ภาษากูรุง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษากูรุง
พูดใน: เนปาล, อินเดีย 
ภูมิภาค: เอเชียใต้
จำนวนผู้พูด: 227,918 คนในเนปาล
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต
 (ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า)
  ภาษากลุ่มตามังอิก
   ภาษากูรุง 
ระบบการเขียน: อักษรทิเบต, อักษรเทวนาครี
รหัสภาษา
ISO 639-1: ไม่มี
ISO 639-2:
ISO 639-3:
สารานุกรมภาษา ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา

ภาษากูรุง หรือ ภาษาตมุ กยี (Gurung หรือ Tamu Kyi,อักษรเทวนาครี:तमु क्यी ตมุ กยี) เป็นคำที่ใช้เรียก รวมภาษากูรุงตะวันตก (Western Gurung ISO 639-3: gvr) และภาษากูรุงตะวันออก (Eastern Gurung ISO 639-3: ggn) แม้ว่าการเข้าใจกันได้ของภาษาทั้งสองจะจำกัด ผู้พูดภาษากูรุงทั้งหมดในเนปาลมี 227,918 (พ.ศ. 2534) ภาษานี้อยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ชาวกูรุงเป็นชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลเนปาล

เนื้อหา

การจัดจำแนก [แก้]

ใน ethnologue ภาษากูรุงแยกเป็นสองภาษาคือภาษากูรุงตะวันออกและตะวันตก

ไวยากรณ์ [แก้]

ภาษากูรุงเป็นภาษาที่เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ใช้ปรบท คำคุณศัพท์สัมพันธ์กับส่วนหน้าของนาม จัดเป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์

ระบบการเขียน [แก้]

ภาษากูรุงเขียนด้วยภาษาเทวนาครี

อ้างอิง [แก้]