หมู่เกาะรีวกีว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หมู่เกาะรีวกีว
ชื่อท้องถิ่น: 琉球諸島 (รีวกีว-โชะโต)
หมู่เกาะนันเซ (南西諸島 นันเซ-โชะโต)
Location of the Ryukyu Islands.JPG
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง ทะเลจีนตะวันออก
พิกัด 26°19′58″N 127°44′56″E / 26.33278°N 127.74889°E / 26.33278; 127.74889
เกาะทั้งหมด มากกว่า 100 เกาะ
เกาะหลัก โอะกินะวะ
การปกครอง
ประเทศญี่ปุ่น
จังหวัด หมู่เกาะซะสึนัง , จังหวัดคะโงะชิมะ และ รีวกีวโชะโต, จังหวัดโอะกินะวะ

หมู่เกาะรีวกีว (ญี่ปุ่น: 琉球諸島 รีวกีวโชะโต ?; โอะกินะวะ: ルーチュー รูชู) หรือ หมู่เกาะนันเซ (ญี่ปุ่น: 南西諸島 Nansei-shotō แปลตามตัวอักษรคือ หมู่เกาะตะวันตกเฉียงใต้ ?) [1] เป็นหมู่เกาะยาวรูปโซ่ในแปซิฟิกตะวันตก อยู่สุดขอบทางตะวันออกของทะเลจีนตะวันออก และอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชูในประเทศญี่ปุ่น จากประมาณปี ค.ศ. 1829 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 หมู่เกาะรีวกีวมีชื่อเรียกอื่นอีกคือ Luchu, Loochoo, หรือ Lewchew ซึ่งภาษาจีนกลางออกเสียงว่า Liuqiu หมู่เกาะวางทอดตัวยาวไปทางตะวันตกเฉียงใต้จากเกาะคีวชูของญี่ปุ่นไปถึงเกาะไต้หวัน

หมู่เกาะแบ่งการปกครองออกเป็นหมู่เกาะซะสึนัง (Satsunan Islands) ที่อยู่ทางเหนือเป็นของจังหวัดคะโงะชิมะ และรีวกีวโชะโต (Ryūkyū Shotō) ที่อยู่ทางใต้เป็นของจังหวัดโอะกินะวะของประเทศญี่ปุ่น เกาะโยะรง (Yoron) เป็นเกาะใต้สุดของหมู่เกาะซะสึนัง และ โยะนะกุนิ (Yonaguni) เป็นเกาะใต้สุดของหมู่เกาะรีวกีว เกาะขนาดใหญ่ที่สุดคือเกาะโอะกินะวะ (ญี่ปุ่น: 沖縄本島 โอะกินะวะ-ฮนโต ?)

หมู่เกาะมีภูมิอากาศแบบถึ่งเขตร้อนซึ่งมีฤดูหนาวเย็นสบายและอากาศร้อนในฤดูร้อน มีหยาดน้ำฟ้าสูงมาก และรับผลกระทบจากฤดูฝนและไต้ฝุ่น

มีภาษาท้องถิ่นคือภาษารีวกีว ซึ่งแตกต่างจากเกาะอื่นๆและภาษาอื่น

อ้างอิง[แก้]

  1. Tsuneyoshi, Ukita (1993). Nihon-dai-chizuchō (Grand Atlas Japan). Heibonsha. ISBN 4-582-43402-9. 

บรรณานุกรม[แก้]

  • This article incorporates text from the 1878 edition of the Globe Encyclopaedia of Universal Information, a work in the public domain

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]