สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่
| สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ |
|
|---|---|
 |
|
| พระปรมาภิไธย | สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ |
| พระอิสริยยศ | เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งฮาโนเวอร์ ดยุคแห่งบรันสวิค-ลืนเนอเบิร์ก |
| ราชวงศ์ | ฮาโนเวอร์ |
| ระยะครองราชย์ | 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727[1] |
| รัชกาลก่อนหน้า | สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ |
| รัชกาลถัดไป | สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| พระราชสมภพ | 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1660 |
| สวรรคต | 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 |
| พระราชบิดา | เอิร์นเนส ออกัสตัส อีเล็คเตอร์แห่งฮาโนเวอร์ |
| พระราชมารดา | เจ้าหญิงโซเฟียแห่งฮาโนเวอร์ |
| พระอัครมเหสี | เจ้าหญิงโซเฟีย โดโรเธียแห่งเซลล์ |
| ลายพระอภิไธย |  |
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ (อังกฤษ: George I of Great Britain, เยอรมัน: Georg I von Großbritannien) (28 พฤษภาคม ค.ศ. 1660 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727) ทรงเป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์ฮาโนเวอร์แห่งราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1714 ถึงปี ค.ศ. 1727
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่พระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1660 ที่ออสนาบรึค ประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน ทรงเป็นพระราชโอรสของเอิร์นเนส ออกัสตัส อีเล็คเตอร์แห่งฮาโนเวอร์ และ เจ้าหญิงโซเฟียแห่งฮาโนเวอร์ ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงโซเฟีย โดโรเธียแห่งเซลล์ และทรงราชย์ระหว่าง 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 ถึงวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 ที่ออสนาบรึค พระร่างถูกฝังอยู่ที่แฮเร็นเฮาเซ็น, ราชอาณาจักรฮาโนเวอร์
ก่อนที่จะขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งบริเตนใหญ่และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ พระเจ้าจอร์จที่ 1 ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าชายอีเล็คเตอร์ (Prince-Elector) แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงได้ดินแดนต่างๆ ทางตอนใต้ของโลเวอร์แซกโซนีซึ่งทำให้อาณาบริเวณในการปกครองขยายออกไปจากดินแดนที่ได้จากสงครามต่างๆ ในยุโรปในรัชสมัยของพระองค์ เมื่อพระชนมายุได้ 54 พรรษาทรงขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในฐานะกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์ฮาโนเวอร์ ถึงแม้ว่าจะมีผู้ที่สมควรได้รับราชบัลลังก์มากกว่าแต่พระมารดา เจ้าหญิงโซเฟียแห่งฮาโนเวอร์ทรงเป็นรัชทายาทต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ แห่งบริเตนใหญ่ตามที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 (Act of Settlement 1701) เพราะทรงเป็นโปรเตสแตนต์ แต่เจ้าหญิงโซเฟียสิ้นพระชนม์ก่อนพระราชินีนาถแอนน์ราชบัลลังก์จึงตกมาเป็นของพระเจ้าจอร์จที่ 1 ผู้สนับสนุนการตั้งราชวงศ์สจวตเป็นประมุขพยายามโค่นราชบัลลังก์และตั้งเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตพระโอรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 (พระบิดาของพระราชินีนาถแอนน์) ขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดินแทนที่แต่ไม่สำเร็จ ระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จอำนาจของพระมหากษัตริย์เริ่มลดน้อยลงและระบบการปกครองแบบคณะมนตรีนำโดยนายกรัฐมนตรีก็เริ่มวิวัฒนาการขึ้น ในปลายรัชสมัยอำนาจที่แท้จริงอยู่ที่เซอร์โรเบิร์ต วอลโพลมักจะถูกบรรยายว่าเป็น “นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร” คนแรก [2] พระเจ้าจอร์จสวรรคตระหว่างการเสด็จไปฮาโนเวอร์
[แก้] อ้างอิง
- ^ Throughout George's life, Great Britain used the Old Style and New Style dates|Old Style Julian calendar. Hanover adopted the Old Style and New Style dates|New Style Gregorian calendar on 1 March 1700 (N.S.) / 18 February 1700 (O.S.). Old Style is used for dates in this article unless otherwise indicated; however, years are assumed to start from 1 January and not 25 March, which was the English New Year.
- ^ Eccleshall, Robert (1998). Biographical Dictionary of British Prime Ministers. Routledge.
[แก้] ดูเพิ่ม
| สมัยก่อนหน้า | สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ |  |
 พระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ พระมหากษัตริย์แห่งไอร์แลนด์ (ราชวงศ์ฮาโนเวอร์) (1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727) |
 |
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 |
|
|||||||||||||
.svg){kind=small}
{{}}
