ภาษากูรุง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษากูรุง | ||
|---|---|---|
| พูดใน: | เนปาล, อินเดีย | |
| ภูมิภาค: | เอเชียใต้ | |
| จำนวนผู้พูด: | 227,918 คนในเนปาล | |
| ตระกูลภาษา: | จีน-ทิเบต (ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า) ภาษากลุ่มตามังอิก ภาษากูรุง |
|
| ระบบการเขียน: | อักษรทิเบต, อักษรเทวนาครี | |
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | — | |
| ISO 639-3: | — | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
ภาษากูรุง หรือ ภาษาตมุ กยี (Gurung หรือ Tamu Kyi,อักษรเทวนาครี:तमु क्यी ตมุ กยี) เป็นคำที่ใช้เรียก รวมภาษากูรุงตะวันตก (Western Gurung ISO 639-3: gvr) และภาษากูรุงตะวันออก (Eastern Gurung ISO 639-3: ggn) แม้ว่าการเข้าใจกันได้ของภาษาทั้งสองจะจำกัด ผู้พูดภาษากูรุงทั้งหมดในเนปาลมี 227,918 (พ.ศ. 2534) ภาษานี้อยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ชาวกูรุงเป็นชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลเนปาล
เนื้อหา |
การจัดจำแนก [แก้]
ใน ethnologue ภาษากูรุงแยกเป็นสองภาษาคือภาษากูรุงตะวันออกและตะวันตก
ไวยากรณ์ [แก้]
ภาษากูรุงเป็นภาษาที่เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ใช้ปรบท คำคุณศัพท์สัมพันธ์กับส่วนหน้าของนาม จัดเป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์
ระบบการเขียน [แก้]
ภาษากูรุงเขียนด้วยภาษาเทวนาครี