พระเจ้ากูอีซิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้ากูอีซินแห่งแพกเจ
{{{caption}}}
ชื่อภาษาเกาหลี
อักษรฮันกึล 구이신왕
อักษรฮันจา 久爾辛王
อักษรละติน Gu-isin-wang

พระเจ้ากูอีซินแห่งแพกเจ ครองราชย์ ค.ศ. 420 - ค.ศ. 427 ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 19 แห่งอาณาจักรแพกเจ พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจอนจีกับพระมเหสีพันซูแห่งอาณาจักรแพกเจ

ในปี ค.ศ. 420 ราชวงศ์ลั่วซ่งบนจีนแผ่นดินใหญ่ได้ส่งทูตมาเจริญสัมพันธไมตรีกับอาณาจักรแพกเจและอาณาจักรใกล้เคียง ปี ค.ศ. 424 พระเจ้ากูอีซินทรงส่งทูตไปยังลั่วซ่งเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี ค.ศ. 425 ราชวงศ์ลั่วซ่งได้สรรเสริญพระเจ้ากูอีซินว่าเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่แห่งตะวันออก ความสัมพันธ์ของลั่วซ่งกับแพกเจมีขึ้นเพื่อถ่วงดุลอำนาจของอาณาจักรโกคูรยอทางตอนเหนือ

อ้างอิง[แก้]

  • Best, J.W. (1979). "Notes and questions concerning the Samguk sagi's chronology of Paekche's kings Chonji, Guishin, and Piyu". Korean Studies 3, 125–134.