีโกลาโน, อีบานัก, อีโกรอต, อีโลกาโน, กาปัมปังกัน, ปังกาซีนัน, ตากาล็อก

ลูซอน (Luzon) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีความสำคัญทางเศรษฐกิจและการเมืองมากที่สุดของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นหนึ่งในกลุ่มเกาะทั้งสามกลุ่มของประเทศ (อีกสองกลุ่มได้แก่ วีซายันและมินดาเนา) โดยกลุ่มเกาะลูซอน ได้แก่ ตัวเกาะลูซอนเอง รวมทั้งหมู่เกาะบาตันและหมู่เกาะบาบูยันทางทิศเหนือ และเกาะต่าง ๆ ทางทิศใต้ ได้แก่ เกาะกาตันดัวเนส เกาะมารินดูเก เกาะมัสบาเต เกาะรอมบลอน และเกาะมินโดโร

เกาะลูซอนปรากฏในประวัติศาสตร์จีนในชื่อว่า "จักรวรรดิซ้องน้อย" (Lesser Song Empire) หรือ Lusong Kok จากนั้นนักสำรวจชาวโปรตุเกสได้บันทึกเกาะนี้ไว้ในแผนที่ของพวกเขาในชื่อ "ลูโซเนีย" (Luçonia) หรือ "ลูซอน" (Luçon) ชาวสเปนเข้ามาถึงเกาะนี้และอ้างกรรมสิทธิ์เพื่อครอบครองในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายใต้การปกครองของสเปน ลูซอนยังมีชื่อเรียกว่า นวยบากัสตียา (Nueva Castilla) หรือ นิวคาสตีล (New Castile) อีกด้วย ต่อมาในช่วงการปฏิวัติฟิลิปปินส์ เอมีลีโอ อากีนัลโดได้ประกาศเอกราชจากสเปนและจัดตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ที่เกาะแห่งนี้ แต่หลังจากนั้นทั้งหมู่เกาะก็ตกไปอยู่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกา จนกระทั่งเกาะลูซอนและเกาะอื่น ๆ ได้เอกราชอย่างสมบูรณ์อีกครั้งในปี ค.ศ. 1946

เกาะลูซอน เป็นบทความเกี่ยวกับ แม่น้ำ ภูเขา หรือสถานที่ทางภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ เกาะลูซอน ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ