แซมพลิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ในทางดนตรี แซมพลิง หรือ การแซมเพิล (อังกฤษ: sampling) คือการนำบางส่วนของเสียงและเพลง ซึ่งเรียกว่า แซมเพิล นำมาใช้ใหม่ในอีกเพลง โดยทั่วไปจะใช้เครื่องแซมเพลอร์ ซึ่งอาจเป็นส่วนหนึ่งในฮาร์ดแวร์หรือโปรแกรมคอมพิวเตอร์ กับดิจิตอลคอมพิวเตอร์ แซมพลิงสามารถทำได้โดยใช้การเปิดเทปวนซ้ำ หรือใช้แผ่นไวนิลเล่นบนเครื่องเล่นจานเสียง คนที่ใช้แซมเพิลนี้อาจเป็นโปรดิวเซอร์เพลงหรือคนทำจังหวะเพลง ถึงแม้ว่าการทำจังหวะสามารถทำได้โดยเครื่องดนตรีสดและเครื่องสังเคราะห์เสียง แซมพลิงก็เป็นวิธีหนึ่งที่คนทำจังหวะมักทำกัน

การใช้แซมเพิลในเพลง อาจใช้ส่วนหนึ่งของเพลง ในส่วนต่าง ๆ เช่น การใช้ท่อนกลองในท่อนนำของเพลง "When the Levee Breaks" โดยเลดเซพเพลิน (Led Zeppelin) ในเพลงของบีสตีบอยส์ (Beastie Boys) ดร. เดร (Dr. Dre) เอ็มมิเน็ม (Eminem) ไมค์ โอลด์ฟิลด์ (Mike Oldfield) ร็อบ ดูแกน (Rob Dougan) โคลด์คัต (Coldcut) ดีเพชโมด (Depeche Mode) และอีเรเชอร์ (Erasure) หรือท่อนริฟฟ์กีตาร์เพลง "Hot Blooded" โดยวงฟอเรนเนอร์ (Foreigner) ในเพลง "Funky Cold Medina" ของโทนี-ล็อก (Tone Loc)

แซมพลิงเกิดขึ้นบ่อยในอุตสาหกรรมดนตรี ยังมีการใช้คำพูดจากภาพยนตร์ จากรายการโทรทัศน์ เช่นเดียวกับการใช้ในดนตรีอีเลกโทรนิก ดนตรีฮิปฮอป ที่ดีเจจะนำมาใส่แบบซ้ำๆ ในเพลง[1] และในเพลงอาร์แอนด์บีร่วมสมัย ที่ใช้กันมาก

อ้างอิง[แก้]

  1. Schloss, Joseph G. (2004). Making Beats: The Art of Sample-Based Hip Hop. Middletown, Connecticut: Wesleyan University Press. ISBN 0-8195-6696-9.