ข้ามไปเนื้อหา

เวนิส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เวนิซ)
เวนิส
เทศบาลเวนิส
ทัศนียภาพของเวนิส: at the top left is the Piazza San Marco, followed by a view of the city, then the Grand Canal, and (smaller) the interior of La Fenice and, finally, the Island of San Giorgio Maggiore
ทัศนียภาพของเวนิส: at the top left is the Piazza San Marco, followed by a view of the city, then the Grand Canal, and (smaller) the interior of La Fenice and, finally, the Island of San Giorgio Maggiore
ธงของเวนิส
ตราราชการของเวนิส
แผนที่แสดงที่ตั้งของเวนิส
แผนที่
เวนิสตั้งอยู่ในประเทศอิตาลี
เวนิส
เวนิส
ที่ตั้งของเวนิสในอิตาลี
พิกัด: 45°26′15″N 12°20′9″E / 45.43750°N 12.33583°E / 45.43750; 12.33583
ประเทศอิตาลี
แคว้นเวเนโต
จังหวัดนครบาลเวนิส
FrazioniChirignago, Favaro Veneto, Mestre, Marghera, Murano, Burano, Giudecca, Lido, Zelarino
การปกครอง
  นายกเทศมนตรีLuigi Brugnaro (independent)
พื้นที่
  ทั้งหมด
414.57 ตร.กม. (160.07 ตร.ไมล์)
ความสูง
1 เมตร (3 ฟุต)
ประชากร
 (2025)[2]
  ทั้งหมด
249,466 คน
  ความหนาแน่น600 คน/ตร.กม. (1,600 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิมเวเนเชียน
เขตเวลาUTC+1 (CET)
  ฤดูร้อน
(เวลาออมแสง)
UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์
30100
รหัสเขตโทรศัพท์041
นักบุญองค์อุปถัมภ์มาระโกผู้นิพนธ์พระวรสาร
วันสมโภชนักบุญ25 เมษายน
เว็บไซต์เว็บไซต์ทางการ
เวนิสและแอ่งน้ำ *
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
Venice in spring, with the Rialto Bridge in the background.
ประเทศอิตาลี
ภูมิภาค **ยุโรปและอเมริกาเหนือ
ประเภททางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณาi, ii, iii, iv, v, vi
อ้างอิง394
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียนค.ศ. 1987 (คณะกรรมการสมัยที่ 11)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก

เวนิส (อังกฤษ: Venice; /ˈvɛnɪs/ veh-niss) หรือ เวเน็ตเซีย (อิตาลี: Venezia; [veˈnɛttsja] ; เวเนโต: Venesia หรือ Venexia) เป็นเมืองหลักของแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี เมืองนี้ถูกสร้างขึ้นในบริเวณซึ่งเป้นที่ตั้งของหมู่เกาะจำนวน 118 เกาะซึ่งแยกออกจากกันด้วยผืนน้ำเปิดและคลอง ส่วนต่างๆ ของเมืองเชื่อมต่อกันด้วยสะพาน 438 แห่ง[3]

หมู่เกาะแห่งนี้ตั้งอยู่บนทะเลสาบเวนิสซึ่งเป็นอ่าวปิดที่อยู่ระหว่างปากแม่น้ำโปและแม่น้ำเปียเว (หรือระหว่างแม่น้ำเบรนตาและแม่น้ำซีเล) ณ ปี 2025 มีประชากร 249,466 คนอาศัยอยู่ในเวนิสหรือเขตเทศบาลเวนิส[4] โดย 51,000 คนอาศัยอยู่ในเมืองเวนิส (centro storico) ซึ่งเป็นเมืองบนเกาะที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน และส่วนที่เหลืออาศัยอยู่ในแผ่นดินใหญ่ (terraferma) เมืองเวนิสถูกจัดรวมอยู่ในเขตมหานครปาดัว-เทรวิโซ-เวนิส (Patrave) ร่วมกับปาโดวาและเตรวีโซซึ่งมีสถานะเป็นเขตมหานครในเชิงสถิติ โดยมีประชากรทั้งหมด 2.6 ล้านคน

ชื่อเมืองเวนิสมีที่มาจากชาวเวเนติโบราณที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในภูมิภาคนี้เมื่อศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาล[5][6] และเคยเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐเวนิสเป็นเวลาเกือบหนึ่งพันปี ตั้งแต่ ค.ศ. 810 ถึง ค.ศ. 1797 เวนิสยังเป็นมหาอำนาจทางการเงินและทางทะเลที่สำคัญในช่วงยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และยังเป็นพื้นที่เตรียมการสำหรับสงครามครูเสดและยุทธการที่เลปันโต รวมถึงเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ โดยเฉพาะผ้าไหม ธัญพืช และเครื่องเทศ และศิลปะตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 จนถึงปลายศตวรรษที่ 17 นครรัฐในขณะนั้นถือเป็นศูนย์กลางการเงินระหว่างประเทศแห่งแรกที่แท้จริง โดยก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 9 และมีความโดดเด่นสูงสุดในศตวรรษที่ 14[7] สิ่งนี้ส่งเสริมให้เวนิสกลายเป็นเมืองที่ร่ำรวยเกือบตลอดช่วงประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่[8]

หลายศตวรรษที่ผ่านมา เมืองเวนิสครอบครองดินแดนมากมายตามแนวชายฝั่งทะเลเอเดรียติกและภายในคาบสมุทรอิตาลี ส่งผลให้สถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมที่มีอิทธิพลในอีตยังคงปรากฏให้เห็นในปัจจุบัน[9][10] นักประวัติศาสร์มักมองว่ากลุ่มอาคารและอู่ต่อเรือในชื่อ Venetian Arsenal เป็นโรงงานแห่งแรกในประวัติศาสตร์และเป็นฐานทัพเรือของเมืองเวนิส[11] อำนาจอธิปไตยของเมืองเวนิสสิ้นสุดลงสิ้นเชิงใน ค.ศ. 1797 โดยอยู่ภายใต้การปกครองของนโปเลียน ต่อมาใน ค.ศ. 1866 เมืองนี้จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอิตาลี[12]

เมืองเวนิสได้รับการขนานนามว่า “ลาโดมินันเต”, “ลาเซเรนิสซิมา”, “ราชินีแห่งทะเลเอเดรียติก”, “เมืองแห่งสายน้ำ”, “เมืองแห่งหน้ากาก”, “เมืองแห่งสะพาน”, “เมืองลอยน้ำ” และ “เมืองแห่งคลอง” ทะเลสาบและเมืองภายในทะเลสาบได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกใน ค.ศ. 1987 ครอบคลุมพื้นที่ 70,176.4 เฮกตาร์ (173,410 เอเคอร์)[13] เวนิสเป็นที่รู้จักจากการเคลื่อนไหวทางศิลปะที่สำคัญหลายเหตุการณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี และมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ดนตรีบรรเลงและโอเปรา นอกจากนี้ยังเป็นบ้านเกิดของนักประพันธ์เพลงบารอกอย่าง โตมาโซ อัลบีโนนี และ อันโตนีโอ วีวัลดี[14]

ในศตวรรษที่ 21 เมืองเวนิสยังคงเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยว เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมที่สำคัญ และมักได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในเมืองที่สวยงามที่สุดในโลก[15][16] เดอะไทมส์ ยกให้เวนิสเป็นหนึ่งในเมืองที่มีความโรแมนติกมากที่สุด[17] ในขณะที่เดอะนิวยอร์กไทมส์ ยกย่องให้เป็น “เมืองที่งดงามที่สุดที่มนุษย์สร้างขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย”[18] อย่างไรก็ตาม เมืองนี้ต้องเผชิญกับความท้าทายหลายประการ อาทิ จำนวนนักท่องเที่ยวที่หลั่งไหล่เข้ามาจำนวนมาก, ปัญหามลภาวะ, ปัญหาระดับน้ำขึ้นสูง และเรือสำราญแล่นเข้าใกล้ตัวอาคารมากเกินไป[19] สืบเนื่องจากปัญหาดังกล่าว ทำให้การการขึ้นทะเบียนเมืองนี้โดยยูเนสโกได้รับการตรวจสอบอย่างต่อเนื่อง

ภูมิอากาศ

[แก้]

เวนิสมีสภาพอากาศค่อนข้างเย็นเพราะอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี มีปริมาณน้ำฝนคงที่ตลอดทั้งปี ในฤดูร้อนจะอากาศจะค่อนข้างร้อน อุณหภูมิเฉลี่ย 21-26 องศาเซลเซียส บางวันอาจสูงถึง 30 องศาเซลเซียส ในฤดูหนาวอากาศจะหนาวเย็นอุณหภูมิเฉลี่ย 2-8 องศาเซลเซียส บางครั้งอาจจะต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง

ข้อมูลภูมิอากาศของเวนิส (ค.ศ. 1971–2000)
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) 6.6
(43.9)
8.6
(47.5)
12.5
(54.5)
16.1
(61)
21.5
(70.7)
24.9
(76.8)
27.7
(81.9)
27.5
(81.5)
23.5
(74.3)
18.0
(64.4)
11.6
(52.9)
7.4
(45.3)
17.2
(63)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) 3.3
(37.9)
4.7
(40.5)
8.3
(46.9)
12.0
(53.6)
17.1
(62.8)
20.5
(68.9)
23.0
(73.4)
22.6
(72.7)
18.9
(66)
13.8
(56.8)
7.8
(46)
4.0
(39.2)
13.0
(55.4)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) −0.1
(31.8)
0.8
(33.4)
4.1
(39.4)
7.8
(46)
12.7
(54.9)
16.1
(61)
18.3
(64.9)
17.7
(63.9)
14.3
(57.7)
9.6
(49.3)
4.0
(39.2)
0.6
(33.1)
8.8
(47.8)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) 47.0
(1.85)
48.3
(1.902)
48.8
(1.921)
70.0
(2.756)
66.0
(2.598)
78.0
(3.071)
63.9
(2.516)
64.8
(2.551)
72.0
(2.835)
73.5
(2.894)
65.5
(2.579)
50.6
(1.992)
748.4
(29.465)
ความชื้นร้อยละ 81 77 75 75 73 74 71 72 75 77 79 81 75.8
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) 6.0 5.2 5.7 8.3 8.2 8.6 5.9 6.1 5.9 6.7 5.8 5.9 78.3
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 80.6 107.4 142.6 174.0 229.4 243.0 288.3 257.3 198.0 151.9 87.0 77.5 2,037.0
แหล่งที่มา: MeteoAM (sun and humidity 1961–1990)[20][21]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011". Italian National Institute of Statistics. สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2019.
  2. "Monthly Demographic Balance". ISTAT.
  3. Story, V23E (2023-07-14). "The Bridges of Venice". ArcGIS StoryMaps. สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  4. "Monthly Demographic Balance". demo.istat.it. สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  5. www.etymonline.com https://www.etymonline.com/word/Venice. สืบค้นเมื่อ 2025-06-13. {{cite web}}: |title= ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
  6. Charnock, Richard Stephen (1859). Local etymology; a derivative dictionary of geographical names. New York Public Library. London : Houlston and Wright.
  7. Coispeau, Olivier (2016-08-10). Finance Masters: A Brief History Of International Financial Centers In The Last Millennium (ภาษาอังกฤษ). World Scientific. ISBN 978-981-310-884-4.
  8. "Venetian Music of the Renaissance". www.vanderbilt.edu. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-06-14. สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  9. Vladisavljevic, Anja (2020-02-19). "Giovanni Vale: Venice's Legacy Still Shapes the Balkans". Balkan Insight (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  10. Fortini Brown, Patricia (2021-04-02), "The Venetian Bride", The Venetian Bride, Oxford University PressOxford, pp. 113–135, ISBN 0-19-289457-9, สืบค้นเมื่อ 2025-06-13
  11. Coulling, Ian (2020-10-03). "The Arsenal of Venice". Images of Venice (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  12. Mancebo, Ivanka Garcia. "History of Venice - Present, past and future of Venice". www.introducingvenice.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  13. Centre, UNESCO World Heritage. "Venice and its Lagoon". UNESCO World Heritage Centre (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  14. Chambers, David, บ.ก. (2012). Venice: a documentary history ; 1450 - 1630. Renaissance Society of America reprint texts (5. Aufl ed.). Toronto: Univ. of Toronto Press. ISBN 978-0-8020-8424-8.
  15. "Top 10 Most Beautiful Cities In The World 2017". The Mesh News (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2016-07-28. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-03-27. สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  16. "Top 10 Most Beautiful Cities In The World 2019 | WorldChaCha - Part 10". worldchacha.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-09. สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  17. "Europe's most romantic city breaks -Times Online". www.timesonline.co.uk (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-05-07. สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  18. Barzini, Luigi (1982-05-30). "THE MOST BEAUTIFUL CITY IN THE WORLD". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  19. Buckley, Jonathan (2016-11-02). "When will Venice sink? You asked Google – here's the answer". The Guardian (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 2025-06-13.
  20. "Venezia/Tessera" (PDF). Italian Air Force National Meteorological Service. สืบค้นเมื่อ 5 December 2013.
  21. "Tabella CLINO". MeteoAM. สืบค้นเมื่อ 22 June 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]