อาณาจักรแพ็กเจ

อาณาจักรแพ็กเจ (Baekje) 백제 (百濟)
←   ← 18 ก่อนคริสต์ศักราช–ค.ศ. 660 →
Baekje at its height in 375.
เมืองหลวง	วิรเยซอง (18 BC–475 AD) อุงจิน (476–538) ซาบี (538–660)
ภาษา	ภาษาเกาหลีโบราณ
ศาสนา	พระพุทธศาสนา, ลัทธิขงจื๊อ, Korean shamanism
รัฐบาล	สมบูรณาญาสิทธิราชย์
King
- 18 BCE - ค.ศ. 28	อนจอ
- 346 - 375	กึนโชโก
- 523 - 554	ซอง
- 641 - 660	อึยจา
ยุคประวัติศาสตร์	โบราณ
- สถาปนาอาณาจักรแพ็กเจ	18 BC 18 ก่อนคริสต์ศักราช
- การรบของพระเจ้ากึนโชโก	346 - 375
- การรับศาสนาพุทธ	385
- เสียเมือง ซาบี	18 กรกฎาคม ค.ศ. 660 ค.ศ. 660
ประชากร
-  ประเมิน	3,800,000 (660)

ประวัติศาสตร์เกาหลี
ยุคก่อนประวัติศาสตร์  ยุคชึลมุน  ยุคมูมุน อาณาจักรโชซ็อนโบราณ 2333–108 BC  รัฐจิ้น ก่อนสามก๊ก: 108–57 BC  พูยอ, อกจอ, ทงเย  สามฮั่น: มา, บย็อน, ชิน สามก๊ก: 57 BC – 668 AD  อาณาจักรโคกูรยอ 37 BC – 668 AD  อาณาจักรแพ็กเจ 18 BC – 660 AD  อาณาจักรชิลลา 57 BC – 935 AD  คายา 42–562 อาณาจักรเหนือใต้: 698–935  อาณาจักรรวมชิลลา 668–935  อาณาจักรพัลแฮ 698–926  สามอาณาจักรหลัง 892–935   อาณาจักรโคกูรยอใหม่, อาณาจักรแพ็กเจใหม่, อาณาจักรชิลลา ราชวงศ์โครยอ 918–1392 ราชวงศ์โชซ็อน 1392–1897 จักรวรรดิเกาหลี 1897–1910 ญี่ปุ่นปกครอง 1910–1945  รัฐบาลพลัดถิ่น 1919–1948 การแบ่งเกาหลี 1945–1948 เหนือ, ใต้ 1948–present  สงครามเกาหลี 1950–1953
เส้นเวลา รายชื่อกษัตริย์ ความเป็นมาของภาษา วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์ทางศิลปะ ประวัติศาสตร์ทางการทหาร ประวัติศาสตร์ทางทหารเรือ

อาณาจักรแพ็กเจ (เกาหลี:백제, ฮันจา: 百濟; 18 ปีก่อนค.ศ. - ค.ศ. 660) สถาปนาขึ้นโดยพระเจ้าอนจอพระราชโอรสองค์เล็กในพระเจ้าดงเมียงยองในพุทธศตวรรษที่ 13 เมื่ออาณาจักรโคกูรยอพยายามจะกลืนอำนาจของอาณาจักรพูยอ พระเจ้าอนจอได้นำกำลังคนกลุ่มหนึ่งแยกตัวออกมาจากอาณาจักรโคกูรยอลงมาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นเขตอิทธิพลอำนาจของอาณาจักนมาฮัน โดยข้ามแม่น้ำฮันมา เลือกชัยภูมิอยู่ใกล้ๆกับที่เป็นกรุงโซล เมืองหลวงของเกาหลีใต้ในปัจจุบัน เพื่อตั้งเมืองใหม่ชื่อ วิเรซอง แล้วสถาปนาเป็นอาณาจักรซิปเจหลังสิ้นรัชกาลของพระองค์มีกษัตริย์ปกครองต่อมาอีกหลายพระองค์ จนถึงกษัตริย์รัชกาลที่ 31 ซึ่งเป็นรัชกาลสุดท้ายคือพระเจ้าอึยจา ก็พ่ายแพ้แก่กองทัพพันธมิตรซึ่งประกอบด้วยกองทัพชิลลาและกองทัพถังของจีนในปี ค.ศ. 660 (พ.ศ. 1203) ทำให้อาณาจักรแพ็กเจที่ปกครองมานานถึง 678 ปีก็ถึงกาลอวสาน

สถาปนาอาณาจักร

ในบันทึกประวัติศาสตร์ ซัมกุก ยูซา กล่าวว่า พระเจ้าอนจอนั้นก็คือโอรสพระองค์หนึ่งของพระเจ้าดงเมียงยอง ที่ขัดแย้งกับพี้น้องสายอื่น แล้วแยกตัวออกมาก่อตั้งอาณาจักรใหม่ชื่อว่า ซิปเจ ต่อมาแคว้นบีริวถูกอาณาจักรโคกูรยอโจมตี กษัตริย์ของแคว้นบีริวปลิดชีพตนเอง ผู้คนของบีริวก็อพยพเข้ามารวมกันในอาณาจักรซิปเจ จึงทำให้อาณาจักรแห่งนี้ใหญ่ขึ้น ซึ่งต่อมาพระเจ้าอนจอก็เปลี่ยนชื่ออาณาจักรใหม่เป็น แพ็กเจ การเติบโตอย่างรวดเร็วของอาณาจักรแพ็กเจ ทำให้กษัตริย์ของอาณาจักรมาฮันคิดระแวง จึงพยายามกดดันพระเจ้าอนจอจนต้องย้ายเมืองหลวงอยู่หลายครั้ง

การขยายอาณาเขต

ในรัชกาล พระเจ้าโกอิ กษัตริย์องค์ที่ 8 ของอาณาจักรแพ็กเจทรงทำให้อาณาจักรขยายตัวอย่างมากและในปี ค.ศ. 249 (พ.ศ. 792) ทรงแผ่ขยายการเป็นสัมพันธมิตรกับ อาณาจักรกายา (ค.ศ. 42-642) อาณาจักรเล็กๆซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของแพ็กเจและในรัชกาล พระเจ้ากึนโชโก กษัตริย์องค์ที่ 13 แห่งอาณาจักรแพ็กเจได้ทรงขยายชายแดนออกไปถึงทางเหนือจนติดกับชายแดนของ อาณาจักรโคกูรยอ

รวมอาณาจักร

กระทั่ง พ.ศ. 675 ในสมัยพระเจ้าแกรูเมืองหลวงก็ถูกย้ายไปอยู่ที่บริเวณภูเขาพุกฮัน ซึ่งปัจจุบันคือเมืองกวางจู ตลอดช่วงพุทธศตวรรษที่ 6 แลที่ 7 แพ็กเจพยายามขยายอำนาจครอบคลุมเมืองอื่นๆโดยตลอด จนกระทั่งในพุทธศตวรรษที่ 8 ก็สามารถกลืนเขตอิทธิพลทั้งหมดของอาณาจักรมาฮันได้อย่างเบ็ดเสร็จ แล้วตั้งตนเป็นอาณาจักรแพ็กเจที่ยึดครองอำนาจสืบต่อแทนอาณาจักรมาฮัน