ภาวะหัวใจวาย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาวะหัวใจวาย
(Heart failure)
Heartfailure.jpg
อาการและอาการแสดงหลักของภาวะหัวใจวาย
การจำแนก และแหล่งข้อมูลอื่น
ICD-10 I50.0
ICD-9 428.0
DiseasesDB 16209
MedlinePlus 000158
eMedicine med/3552
MeSH D006333

ภาวะหัวใจวาย หรือ ภาวะหัวใจล้มเหลว หรือ โรคหัวใจเลือดคั่ง (อังกฤษ: Congestive heart failure (CHF), congestive cardiac failure (CCF) or heart failure) เป็นภาวะที่เป็นผลมาจากความผิดปกติทางโครงสร้างหรือการทำงานของหัวใจ ซึ่งทำให้หัวใจไม่สามารถรับหรือสูบฉีดปริมาณเลือดได้อย่างเพียงพอกับความต้องการของร่างกาย ซึ่งต่างจากภาวะหัวใจหยุดนิ่ง (asystole) หรือภาวะหัวใจหยุด (cardiac arrest) ซึ่งเป็นการหยุดการทำงานของหัวใจและนำไปสู่การล้มเหลวของการไหลเวียนโลหิตและนำไปสู่การเสียชีวิต เนื่องจากไม่ใช่ผู้ป่วยทุกคนที่จะเกิดปริมาตรเลือดมาก (hypervolemia) ในเวลาเริ่มต้นหรือการประเมินอาการในเวลาต่อมา ดังนั้นจึงควรใช้คำว่า "ภาวะหัวใจวาย" (heart failure; ICD-9 428.9) มากกว่าคำว่า "โรคหัวใจเลือดคั่ง" (congestive heart failure)

ดูเพิ่ม[แก้]