ผักเหมียง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ผักเหมียง (Gnetum gnemon)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
หมวด: Gnetophyta
ชั้น: Gnetopsida
อันดับ: Gnetales
วงศ์: Gnetaceae
สกุล: Gnetum
สปีชีส์: G. gnemon
ชื่อทวินาม
Gnetum gnemon
L.
ผักเหมียง

ผักเหมียง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Gnetum gnemon) เป็นพืชเมล็ดเปลือยในสกุลมะเมื่อย ลักษณะเป็นไม้พุ่ม เมล็ดแก่สีส้ม ติดเมล็ดช่วงเดือนมีนาคม – เมษายน เป็นพืชพื้นเมืองของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และทางตะวันตกของหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก แพร่กระจายจากรัฐอัสสัมผ่านอินโดนีเซีย มาเลเซียไปจนถึงฟิลิปปินส์และฟิจิ ในไทยพบทางภาคใต้ เช่น พบในจังหวัดพังงา ภูเก็ต ชื่อในภาษาต่างๆได้แก่ เมอลินโย(Melinjo) หรือ เบอลินโย(Belinjo) (ภาษาอินโดนีเซีย), บาโฆ(Bago) (ภาษามาเลย์, ภาษาตากาล็อก), ปีแซ (Peesae) (ภาษามลายูปัตตานี), แด (dae) (ภาษากวาราแอ) และ Bét, Rau bép, Rau danh หรือ Gắm (ภาษาเวียดนาม)

การใช้ประโยชน์[แก้]

จัดเป็นผักพื้นบ้านในภาคใต้ที่นิยมปลูกแซมในสวนยางพารา โดยใบอ่อนรับประทานได้ ในอินโดนีเซียนำไปใส่ซุป เรียก Sayur Asam นำไปบดเป็นผงแล้วใส่แป้งทำเป็นขนมซึ่งมีรสขม เรียก emping เคยมีความเชื่อว่ากรดยูริกในผักเหมียงที่เป็นอันตรายสำหรับผู้เป็นโรคเกาต์แต่รายงานล่าสุดของนักวิทยาศาสตร์ญี่ปุ่นเมื่อปี 2008 (Mori, M.,et al., 2008) พบว่ามิได้เป็นเช่นนั้น

อ้างอิง[แก้]