อภิชนาธิปไตย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อภิชนาธิปไตย (กรีก: ἀριστοκρατία aristokratía, มาจากคำว่า ἄριστος aristos "ที่ดีเลิศ" และ κράτος kratos "อำนาจ", อังกฤษ: aristocracy) เป็นระบอบการปกครองซึ่งมีพลเมืองอภิชนจำนวนน้อยเป็นผู้ปกครอง[1] คำว่า aristocracy มาจากภาษากรีก aristokratia หมายถึง "การปกครองโดยคนที่ดีที่สุด" (rule of the best)[2] มีกำเนิดในกรีซโบราณ อภิชนาธิปไตยเข้าใจว่าเป็นการปกครองโดยพลเมืองเบื้องสูงจากมุมมองทางปัญหาและศีลธรรม และขัดแย้งกับราชาธิปไตย ในสมัยหลัง "ความดีเลิศ" โดยปกติมักถูกมองว่าขึ้นอยู่กับมุมมองส่วนบุคคล และอภิชนาธิปไตยโดยปกติมักถูกมองว่าเป็นการปกครองโดยคนกลุ่มน้อยที่มีเอกสิทธิ์ (ชนชั้นสูง)

อ้างอิง[แก้]

  1. "Aristocracy". Oxford English Dictionary. December 1989. สืบค้นเมื่อ December 22, 2009. 
  2. The Oxford Companion to British History, John Cannon (Editor), Oxford University Press, 1962, ISBN 9780198661764