ข้ามไปเนื้อหา

แบรด พิตต์

แก้ไขลิงก์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก แบรด พิทท์)
แบรด พิตต์
Brad Pitt at the premiere of 'Once Upon a Time in Hollywood' in 2019.
พิตต์ใน ค.ศ. 2019
เกิดวิลเลียม แบรดลีย์ พิตต์
(1963-12-18) 18 ธันวาคม ค.ศ. 1963 (62 ปี)
ชอว์นี รัฐโอคลาโฮมา สหรัฐ
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยมิสซูรี
อาชีพ
  • นักแสดง
  • ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน1987–ปัจจุบัน
ผลงานรายการทั้งหมด
คู่สมรส
บุตร6 คน
ญาติดักลาส พิตต์ (น้องชาย)
รางวัลรายการทั้งหมด

วิลเลียม แบรดลีย์ พิตต์ (อังกฤษ: William Bradley Pitt; เกิด 18 ธันวาคม ค.ศ. 1963) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำสองครั้ง สำหรับการแสดงของเขา นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลออสการ์สองครั้ง, รางวัลแบฟตาสองครั้ง และรางวัลลูกโลกทองคำอีกสามครั้ง ในฐานะผู้อำนวยการสร้างภายใต้บริษัทผลิตภาพยนตร์ แพลนบีเอนเตอร์เทนเมนต์ ด้วย

พิตต์ได้รับการยอมรับครั้งแรกจากบทนักโบกรถคาวบอยในภาพยนตร์การเดินทางเรื่อง มีมั่งไหมผู้ชายดี ๆ สักคน (1991) บทบาทนำครั้งแรกของเขาเป็นภาพยนตร์ดราม่าที่มีทุนสร้างสูงอย่าง สายน้ำลูกผู้ชาย (1992) และ ตำนานสุภาพบุรุษหัวใจชาติผยอง (1994) และภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง เทพบุตรแวมไพร์ หัวใจรักไม่มีวันตาย (1994) เขายังได้รับการชื่นชมจากการแสดงในภาพยนตร์อาชญากรรมระทึกขวัญเรื่อง เซเว่น เจ็ดข้อต้องฆ่า (1995) และภาพยนตร์ไซไฟเรื่อง 12 มังกี้ส์ 12 ลิงมฤตยูล้างโลก (1995) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์

พิตต์ยังแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ไฟท์ คลับ ดิบดวลดิบ (1999) และภาพยนตร์โจรกรรมเรื่อง คนเหนือเมฆปล้นลอกคราบเมือง (2001) รวมถึงภาพยนตร์ภาคต่อ 2 มงกุฎ ปล้นสุดโลก (2004) และ 13 เซียนปล้นเหนือเมฆ (2007) ความสำเร็จเชิงพาณิชย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาได้แก่ คนเหนือเมฆปล้นลอกคราบเมือง (2001), ทรอย (2004), นายและนางคู่พิฆาต (2005), มหาวิบัติสงคราม Z และ กาลครั้งหนึ่งใน...ฮอลลีวู้ด (2019) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งที่สองและรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ผลงานอื่น ๆ ของพิตต์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ได้แก่ เบนจามิน บัตตัน อัศจรรย์ฅนโลกไม่เคยรู้ (2008) และ เกมล้มยักษ์ (2011) เขายังเป็นผู้อำนวยการสร้างในภาพยนตร์เรื่อง ภารกิจโหด แฝงตัวโค่นเจ้าพ่อ (2006) และ ปลดแอก คนย่ำคน (2013) โดยทั้งสองเรื่องได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ตลอดจน ต้นไม้แห่งชีวิต (2011), เกมล้มยักษ์ และ เกมฉวยโอกาสรวย (2015) ซึ่งล้วนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม พิตต์จึงกลายเป็นนักแสดงคนที่สองที่ได้รับรางวัลออสการ์ทั้งสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมและภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

ในฐานะบุคคลสาธารณะ พิตต์ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในผู้อิทธิพลที่สุดและผู้ทรงอิทธิพลในอุตสาหกรรมบันเทิงของสหรัฐ เป็นเวลาหลายปีที่เขาถูกยกให้เป็นผู้ชายที่เซ็กซี่ที่สุดในโลกจากสื่อต่าง ๆ และชีวิตส่วนตัวของเขากลายเป็นเรื่องที่ได้รับการเผยแพร่ในวงกว้าง เขาหย่าร้างกับนักแสดงหญิง เจนนิเฟอร์ อนิสตัน และแองเจลินา โจลี พิตต์มีบุตรทั้งหมดหกคนกับโจลี โดยสามคนเป็นบุตรบุญธรรมจากต่างประเทศ

ชีวิตช่วงแรก

[แก้]

พิตต์เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1963 ที่ชอว์นี รัฐโอคลาโฮมา พ่อของเขาชื่อ วิลเลียม อัลวิน พิตต์ เป็นเจ้าของบริษัทขนส่งรถบรรทุก แม่ของเขา เจน เอตตา (สกุลเดิม ฮิลล์เฮาส์) เป็นที่ปรึกษานักเรียน[2][3] หลังจากนั้นไม่นานครอบครัวย้ายไปที่สปริงฟิลด์ รัฐมิสซูรี ซึ่งเขาอาศัยอยู่กับพี่น้องที่อายุน้อยกว่าชื่อ ดักลาส มิตเชลล์ (เกิด ค.ศ. 1966) และ จูลี นีล (เกิด ค.ศ. 1969)[4] พิตต์เติบโตมาในครอบครัวคริสต์ศาสนิกชนที่อนุรักษ์นิยม[5][6] เขาถูกเลี้ยงดูแบบสหคริสตจักรแบปทิสต์ใต้ (Southern Baptist Convention) และต่อมา "ผันผวนระหว่างลัทธิอไญยนิยมและอเทวนิยม"[7] ซึ่งภายหลังเขากลับมาศรัทธาความเชื่อทางเจตภาพ[8] พิตต์ยังอธิบายสปริงฟิลด์ว่าเป็น "ประเทศมาร์ก ทเวน ประเทศเจสซี เจมส์" ที่เติบโตมากับ "เนินเขาและทะเลสาบจำนวนมาก"[9]

พิตต์เข้าเรียนที่โรงเรียนคิกอะบูไฮสกูล ซึ่งเขาเป็นสมาชิกของทีมกอล์ฟ ว่ายน้ำ และเทนนิส[10] หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม พิตต์ได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยมิสซูรี สาขาวารสารศาสตร์โดยเน้นที่การโฆษณา ใน ค.ศ. 1982[11] เมื่อใกล้สำเร็จการศึกษา พิตต์ไม่พร้อมที่จะตั้งหลักปักฐาน เขาหลงรักภาพยนตร์และได้กล่าวว่าเป็น "ประตูสู่โลกที่แตกต่างสำหรับผม" และเนื่องจากรัฐมิสซูรีไม่ใช่แหล่งที่ผลิตภาพยนตร์ เขาจึงตัดสินใจไปในที่ภาพยนตร์ถูกผลิตขึ้น[12][13] พิตต์ออกจากมหาวิทยาลัยและย้ายไปยังลอสแองเจลิส โดยเรียนการแสดงและทำงานจิปาถะอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสองสัปดาห์[14] เขากล่าวถึงแกรี โอลด์แมน, ฌอน เพนน์ และมิกกีย์ รูร์ก ว่าเป็นวีรบุรุษการแสดงในช่วงแรกของเขา[15]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]
A Caucasian man and woman in the foreground of the image, while others are visible behind them. The woman has brown hair, which is tied back. The man has his dark brown hair parted. He is wearing a black suit and bow-tie with a white shirt.
แอนเจลีนา โจลีและพิตต์ที่เทศกาลภาพยนตร์กานครั้งที่ 60

ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1980 ถึงต้นทศวรรษ 1990 พิตต์คบหากับนักแสดงร่วมของเขาหลายคน ซึ่งรวมถึงรอบิน กิฟเวนส์ (เฮดออฟเดอะคลาส),[16] จิล เชลัน (จิตสยอง หลอนซ่อนตาย)[16] และจูเลียต ลูวิส (เทพบุตรคนเดือด และ ฆาลิฟอร์เนีย)[17] หลังจากนั้น พิตต์ยังสานสัมพันธ์และหมั้นกับกวินเน็ธ พัลโทรว์ นักแสดงร่วมจากเรื่อง เซเว่น เจ็ดข้อต้องฆ่า ซึ่งทั้งคู่คบหากันตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ถึง 1997[16]

ใน ค.ศ. 1998 พิตต์ได้พบกับเจนนิเฟอร์ อนิสตัน จากซีรีส์เรื่อง เฟรนส์ ทั้งคู่สมรสกันเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 ในพิธีส่วนตัวที่แมลิบู[18] ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2005 พิตต์และอนิสตันประกาศว่าพวกเขาตัดสินใจแยกทางกัน สองเดือนต่อมาอนิสตันฟ้องหย่าโดยเธอกล่าวถึงความแตกต่างของทั้งคู่ที่เข้ากันไม่ได้[19] แม้จะมีรายงานจากสื่อว่าพิตต์และอนิสตันมีความสัมพันธ์ที่รุนแรง พิตต์กล่าวระหว่างการให้สัมภาษณ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ว่าเขาและอนิสตัน "เป็นห่วงซึ่งกันและกัน" และเสริมว่าทั้งคู่เป็นส่วนสำคัญในชีวิตของกันและกัน[20]

ระหว่างการฟ้องหย่าของพิตต์ ความสัมพันธ์ของเขากับแอนเจลีนา โจลี นักแสดงร่วมจากเรื่อง นายและนางคู่พิฆาต ดึงดูดความสนใจของสื่อมวลชน โจลีและพิตต์ระบุว่าพวกเขาตกหลุมรักกันในกองถ่าย[21][22] และเขายืนยันว่าไม่มีการนอกใจอนิสตันในระหว่างที่ทั้งคู่คบกันแน่นอน[21] ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2005 หนึ่งเดือนหลังจากที่อนิสตันฟ้องหย่า ปาปารัสซีได้ถ่ายภาพของพิตต์ โจลีและแมดด็อกซ์ลูกชายของเธอที่ชายหาดในประเทศเคนยา โดยสื่อต่างตีความภาพว่าเป็นหลักฐานความสัมพันธ์ระหว่างพิตต์และโจลี ตลอด ค.ศ. 2005 ทั้งสองได้พบเจอกันบ่อยมากขึ้น จนทำให้สื่อบันเทิงต่างขนานนามทั้งคู่ว่า "แบรนเจลีนา"[23] เมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2006 โจลียืนยันกับนิตยสาร พีเพิล ว่าเธอตั้งครรภ์กับพิตต์ และยอมรับความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นครั้งแรก พิตต์และโจลีประกาศการหมั้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 หลังจากคบหากันได้ 7 ปี[24] ทั้งคู่สมรสกันในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ในพิธีส่วนตัวที่ประเทศฝรั่งเศส[25] เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2016 โจลีฟ้องหย่าพิตต์โดยกล่าวถึงความแตกต่างที่เข้ากันไม่ได้[26]

ภาพยนตร์

[แก้]
ปี เรื่อง ตำแหน่ง บทบาท หมายเหตุ Ref.
นักแสดง ผู้อำนวยการสร้าง
1987 Hunk ใช่ ไม่ Man at beach with drink Uncredited [27]
No Man's Land ใช่ ไม่ Waiter [28]
Less than Zero ใช่ ไม่ Partygoer/Preppie guy at fight [28]
No Way Out ใช่ ไม่ Party guest [29]
1988 A Stoning in Fulham County ใช่ ไม่ Teddy Johnson [28]
The Dark Side of the Sun ใช่ ไม่ Rick [28]
1989 Happy Together ใช่ ไม่ Brian [30]
Cutting Class ใช่ ไม่ Dwight Ingalls [31]
1991 Across the Tracks ใช่ ไม่ Joe Maloney [32]
Thelma & Louise ใช่ ไม่ J.D. [33]
Johnny Suede ใช่ ไม่ Johnny Suede [34]
1992 Cool World ใช่ ไม่ Frank Harris [35]
Contact ใช่ ไม่ Cox ภาพยนตร์สั้น [36]
A River Runs Through It ใช่ ไม่ Paul Maclean [37]
1993 Kalifornia ใช่ ไม่ Early Grayce [38]
True Romance ใช่ ไม่ Floyd [39]
1994 The Favor ใช่ ไม่ Elliott Fowler [40]
Interview with the Vampire ใช่ ไม่ Louis de Pointe du Lac [41]
Legends of the Fall ใช่ ไม่ Tristan Ludlow [42]
1995 Seven ใช่ ไม่ เดวิด มิลล์ส [43]
12 Monkeys ใช่ ไม่ Jeffrey Goines [44]
1996 Sleepers ใช่ ไม่ Michael Sullivan [45]
1997 The Devil's Own ใช่ ไม่ Rory Devaney (Francis Austin McQuire) [46]
Seven Years in Tibet ใช่ ไม่ ไฮน์ริช ฮาเรอร์ [47]
1998 Meet Joe Black ใช่ ไม่ Young Man in Coffee Shop/Death as "Joe Black" [48]
1999 Being John Malkovich ใช่ ไม่ Miffed Star รับเชิญ
Fight Club ใช่ ไม่ Tyler Durden [49]
2000 Snatch ใช่ ไม่ Mickey O'Neil [50]
2001 The Mexican ใช่ ไม่ Jerry Welbach [51]
Spy Game ใช่ ไม่ Tom Bishop [52]
Ocean's Eleven ใช่ ไม่ Rusty Ryan [53]
2002 Full Frontal ใช่ ไม่ Himself รับเชิญ
Confessions of a Dangerous Mind ใช่ ไม่ Bachelor Brad
2003 Sinbad: Legend of the Seven Seas ใช่ ไม่ ซินแบด (พาก์ยเสียง) [54]
Abby Singer ใช่ ไม่ Himself รับเชิญ
2004 ทรอย ใช่ ไม่ อคิลลีส [55]
Ocean's Twelve ใช่ ไม่ Rusty Ryan [56]
2005 Mr. & Mrs. Smith ใช่ ไม่ John Smith [57]
2006 God Grew Tired of Us ไม่ Executive — [58]
The Departed ไม่ ใช่ — [59]
Running with Scissors ไม่ ใช่ — [60]
Babel ใช่ ไม่ ริชาร์ด โจนส์ [61]
2007 The Tehuacan Project ไม่ Executive — ภาพยนตร์สั้น [62]
Year of the Dog ไม่ Executive — [63]
A Mighty Heart ไม่ ใช่ — [64]
Ocean's Thirteen ใช่ ไม่ Rusty Ryan [65]
The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford ใช่ ใช่ Jesse James [66]
2008 Burn After Reading ใช่ ไม่ แช้ด เฟลด์ไฮเมอร์ [67]
The Curious Case of Benjamin Button ใช่ ไม่ เบนจามิน บัตตัน [68]
2009 Inglourious Basterds ใช่ ไม่ ร้อยโทอัลโด เรน [69]
Beyond All Boundaries ใช่ ไม่ Sgt. Bill Mauldin Voice; สารคดี
The Time Traveler's Wife ไม่ Executive — [70]
The Private Lives of Pippa Lee ไม่ Executive — [71]
2010 Megamind ใช่ ไม่ เมโทรแมน (พากย์เสียง) [72]
Kick-Ass ไม่ ใช่ — [73]
Eat Pray Love ไม่ ใช่ — [74]
2011 The Tree of Life ใช่ ใช่ O'Brien [75]
Moneyball ใช่ ใช่ Billy Beane [76]
Happy Feet Two ใช่ ไม่ กุ้งฝอยวิลล์ (พากย์เสียง) [77]
2012 Killing Them Softly ใช่ ใช่ Jackie Cogan [78]
2013 World War Z ใช่ ใช่ เจอร์รี เลน [79]
12 Years a Slave ใช่ ใช่ ซามูเอล บาส [80][81]
The Counselor ใช่ ไม่ Westray [82]
2014 Big Men ไม่ Executive — สารคดี [83]
Fury ใช่ Executive Sergeant Don 'Wardaddy' Collier [84]
Selma ไม่ Executive — [85]
2015 True Story ไม่ Executive — [86]
The Audition ใช่ ไม่ Himself ภาพยนตร์สั้น [87]
By the Sea ใช่ ใช่ โรแลนด์ [88]
Hitting the Apex ใช่ ใช่ Narrator สารคดี [89]
The Big Short ใช่ ใช่ Ben Rickert [90]
2016 Moonlight ไม่ Executive — [91]
Voyage of Time ใช่ ใช่ Narrator (voice) สารคดี [92]
Allied ใช่ ไม่ Max Vatan [93]
The Lost City of Z ไม่ Executive — [94][95]
2017 Okja ไม่ Executive — [96]
War Machine ใช่ ใช่ General Glen McMahon [97]
Brad's Status ไม่ Executive — [98]
2018 Deadpool 2 ใช่ ไม่ Vanisher รับเชิญ [99]
Beautiful Boy ไม่ ใช่ — [100]
If Beale Street Could Talk ไม่ Executive — [101]
Vice ไม่ ใช่ — [102]
2019 The Last Black Man in San Francisco ไม่ Executive — [103]
Once Upon a Time in Hollywood ใช่ ไม่ Cliff Booth [104]
The King ไม่ ใช่ — [105]
Ad Astra ใช่ ใช่ Major Roy McBride [106]
2020 Kajillionaire ไม่ Executive — [107]
Minari ไม่ Executive — [108]
Irresistible ไม่ Executive — [109]
2022 The Lost City ใช่ ไม่ Jack Trainer [110]
Father of the Bride ไม่ Executive —
Bullet Train ใช่ ไม่ Ladybug [111]
She Said ไม่ Executive —
Women Talking ไม่ Executive — [112]
Blonde ไม่ ใช่ — [113]
Babylon ใช่ ไม่ Jack Conrad [114]
2023 Landscape with Invisible Hand ไม่ Executive — [115]
2024 Bob Marley: One Love ไม่ Executive — [116]
IF ใช่ ไม่ Keith (voice) Credit only
Apocalypse in the Tropics ไม่ Executive — สารคดี
One to One: John & Yoko ไม่ Executive —
Beetlejuice Beetlejuice ไม่ Executive — [117]
Wolfs ใช่ ใช่ Pam's Man [118]
The Trainer ใช่ ไม่ Himself สารคดี
2025 It's Never Over, Jeff Buckley ไม่ Executive — [119]
Mickey 17 ไม่ Executive — [120]
Bono: Stories of Surrender ไม่ ใช่ — สารคดี
F1 ใช่ ใช่ ซอนนี เฮย์ส [121]
The Voice of Hind Rajab ไม่ Executive — [122]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Win for Angelina Jolie as court disqualified judge in Brad Pitt divorce case". The Guardian. Associated Press. July 23, 2021. สืบค้นเมื่อ July 25, 2021. The judge already ruled the pair divorced, but separated the child custody issues." [...] "They were declared divorced in April 2019, after their lawyers asked for a judgment that allowed a married couple to be declared single while other issues remained, including finances and child custody.
  2. ↑ Peyser, Andrea (2010). Celebutards. Citadel Press. p. 81. ISBN 978-0806533841.
  3. ↑ Bunbury, Stephanie (December 14, 2008). "The business of being Brad". Sydney Morning Herald. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 3, 2009. สืบค้นเมื่อ May 13, 2009.
  4. ↑ Chris Mundy (December 1, 1994). "Slippin' around on the road with Brad Pitt". Rolling Stone.
  5. ↑ Blair, Leonardo (September 30, 2019). "Brad Pitt no longer identifies as atheist, says he was just being 'rebellious'" (ภาษาอังกฤษ). The Christian Post. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 4, 2019. สืบค้นเมื่อ October 3, 2019.
  6. ↑ Alexander C. Kaufman (July 6, 2012). "Brad Pitt's Mother Bashes Obama in Local Paper". The Providence. The Wrap. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 7, 2012. สืบค้นเมื่อ July 6, 2012.
  7. ↑ Galloway, Stephen (January 25, 2012). "The Many Revolutions of Brad Pitt". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 15, 2014. สืบค้นเมื่อ February 7, 2014.
  8. ↑ Baron, Zach (September 16, 2019). "Brad Pitt Is Still Searching". GQ. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 9, 2020. สืบค้นเมื่อ March 13, 2020.
  9. ↑ Stated on Inside the Actors Studio, 2012
  10. ↑ Dyball, Rennie (September 19, 2011). "Brad Pitt Was a Wrestler and a Diver – Never a Baseball Player". People. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 11, 2011. สืบค้นเมื่อ December 25, 2011.
  11. ↑ "Brad Pitt – Film Actor, Producer, Actor". A & E Television Networks. March 1, 2018. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 4, 2011. สืบค้นเมื่อ October 9, 2018.
  12. ↑ "Interview With Brad Pitt". Parade. September 18, 2007. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 6, 2014. สืบค้นเมื่อ August 28, 2014.
  13. ↑ Tom Junod (May 20, 2013). "Brad Pitt: A Life So Large". Esquire. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 6, 2014. สืบค้นเมื่อ August 28, 2014.
  14. ↑ Baron, Zach (September 16, 2019). "Brad Pitt Is Still Searching". GQ. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 9, 2020. สืบค้นเมื่อ March 13, 2020.
  15. ↑ "Brad Pitt on Oscars". MTV UK. January 23, 2009. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 9, 2018. สืบค้นเมื่อ February 23, 2018.
  16. 1 2 3 Gliatto, Tom (June 30, 1997). "Love Lost". People. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 1, 2009. สืบค้นเมื่อ February 25, 2009.
  17. ↑ Mock, Janet. "Brad Pitt Biography". People. p. 1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 9, 2011. สืบค้นเมื่อ February 25, 2009.
  18. ↑ "Pitt and Aniston announce split". BBC News. January 8, 2005. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 1, 2009. สืบค้นเมื่อ March 19, 2009.
  19. ↑ "Judge signs Aniston-Pitt divorce papers". USA Today. Associated Press. August 22, 2005. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 13, 2012. สืบค้นเมื่อ November 14, 2008.
  20. ↑ Kevin West (February 2009). "Brad Pitt". W. p. 1. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 26, 2010. สืบค้นเมื่อ February 24, 2009.
  21. 1 2 Mark Harris (October 15, 2008). "The Mommy Track". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 4, 2015. สืบค้นเมื่อ August 27, 2017.
  22. ↑ Mark Binelli (December 25, 2008). "Brad Pitt: The Rolling Stone Interview". Rolling Stone. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 18, 2017. สืบค้นเมื่อ August 27, 2017.
  23. ↑ Robin Stummer (May 28, 2006). "To Brad and Angelina: a C-section (and the keys to a hysterical nation)". The Independent. UK. สืบค้นเมื่อ February 21, 2010.
  24. ↑ "Angelina Jolie and Brad Pitt engaged: official". Reuters. April 13, 2012. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 29, 2014. สืบค้นเมื่อ April 13, 2012.
  25. ↑ Michael Rothman (August 28, 2014). "All the Details: Brad Pitt and Angelina Jolie Are Married". ABC News. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 8, 2015. สืบค้นเมื่อ August 28, 2014.
  26. ↑ "Angelina Jolie files for divorce from Brad Pitt 'for the health of the family'". The Daily Telegraph. September 20, 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 20, 2016. สืบค้นเมื่อ September 20, 2016.
  27. ↑ Schaberg, Christopher; Bennett, Robert (October 9, 2014). Deconstructing Brad Pitt. Bloomsbury Publishing. p. 231. ISBN 978-1-62356-193-2.
  28. 1 2 3 4 "Brad Pitt Filmography, Biography". Fox News Channel. May 11, 2006. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 15, 2018. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  29. ↑ "No Way Out". MovieClips. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 1, 2013. สืบค้นเมื่อ July 11, 2022.
  30. ↑ Brian J. Dillard (2015). "Happy Together (1989)". Movies & TV Dept. The New York Times. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 25, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  31. ↑ "Brad Pitt in pictures". The Daily Telegraph. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  32. ↑ Thomas, Kevin (February 15, 1991). "Across the Tracks' Races Toward an Emotional Finish". Los Angeles Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  33. ↑ Maslin, Janet (May 24, 1991). "On the Run With 2 Buddies And a Gun". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 1, 2015. สืบค้นเมื่อ July 29, 2015.
  34. ↑ Appelo, Tim (August 8, 2014). "Why Brad Pitt's Early Film 'Johnny Suede' Was Reworked". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 27, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  35. ↑ "Cool World". TV Guide. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  36. ↑ "Contact (1992)". AllMovie. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 7, 2013. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  37. ↑ James, Caryn (October 18, 1992). "Film View; Redford Lands the Big One". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 25, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  38. ↑ Maslin, Janet (September 3, 1993). "Review/Film; A Tour of Homicidal America". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 25, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  39. ↑ Maslin, Janet (September 10, 1993). "Reviews/Film; Desperadoes, Young at Heart With Gun in Hand". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 25, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  40. ↑ Pierson, Melissa (November 11, 1994). "The Favor". Entertainment Weekly. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 24, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  41. ↑ McCarthy, Todd (November 6, 1994). "Review: 'Interview with the Vampire'". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 27, 2017. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  42. ↑ Maslin, Janet (December 23, 1994). "Film Review; Grit vs. Good Looks In the American West". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 25, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  43. ↑ Travers, Peter (September 22, 1995). "Seven". Rolling Stone. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 28, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  44. ↑ Hilditch, Nick (November 6, 2001). "12 Monkeys (1995)". BBC. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 7, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  45. ↑ Maslin, Janet (October 18, 1996). "Artificiality Vanquishes An Authenticity Issue". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 25, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  46. ↑ "The Devil's Own". Entertainment Weekly. March 21, 1997. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 24, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  47. ↑ Elley, Derek (September 28, 1997). "Review: 'Seven Years in Tibet'". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  48. ↑ Maslin, Janet (November 13, 1998). "Film Review; When Death Comes to Call, Serve Peanut Butter". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 25, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  49. ↑ Bradshaw, Peter (November 12, 1999). "Fight Club". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 22, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  50. ↑ Mitchell, Elvis (January 19, 2001). "Film Review; Man, All They Wanted Was to Go Buy a Trailer". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 25, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  51. ↑ "The Mexican". Entertainment Weekly. March 9, 2001. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 24, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  52. ↑ Bradshaw, Peter (November 23, 2001). "Spy Game". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 22, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  53. ↑ Travers, Peter (December 13, 2001). "Ocean's Eleven". Rolling Stone. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 28, 2015. สืบค้นเมื่อ July 22, 2015.
  54. ↑ Mitchell, Elvis (July 2, 2003). "Film Review; A Selfish Adventurer With a Selfless Mission". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 25, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  55. ↑ Robey, Tim (August 26, 2014). "Troy, review: original Telegraph review". The Daily Telegraph. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 24, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  56. ↑ Dargis, Manohla (December 10, 2004). "Well, the Gang's All Here, Why Not Another Caper?". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 28, 2013. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  57. ↑ Dargis, Manohla (June 10, 2005). "For Better or Worse, Even on a Battlefield". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 14, 2015. สืบค้นเมื่อ June 12, 2015.
  58. ↑ McGavin, Patrick Z (January 30, 2006). "God Grew Tired Of Us". Screen International. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  59. ↑ Dargis, Manohla (October 6, 2006). "Scorsese's Hall of Mirrors, Littered With Bloody Deceit". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 6, 2014. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  60. ↑ Scott, A. O. (October 20, 2006). "Mom's Wacky, Dad's Distracted, Son Survives". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 15, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  61. ↑ Scott, A. O. (October 27, 2006). "Emotion Needs No Translation". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 1, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  62. ↑ De Leon, Kris (June 10, 2007). "What Are They Up To? Esai Morales of Vanished". BuddyTV. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  63. ↑ Dargis, Manohla (April 13, 2007). "In a Lonely Place, Saved by Puppies". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 5, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  64. ↑ French, Philip (September 23, 2007). "A Mighty Heart". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 14, 2015. สืบค้นเมื่อ June 12, 2015.
  65. ↑ Dargis, Manohla (June 8, 2007). "They Always Come Out Ahead; Bet on It". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 5, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  66. ↑ Dargis, Manohla (September 21, 2007). "Good, Bad or Ugly: A Legend Shrouded in Gunsmoke Remains Hazy". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 20, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  67. ↑ Corliss, Richard (August 31, 2008). "Baffled by Burn After Reading". Time. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  68. ↑ Lawrence, Will (January 15, 2009). "Why Cate Blanchett will never work with Brad Pitt again". The Daily Telegraph. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 24, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  69. ↑ Fleming, Michael (July 15, 2008). "Quentin Tarantino seeks 'Bastards'". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  70. ↑ McNary, Dave (January 2, 2007). "Rubin rewriting 'Time'". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  71. ↑ Simon, Alissa (February 9, 2009). "Review: 'The Private Lives of Pippa Lee'". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  72. ↑ SuperHeroHype (August 16, 2009). "Ferrell, Pitt and Hill to voice Oobermind". Superhero Hype!. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 14, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  73. ↑ "Brad Pitt in London for Kick-Ass movie premiere". The Daily Telegraph. March 23, 2010. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 20, 2019. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  74. ↑ "Balinese villagers angry over Julia Roberts film Eat, Pray, Love". The Daily Telegraph. October 26, 2009. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 24, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  75. ↑ Rose, Steve (June 30, 2011). "Brad Pitt talks about Terrence Malick and The Tree of Life". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  76. ↑ Block, Alex Ben (December 16, 2011). "Brad Pitt Reveals What He, Sony Did to Save 'Moneyball'". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 27, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  77. ↑ McCarthy, Todd (November 13, 2011). "Even with the addition of new characters, such as the ones voiced by Brad Pitt and Matt Damon, George Miller's animated sequel just isn't very funny". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 27, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  78. ↑ Finke, Nikki (December 2, 2012). "Brad Pitt's 'Killing Them Softly' Dies With 'F' CinemaScore As Twilight Saga, James Bond, And 'Lincoln' Dominate Box Office Yet Again". Deadline Hollywood. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  79. ↑ Mendelson, Scott (May 22, 2015). "Brad Pitt's 'World War Z 2' To Open Against 'Fantastic Four 2' In Irony-Fueled Showdown". Forbes. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 24, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  80. ↑ Hayden, Erik (March 3, 2014). "Brad Pitt: '12 Years a Slave' Win Significant for Making Sense of History". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 27, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  81. ↑ Macnab, Geoffrey (January 8, 2014). "12 Years A Slave, review: 'Steve McQueen forces us to confront the brutality of slavery'". The Independent. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 24, 2015. สืบค้นเมื่อ July 24, 2015.
  82. ↑ "The 5 Most WTF Moments From 'The Counselor'". Indiewire. October 28, 2013. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  83. ↑ Jagernauth, Kevin (March 17, 2014). "Review: Big Oil & 'Big Men' Collide In Brad Pitt-Produced Documentary About African Oil". IndieWire. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 15, 2019. สืบค้นเมื่อ February 15, 2019.
  84. ↑ Denby, David (October 27, 2014). "War Is Almost Over". The New Yorker. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 24, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  85. ↑ Patches, Matt (December 22, 2014). "Riding Selma praise, PGA will honor Brad Pitt's Plan B Entertainment". HitFix. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  86. ↑ Warner, Kara (March 27, 2014). "Sony's CinemaCon Panel Offers First Look at Brad Pitt's WWII Epic, 'Fury'". Yahoo!. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 5, 2016. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  87. ↑ Miller, Julie (October 27, 2015). "Why Leonardo DiCaprio, Robert De Niro, and Martin Scorsese Convened in a Macau Casino". Vanity Fair. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 29, 2016. สืบค้นเมื่อ February 29, 2016.
  88. ↑ McClintock, Pamela (May 7, 2015). "Angelina Jolie and Brad Pitt's 'By the Sea' Gets Fall 2015 Release". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 27, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  89. ↑ de Semlyen, Phil (August 21, 2015). "New Trailer For MotoGP Doc Hitting The Apex". Empire. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 5, 2015. สืบค้นเมื่อ August 28, 2015.
  90. ↑ Kroll, Justin (January 13, 2015). "Brad Pitt, Christian Bale and Ryan Gosling to Star in Financial Drama 'The Big Short' (EXCLUSIVE)". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 14, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  91. ↑ McNary, Dave (August 24, 2015). "A24 Teams With Brad Pitt's Plan B for 'Moonlight'". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 17, 2017. สืบค้นเมื่อ September 17, 2017.
  92. ↑ Han, Angie (May 2, 2013). "Terrence Malick Prepping 'The Tree of Life' Director's Cut; 'Voyage of Time' Coming in 2014". Slash Film. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2015. สืบค้นเมื่อ July 23, 2015.
  93. ↑ Hayden, Erik (February 6, 2015). "Robert Zemeckis to Direct Brad Pitt Romantic Thriller". The Hollywood Reporter. Prometheus Global Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 7, 2015. สืบค้นเมื่อ February 7, 2015.
  94. ↑ Ward, Kate (November 5, 2010). "Brad Pitt no longer starring in 'Lost City of Z.' Who should take his place?". Entertainment Weekly. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 24, 2015. สืบค้นเมื่อ August 12, 2015.
  95. ↑ Greenwood, Carl (August 20, 2015). "The Lost City of Z begins filming in Northern Ireland as Sienna Miller arrives in country". Daily Mirror. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 7, 2015. สืบค้นเมื่อ October 17, 2015.
  96. ↑ Jafaar, Ali (November 10, 2015). "Netflix, Plan B Board Jake Gyllenhaal-Starrer 'Okja' From 'Snowpiercer' Director Bong Joon-Ho". Deadline Hollywood. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 21, 2017. สืบค้นเมื่อ September 17, 2017.
  97. ↑ Fleming, Mike Jr. (April 14, 2014). "New Regency Taps Brad Pitt, David Michod To Tell Gen. Stanley McChrystal Afghan Story 'The Operators'". Deadline Hollywood. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 30, 2015. สืบค้นเมื่อ October 23, 2015.
  98. ↑ Grierson, Tim (September 9, 2017). "'Brad's Status': Toronto Review". Screen Daily. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 6, 2020. สืบค้นเมื่อ July 2, 2022.
  99. ↑ Zuckerman, Esther (May 14, 2018). "Brad Pitt's Split Second Deadpool 2 Cameo: How to Not Miss the Surprise Guests in the Movie". W. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 25, 2018. สืบค้นเมื่อ May 16, 2018.
  100. ↑ Ford, Rebecca (February 6, 2017). "Sundance Breakout Timothee Chalamet Joining Steve Carell in 'Beautiful Boy' (Exclusive)". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 28, 2017. สืบค้นเมื่อ March 27, 2017.
  101. ↑ Kroll, Justin (July 10, 2017). "'Moonlight' Director Barry Jenkins Sets Next Movie (EXCLUSIVE)". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 11, 2021. สืบค้นเมื่อ May 7, 2020.
  102. ↑ Kroll, Justin (April 6, 2017). "Christian Bale, Steve Carell, and Amy Adams Circling Adam McKay's Dick Cheney Biopic". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 17, 2017. สืบค้นเมื่อ September 17, 2017.
  103. ↑ N'Duka, Amanda (May 2, 2018). "A24, Plan B Team On 'The Last Black Man in San Francisco' With Jonathan Majors & Jimmie Fails Starring". Deadline Hollywood. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 8, 2019. สืบค้นเมื่อ January 12, 2019.
  104. ↑ "quentin-tarantino-once-upon-a-time-in-hollywood-movie-everything-we-know". businessinsider.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 21, 2018. สืบค้นเมื่อ June 19, 2018.
  105. ↑ Fleming, Mike Jr. (February 8, 2018). "Timothee Chalamet To Play King Henry V In David Michôd Netflix Film 'The King". Deadline Hollywood. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 9, 2018. สืบค้นเมื่อ May 30, 2018.
  106. ↑ Chitwood, Adam (April 10, 2017). "James Gray Says His Sci-Fi Movie 'Ad Astra' Starts Filming This Summer with Brad Pitt". Collider. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 24, 2017. สืบค้นเมื่อ September 5, 2017.
  107. ↑ Kit, Borys; Galuppo, Mia (March 29, 2018). "Evan Rachel Wood, Gina Rodriguez to Star in Miranda July Heist Feature (Exclusive)". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 12, 2018. สืบค้นเมื่อ June 2, 2018.
  108. ↑ [ต้องการอ้างอิง]
  109. ↑ "Here's Everything We Know About Irresistible, Jon Stewart's Upcoming Political Satire". Esquire. January 24, 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 13, 2021. สืบค้นเมื่อ April 26, 2020.
  110. ↑ Kit, Borys (April 15, 2021). "Brad Pitt Joins Sandra Bullock in Paramount's 'Lost City of D' in Cameo Role (Exclusive)". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 8, 2021. สืบค้นเมื่อ May 27, 2021.
  111. ↑ Fleming, Mike Jr. (July 6, 2020). "Brad Pitt Commits To Board 'Bullet Train;' David Leitch To Helm Sony Pictures Action Film". Deadline Hollywood. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 6, 2020. สืบค้นเมื่อ July 6, 2020.
  112. ↑ Kroll, Justin (December 17, 2020). "Frances McDormand To Star In MGM's Orion Pictures And Plan B's Adaptation Of 'Women Talking' With Sarah Polley On Board To Direct". Deadline. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 3, 2021. สืบค้นเมื่อ December 23, 2020.
  113. ↑ Goldberg, Matt (June 1, 2012). "Brad Pitt to Produce Andrew Dominik's Marilyn Monroe Film, BLONDE". Collider. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 1, 2020. สืบค้นเมื่อ May 7, 2020.
  114. ↑ Fleming, Mike Jr. (July 15, 2019). "Brad Pitt Also Circling Damien Chazelle's Period Hollywood 'Babylon' With Emma Stone". Deadline Hollywood. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 5, 2021. สืบค้นเมื่อ July 7, 2021.
  115. ↑ "Landscape with Invisible Hand - Full Cast & Crew". TV Guide. สืบค้นเมื่อ 2024-03-05.
  116. ↑ Thompson, Jaden (2024-02-07). "'One Love' Star Kingsley Ben-Adir Says It Was Easy to Switch Between Playing Bob Marley and a 'Barbie' Ken: 'I Sort of Get Into a Frenzy'". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 7, 2024. สืบค้นเมื่อ 2024-03-04.
  117. ↑ Rubin, Rebecca (May 9, 2023). "'Beetlejuice 2,' Starring Michael Keaton and Jenna Ortega, to Hit Theaters in 2024". Variety. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 10, 2023. สืบค้นเมื่อ May 10, 2023.
  118. ↑ Kit, Borys (September 24, 2021). "George Clooney, Brad Pitt, Jon Watts Movie Package Sends Studios, Streamers Into Bidding War (Exclusive)". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 21, 2022. สืบค้นเมื่อ 30 September 2021.
  119. ↑ Siegel, Tatiana (January 23, 2025). "Jeff Buckley Doc Reveals Why a Biopic Starring Brad Pitt Was Nixed by the Musician's Mom: 'You're Going to Open Your Mouth and Jeff's Voice Is Going to Come Out?'". Variety. สืบค้นเมื่อ April 5, 2025.
  120. ↑ Grobar, Matt (24 January 2025). "Brad Pitt To Produce & Star In 'Heart Of The Beast,' David Ayer's Action Adventure Pic For Paramount". Deadline Hollywood. สืบค้นเมื่อ 24 January 2025.
  121. ↑ Kit, Borys (December 3, 2021). "Brad Pitt, Joseph Kosinski, Lewis Hamilton Racing Project Revs Studios, Streamers Into Bidding War (Exclusive)". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 9, 2023. สืบค้นเมื่อ January 4, 2022.
  122. ↑ "Brad Pitt among Hollywood heavyweights backing Gaza-set 'Hind Rajab' film". Arab News. August 27, 2025. สืบค้นเมื่อ August 27, 2025.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=แบรด_พิตต์&oldid=12727907"