พระเจ้ากึนโชโก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้ากึนโชโก
{{{caption}}}
ชื่อภาษาเกาหลี
อักษรฮันกึล 근초고왕
อักษรฮันจา 近肖古王
อักษรละติน Geunchogo-wang

พระเจ้ากึนโชโก (เกาหลี: 근초고왕; อังกฤษ: Geunchogo) (?-375, r. 346-375) กษัตริย์องค์ที่ 13แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี[1] ทรงเป็นกษัตริย์ที่แข็งแกร่งของอาณาจักรแพกเจ

พระราชประวัติ[แก้]

พระเจ้ากึนโชโก เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าบีรยู และหลังจากพระเจ้ากเยสิ้นพระชนม์โดยที่ไม่มีพระราชโอรสสืบต่อบัลลังก์ องค์ชายกึนโชโกจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากึนโชโก พระองค์เป็นองค์ชายที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าโชโก

สร้างความเข้มแข้งและพระราชอำนาจ[แก้]

เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์ทรงลดอำนาจของเหล่าชนชั้นสูงลง เนื่องจากชนชั้นสูงมีอำนาจมากมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าบีรยู และทรงตั้งระบบปกครองท้องถิ่นขึ้นตามหัวเมืองต่างๆทรงก่อตั้งศาลขึ้น พระองค์ทรงอภิเสกพระมเหสีที่มาจากตระกูลจิน พระองค์ทรงย้ายเมืองหลวงไปที่เมืองฮันซาน[2] ปัจจุบัน คือกรุงโซล

ขยายอาณาเขต[แก้]

Korea in 375, The greatest territory expansion of Baekje.

ในรัชสมัยพระเจ้ากึนโชโกนั้นอาณาจักรแพกเจเรืองอำนาจอย่างมากในคาบสมุทรเกาหลี ใน ค.ศ. 369 พระเจ้ากึนโชโกทรงทัพทัพไปยึดครองดินแดนที่เหลือของอาณาจักรมาฮัน ทำให้อาณาจักรมาฮันรวมเขากับอาณาจักรแพกเจโดยสมบูรณ์ในรัชสมัยพระเจ้ากึนโชโก และสมัยของพระองค์อาณาจักรแพกเจมีความสัมพันธ์อย่างดีกับอาณาจักรกายา พระเจ้ากึนโชโกขยายอาณาเขตของอาณาจักรแพกเจไปจนถึงแม่น้ำนักดง

ใน ค.ศ. 369 อาณาจักรแพกเจได้ขยายอำนาจขึ้นไปทางเหนือโดยร่วมมือกับอาณาจักรนังนังทำสงครามกับอาณาจักรโกคูรยอ อาณาจักรแพกเจได้ส่งทหารจำนวน 30,000 นายไปยังอาณาจักรโกคูรยอ นำทัพโดยองค์ชายรัชทายาทกึนกูซูสามารถยึดป้อมปราการของเมืองเปียงยางและสังหารพระเจ้าโกกุกวอนของอาณาจักรโกคูรยอด้วย

เมื่ออาณาจักรแพกเจมีอำนาจมากกว่าอาณาจักรโกคูรยอแล้วทำให้อาณาจักรแพกเจมีอำนาจมากที่สุดในคาบสมุทรเกาหลีและในทะเลเหลืองด้วย อาณาจักรแพกเจสามารถยึดครองเมืองคยองกิ ชุงชอง จอลลา คังวอน และควางแฮของอาณาจักรโกคูรยอทำให้อาณาจักรแพกเจมีอาณาเขตจรดแม่น้ำยาลูทางทิศเหนือ

ความสัมพันธ์ต่างประเทศ[แก้]

Baekje gave Seven-pronged Sword to Yamato.

ในรัชสมัยพระเจ้ากึนโชโก ค.ศ. 366 อาณาจักรแพกเจมีอำนาจครอบคลุมทั้งหมดทางด้านตะวันตกของคาบสมุทรเกาหลี ส่วนด้านตะวันออกเป็นของอาณาจักรซิลลา ด้านทิศเหนือเป็นของอาณาจักรนังนังและอาณาจักรโกคูรยอ

พระเจ้ากึนโชโกทรงรับวัฒนธรรมต่างๆมาจากจีน ในสมัยราชวงศ์จินปกครองประเทศจีน ใน ค.ศ. 372 ราชวงศ์จินส่งทูตมายังอาณาจักรแพกเจและพระเจ้ากึนโชโกก็ส่งทูตไปที่อาณาจักรจินด้วย พระเจ้ากึนโชโกทรงสร้างความสัมพันธ์กับอาณาจักรนังนังด้วย ทำให้สมัยของพระองค์เข็มแข็งมาก

ในสมัยพระเจ้ากึนโชโกอาณาจักรแพกเจเปิดทำการค้ากับประเทศจีนและประเทศญี่ปุ่น เรียกว่าการค้าสามเหลี่ยมมีศูนย์กลางอยู่ที่อาณาจักรแพกเจ ที่ครั้งแรกการค้าอยู่ในการควบคุมของพระจักรพรรดิอาณาจักรจิน แต่หลังจากอาณาจักรจินไม่สามารถควบคุมอาณาจักรนังนัง เผ่าซ่งนู๋ และเผ่าเสี้ยนเป่ย ทำให้การค้าส่วนใหญ่ควบคุมโดยอาณาจักรแพกเจ การค้ากับอาณาจักรทางเหนือต้องใช้เกวียนเป็นพาหนะเนื่องจากเรือไม่เหมาะสม อาณาจักรแพกเจจัดตั้งศูนย์การค้าขึ้นที่อาณาจักรนังนัง แพกเจส่งทูตไปที่เกาะคิวชูของญี่ปุ่นด้วย ซึ่งได้กลายมาเป็นศูนย์กลางการค้าในเอเชียตะวันออก[3]

อาณาจักรแพกเจได้ส่งทูตไปเผยแพร่วัฒนธรรมของอาณาจักรแพกเจไปยังญี่ปุ่นในยุคยามาโตด้วย ปัจจุบันมีหลักฐานอยู่ที่ญี่ปุ่นด้วยคือดาบเจ็ดเขี้ยวของอาณาจักรแพกเจ ที่พระเจ้ากึนโชโกมอบให้กับผู้ว่ายามาโต พระเจ้ากึนโชโกได้ส่งทูตไปยังญี่ปุ่นอีกเพื่อเผยแพร่พุทธศาสนา ลัทธิขงจื๊อและอักษรจีนด้วย

วัฒนธรรม[แก้]

อาณาจักรแพกเจมีวัฒนธรรมเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองโดยได้รับการถ่ายทอดวัฒนธรรมมาจากประเทศจีนแล้วหลอมรวมเป็นวัฒนธรรมของตนเอง แล้วถ่ายทอดต่อไปยังญี่ปุ่น

อ้างอิง[แก้]

  1. Il-yeon: Samguk Yusa: Legends and History of the Three Kingdoms of Ancient Korea, translated by Tae-Hung Ha and Grafton K. Mintz. Book Two, page 120. Silk Pagoda (2006). ISBN 1-59654-348-5
  2. Il-yeon: Samguk Yusa: Legends and History of the Three Kingdoms of Ancient Korea, translated by Tae-Hung Ha and Grafton K. Mintz. Book Two, page 120. Silk Pagoda (2006). ISBN 1-59654-348-5
  3. http://kdaq.empas.com/koreandb/history/kpeople/person_view.html?n=9587&in=29204#his http://100.naver.com/100.nhn?docid=26587