จักรพรรดิซ่งเจ๋อจง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซ่งเจ๋อจง (ค.ศ. 1075 - ค.ศ. 1100, ครองราชย์ ค.ศ. 1085 - ค.ศ. 1100) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิซ่งเสินจงกับเกาไทเฮา ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1075 (พ.ศ. 1618) และเมื่อซ่งเสินจงพระราชบิดาเสด็จสวรรคตลงซ่งเจ๋อจงชันษา 10 พรรษา จึงขึ้นครองราชย์แทนในปี ค.ศ. 1085 (พ.ศ. 1628) แต่เนื่องจากซ่งเจ๋อจงยังทรงพระเยาว์เกาไทเฮาจึงทรงเป็นผู้สำเร็จราชการและที่ปรึกษาราชกิจ และเมื่อทรงบรรลุนิติภาวะทรงสนับสนุนแนวทางอนุรักษ์แบบเก่าที่นำโดยซือหม่ากวงและทำให้แนวทางปฏิรูปของหวังอันสือยุติลง ส่วนเกาไทเฮาสิ้นพระชนม์ลงในปี ค.ศ. 1093 (พ.ศ. 1636) อันเป็นปีที่ 8 ในรัชกาลซ่งเจ๋อจงครองราชย์ได้ 15 ปีสวรรคตลงเมื่อปี ค.ศ. 1100 (พ.ศ. 1643) ขณะพระชนม์เพียง 25 พรรษาซ่งฮุ่ยจงพระราชอนุชาจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อ
พระบรมวงศานุวงศ์ [แก้]
- พระราชบิดา :
- จักรพรรดิซ่งเสินจง
- พระราชมารดา :
- พระนางเกาไทเฮา
| สมัยก่อนหน้า | จักรพรรดิซ่งเจ๋อจง | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| จักรพรรดิซ่งเสินจง | จักรพรรดิจีน (พ.ศ. 1628 - พ.ศ. 1643) |
จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง |