การบินไทย เที่ยวบินที่ 114

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การบินไทย เที่ยวบินที่ 114
TG114 on fire 20010303.jpg
เหตุการณ์
วันที่  3 มีนาคม 2544
สาเหตุ  ความบกพร่องของเครื่องบิน
สถานที่  ท่าอากาศยานดอนเมือง
เสียชีวิต  1
บาดเจ็บ  7
เครื่องบิน
 ชนิด  โบอิง 737-4D7
สายการบิน  การบินไทย
ทะเบียน  HS-TDC
ชื่อ  นราธิวาส
ผู้โดยสาร  0
ลูกเรือ  8

การบินไทย เที่ยวบินที่ 114 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเครื่องบินโบอิง 737-4D7 ของการบินไทย เดินทางจากท่าอากาศยานดอนเมือง ไปยังท่าอากาศยานเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2544 เวลา 14:48 น. 35 นาทีก่อนจะถึงกำหนดการบิน ขณะที่เครื่องกำลังจอดอยู่ที่สนามบินดอนเมืองได้เกิดการระเบิดขึ้น ผลการสอบสอบสวนพบว่าเกิดการสันดาปที่ถังน้ำมันส่วนกลาง ซึ่งอยู่ใกล้กับระบบปรับอากาศซึ่งทำงานอย่างต่อเนื่อง และมีความร้อนสูง ขณะเกิดเหตุยังไม่มีผู้โดยสารอยู่บนเครื่อง มีเพียงเจ้าหน้าที่จำนวน 8 คน ในจำนวนนี้เสียชีวิต 1 คน

เที่ยวบินนี้มีบุคคลสำคัญหลายคนเดินทางไปด้วย รวมทั้งพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น และนายพานทองแท้ ชินวัตร บุตรชาย ซึ่งจะเดินทางไปร่วมพิธีเปิดศูนย์การค้าสุรวงศ์เซ็นเตอร์ ของเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ ที่จังหวัดเชียงใหม่ หลังเกิดเหตุ พันตำรวจโท ทักษิณ แถลงว่า การระเบิดนี้ เป็นการก่อวินาศกรรม เพื่อหวังลอบสังหารตนเอง โดยฝีมือของผู้เสียผลประโยชน์ชาวต่างชาติ (ว้าแดง) เนื่องจากนโยบายปราบปรามยาเสพติดของรัฐบาล หลังจากที่เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานของไทย ตรวจพบหลักฐานที่เชื่อว่าอาจจะเป็นร่องรอยของระเบิดซีโฟร์ หรือเซมเท็กซ์ (Semtex) [1][2]

อย่างไรก็ตาม ต่อมา ในวันที่ 11 เมษายน 2544 คณะกรรมการความปลอดภัยในการขนส่งแห่งชาติ ของสหรัฐอเมริกา (National Transportation Safety Board - NTSB) ที่ส่งผู้เชี่ยวชาญเดินทางเข้ามาร่วมสอบสวนด้วย แถลงว่า ได้นำชิ้นส่วนไปทดสอบที่ห้องทดลองของเอฟบีไอ ไม่พบร่องรอยของวัตถุระเบิดแต่อย่างใด และแถลงว่ากรณีนี้คล้ายคลึงกับการระเบิดของเครื่องโบอิง 737 ของสายการบินฟิลิปปินส์ เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 ซึ่งเกิดจากความบกพร่องของถังน้ำมันเชื้อเพลิง[3]

ภายหลังการระเบิด ท่าอากาศยานในประเทศไทยได้กำหนดมาตรการตรวจสอบผู้โดยสารรัดกุมขึ้น มีการตรวจสอบบัตรประจำผู้โดยสารทุกคนก่อนขึ้นเครื่อง มีการเอ็กซเรย์กระเป๋า และสำนักนายกรัฐมนตรีได้จัดสรรงบประมาณ เพื่อจัดซื้อเครื่องบินประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรี "ไทยคู่ฟ้า"

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]