จักรพรรดิซ่งเหรินจง
-
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิเหรินจง
| จักรพรรดิซ่งเหรินจง |
|
|---|---|
 |
|
| พระบรมนามาภิไธย | สมเด็จพระจักรพรรดิที่เทียนฟ่าเต้าจี่กงฉวนเต๋อเชินเวินเชิ้งหวู่รุ้ยเจ๋อหมิงเสี้ยว |
| พระอิสริยยศ | พระมหาจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิจีน |
| ราชวงศ์ | ซ่ง |
| ครองราชย์ | 24 มีนาคม พ.ศ. 1565—30 เมษายน พ.ศ. 1606 |
| ระยะครองราชย์ | 41 ปี |
| รัชกาลก่อนหน้า | ซ่งเจินจง |
| รัชกาลถัดไป | ซ่งอิงจง |
| วัดประจำรัชกาล | พระอารามเหรินจง |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| พระราชสมภพ | 30 พฤษภาคม พ.ศ. 1553 |
| สวรรคต | 30 เมษายน พ.ศ. 1606 (สิริพระชนม์ 53 พรรษา) |
| พระราชบิดา | จักรพรรดิซ่งเจินจง |
| พระราชมารดา | สมเด็จพระพันปีหลวงหลี่ |
| พระอัครมเหสี | สมเด็จพระจักรพรรดินีกั้ว สมเด็จพระจักรพรรดินีเฉา |
สมเด็จพระจักรพรรดิเหรินจง (จีน: 仁宗; พินอิน: Rénzōng) เป็นจักรพรรดิรัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์ซ่งเหนือของจีน ประสูติเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 1553 โดยทรงเป็นโอรสของสมเด็จพระจักรพรรดิเจินจง เสวยราชย์เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 1565 และเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 1606 สิริพระชนม์ห้าสิบสามพรรษา และเสวยราชย์ได้สี่สิบเอ็ดปี
พระนามแต่ประสูติว่า "เจ้าโช้วอี้" (จีน: 趙受益; พินอิน: Zhào Shòu Yì) ต่อมาได้รับพระราชทานใหม่เป็น "เจ้าเจิน" (จีน: 趙禎; พินอิน: Zhào Zhēn) ชื่อ "เจ้า" (จีน: 趙; พินอิน: Zhào) นั้นเป็นชื่อพระสกุล
ถึงแม้สมเด็จพระจักรพรรดิเหรินจงจะทรงราชย์เป็นเวลากว่าสี่สิบปี แต่ก็ไม่ทรงเป็นที่รู้จักมากนัก นอกจากนี้ ถึงแม้รัชกาลนี้จะเป็นช่วงที่จีนมีอิทธิพล อำนาจ และความมั่นคงยอดเยี่ยม กับทั้งมีขุนนางโดดเด่นหลายคน เช่น เปา เจิ่ง แต่ก็เป็นช่วงที่บรรดาประเทศราชเริ่มเอาใจออกห่างซึ่งจะส่งผลต่อความมั่นคงของราชวงศ์นี้ในอีกร้อยกว่าปีข้างหน้า ทั้งนี้ สืบเนื่องมาจากนโยบายด้านการต่างประเทศของรัชกาลก่อนหน้าที่เป็นไปในทางสันตินิยมค่อนข้างมาก ทำให้ด้านการทหารด้อยคุณภาพลงตามลำดับ และราชวงศ์เซี่ยตะวันตกซึ่งเป็นเจ้าประเทศราชหนึ่งได้ฉกฉวยโอกาสนี้รุกรานชายแดนจีนเป็นระยะ ๆ เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิเหรินจงเสวยราชย์จึงมีพระราชกฤษฎีกาให้ปรับปรุงด้านการทหารขนานใหญ่ และรัฐบาลจีนยังได้ใช้เงินจำนวนมหาศาลผูกมิตรกับราชวงศ์เหลียว เจ้าประเทศราชอีกหนึ่งเจ้าซึ่งเป็นปรปักษ์ต่อราชวงศ์เซี่ยตะวันตก เพื่อประกันความมั่นคงของจักรวรรดิ[1] นโยบายดังกล่าวของรัฐบาลจีนมีค่าใช้จ่ายมากมาย ยังให้เกิดการขึ้นภาษีอย่างสูงลิ่ว กลายเป็นยุคที่เรียกว่า "ข้าวยากหมากแพง" อย่างแท้จริง โดยเฉพาะชนชั้นล่างนั้นต้องอดอยากปากแห้งตลอดปีตลอดชาติ อนึ่ง ยังส่งผลให้เกิดการต่อต้านรัฐบาลเป็นระยะ ๆ และรัฐบาลเองก็มีสภาพเหมือนคนป่วยหนักในกาลต่อมาด้วย
ในท้ายรัชกาล สมเด็จพระจักรพรรดิเหรินจงทรงพระประชวรหนักโดยยังมิได้มีการแต่งตั้งรัชทายาทเอาไว้ซึ่งอาจเป็นผลเสียต่อราชบัลลงก์ได้ ด้วยคำแนะนำของราชสำนัก จึงทรงชุบเลี้ยงพระราชวงศ์น้อยสองพระองค์เป็นพระราชโอรสบุญธรรม หนึ่งในนั้นคือ เจ้าอิงจง ผู้เสวยราชย์ต่อมาหลังจากที่สมเด็จพระจักรพรรดิเหรินจงเสด็จดับขันธ์แล้ว
ส่วนพระนามที่ทรงได้รับการเฉลิมเมื่อเสด็จสวรรคตแล้วว่า "สมเด็จพระจักรพรรดิที่เทียนฟ่าเต้าจี่กงฉวนเต๋อเชินเวินเชิ้งหวู่รุ้ยเจ๋อหมิงเสี้ยว" (จีน: 體天法道極功全德神文聖武睿哲明孝; พินอิน: Tǐ Tiān Fǎ Dào Jí Gōng Quán Dé Shén Wén Shèng Wǔ Ruì Zhé Míng Xiào)
สำหรับพระบรมนามาภิไธยนั้น บางทีในไทยก็เขียนว่า "เหยินจง" หรือ "เหญินจง" และเพื่อมิให้สับสนกับสมเด็จพระจักรพรรดิจีนพระองค์อื่นซึ่งมีพระบรมนามาภิไธยเดียวกัน เติมชื่อราชวงศ์ไปหน้าพระบรมนามาภิไธยเป็น "ซ่งเหรินจง" "ซ่งเหยินจง" หรือ "ซ่งเหญินจง" ก็มี
อ้างอิง [แก้]
- พระราชบิดา
- พระราชมารดา
- พระอัครมเหสี
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Zhenoao Xu, W. Pankenier, Yaotiao Jiang, David W. Pankenier. (2000). East-Asian Archaeoastronomy: Historical Records of Astronomical Observations of China, Japan and Korea. n.p. : CRC Press. ISBN 90-5699-302-X.
| สมัยก่อนหน้า | จักรพรรดิซ่งเหรินจง | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| จักรพรรดิซ่งเจินจง |  |
จักรพรรดิจีน (พ.ศ. 1565 - พ.ศ. 1606) |
 |
จักรพรรดิซ่งอิงจง |
|
|||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
