อำเภอเจาะไอร้อง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| บทความนี้ยังต้องการเพิ่มแหล่งอ้างอิงเพื่อพิสูจน์ความถูกต้อง คุณสามารถพัฒนาบทความนี้ได้โดยเพิ่มแหล่งอ้างอิงตามสมควร เนื้อหาที่ขาดแหล่งอ้างอิงอาจถูกลบออก |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
อำเภอเจาะไอร้อง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส
เนื้อหา |
ประวัติ [แก้]
อำเภอเจาะไอร้อง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอระแงะ ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539[1]
ที่ตั้งและอาณาเขต [แก้]
อำเภอเจาะไอร้องตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนราธิวาส
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอตากใบและอำเภอสุไหงปาดี
- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสุไหงปาดี
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอระแงะ
การปกครองส่วนภูมิภาค [แก้]
อำเภอเจาะไอร้องแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่
| 1. | จวบ | (Chuap) | 8 หมู่บ้าน | |||||||
| 2. | บูกิต | (Bukit) | 14 หมู่บ้าน | |||||||
| 3. | มะรือโบออก | (Maruebo Ok) | 11 หมู่บ้าน |
การปกครองส่วนท้องถิ่น [แก้]
ท้องที่อำเภอเจาะไอร้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
- องค์การบริหารส่วนตำบลจวบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจวบทั้งตำบล ในปี 2557 เตรียมจะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลจวบเพื่อเตรียมรับประชาคมอาเซียน
- องค์การบริหารส่วนตำบลบูกิต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบูกิตทั้งตำบล
- องค์การบริหารส่วนตำบลมะรือโบออก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมะรือโบออกทั้งตำบล
อ้างอิง [แก้]
|
|
|||||||