เชมัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เชมัน

แชมัน หรือ เชมัน (อังกฤษ: Shaman)[1] เป็นชื่อเรียกของกลุ่มบุคคลที่เชื่อว่ามีความสามารถในทางวิญญาณ มีความสามารถในการรักษาโรคด้วยวิญญาณ ในบางวัฒนธรรมจะเชื่อว่าสามารถควบคุมสภาพอากาศ สามารถเดินทางได้ในโลกมนุษย์และโลกวิญญาณ นรก และสวรรค์ จะสามารถพบได้มากในทางเหนือของทวีปเอเชียและตอนกลางของทวีปเอเชีย เชมัน แบ่งได้ออกหลายอย่างแต่ว่าหลัก ๆ ก็คือ ร่างทรง (medium) ผู้เผยพระวจนะ (prophet) ผู้เห็นสิ่งต่าง ๆ (seer) ผู้ร่ายคาถา (sorcerer)

เชมันมีชื่อเรียกหลายอย่างตามลักษณะของความสามารถ และประเทศ เช่น คนทรง มิโกะ องเมียว บางครั้งจะเรียก พ่อมด แม่มด ในประเทศญี่ปุ่น ก็มีผู้ใช้คาถาสาปแช่งคือ พระนางฮิมิโกะ ก็เป็นส่วนหนึ่งของเชมันเหมือนกัน

ประเภทของเชมัน[แก้]

  1. ผู้เข้าทรง (medium) มีลักษณะคือ ผู้ที่ใช้ร่างเป็นตัวกลางสือระหว่างภพอื่น มีความสามารถโดยกำเนิด ซึ่งจะแบ่งเป็น
    1. คนทรงวิรญาณ เช่น วิณญาณต่างๆ
    2. คนทรงเจ้า เช่น ภูตต่างๆที่มีลักษณะกึ่งเทพ
    3. ร่างทรงเทพเจ้า เช่น เทพบางองค์
  2. ผู้ร่ายคาถา (Sorcerer) คือผู้ที่ เรียนรู้เอาวิชาในด้านมืดเพื่อนำมาใช้ในเรื่องต่างๆเช่น
    1. ทำให้ผู้อืนโชคร้ายหรือเจ็บป่วยหรือควบคุมตนเองไม่ได้
    2. ใช้ควบคุมวิญญาณเพื่อใช้เป็นทาส
    3. การใช้ใช้คาถาเพื่อทำร้ายโดยตรง
  3. ผู้เผยพระวจนะ (prophet) คือผู้ที่สามารถติดต่อสื่อสารกับพระเจ้า ความสามารถหลักๆคือการทำนายอนาคต
    1. การรับความรู้เพื่อใช้เป็นคำสอน
    2. บ้างครั้งสามารถรับพลังจากพระเจ้าได้
    3. การแจ้งเตือนภัย
  4. ผู้เห็นสิ่งต่าง ๆ (seer) คือผู้ที่มีความสามารถในการล่วงรู้สิ่งต่างๆ การทำนายอนาคต การทำนายภัยพิบัต

ถึงแม้จะมีความสามารถคล้าย prophet แต่ลักษณะการรับรู้จะต่างกันมากโดย seer จะรับรู้ได้โดยสัมผัสของตน

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]