เท้าดอกบัว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เท้าดอกบัว (Foot Binding) เป็นค่านิยมของหญิงงามชาวจีนในยุคศตวรรษที่ 10 และค่านิยมนี้ได้เสื่อมลงในยุคศตวรรษที่ 20 เด็กหญิงชาวจีนทีมีอายุประมาณ 3 - 6 ขวบ จะถูกมัดเท้าด้วยผ้าไหมหรือผ้าฝ้าย อย่างแน่นหนา เพื่อหยุดยั้งไม่ให้เท้าเจริญเติบโตตามปกติ แต่เนื่องจากเท้ายังคงมีการเจริญโตอยู่ เท้าจึงเกิดการเจริญเติบโตอย่างผิดรูป ทำให้เท้ามีขนาดเพียง 10 -15 เซนติเมตรเท่านั้น และหญิงสาวที่มีเท้าเล็กมากจะได้รับการยกย่องว่าเป็น "เท้าดอกบัวทอง"

ขั้นตอนการทำเท้าดอกบัว[แก้]

  • เท้าจะถูกชโลมด้วย น้ำยาอุ่นสูตรพิเศษ ที่มีส่วนผสมของสมุนไพร และเลือดสัตว์ น้ำยานี้จะทำให้เท้าอ่อนลงเพื่อง่ายต่อการมัดเท้าให้เล็ก
  • เล็บเท้าจะถูกถอดออก เพื่อป้องกันการงอกใหม่ และป้องกันการติดเชื้อที่บริเวณนิ้วเท้า
  • นิ้วเท้าทั้งแปดจะถูกหักลง ยกเว้นนิ้วโป้ง แล้วห่อมัดเท้าให้อยู่ในรูปทรงที่ต้องการ

กำเนิดและความเชื่อเรื่องเท้าดอกบัว[แก้]

มีความเชื่อที่ว่า เท่าดอกบัวนั้นถือกำเนิดขึ้นในยุคต้นศตรวรรษี่ 10 จักรพรรดิ Li Yu แห่ง ราชวงศ์ถัง ได้มีนางสนมผู้หนึ่ง ต้องการมัดใจจักรพรรดิ์จึงได้นำผ้ามาพันเท้าให้เล็กๆเพื่อทำการแสดงการรำบนกลีบดอกบัวต่อหน้าพระพักดิ์ เมื่อจักรพรรดิ์เห็นจึงเกิดความประทับใจอย่างมาก จึงได้สั่งให้นางทาสรัดเท้าของเธอด้วยผ้าไหม และขึ้นไปร่ายรำบนเวทีที่โรยด้วยดอกบัวทอง นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ประเพณีการรัดเท้ากับดอกบัวทองจึงเป็นของคู่กันมา

บางกระแส ก็บอกว่า การรัดเท้าเป็นแผนที่ผู้ชายสมัยนั้นคิดขึ้นได้อย่างแยบยล เนื่องจาก ในสมัยนั้นจักรพรรดิเกรงว่า เหล่านางสนม นางบำเรอ ที่มีเท้าปกติดี จะหลบหนีออกนอกวังได้อย่างสะดวก สบาย จึงคิดค้นแบบแผนนี้ขึ้นมา ซึ่งเป็นไปตามที่วางแผนไว้

บางกระแส ก็มีความเชื่อที่ว่า การรัดเท้านั้นจะทำให้อวัยวะเพศอวบอูม เป็นที่รักใคร่ของสามี มีความเชื่อว่าผู้หญิงที่มีเท้าเล็กจะมีผู้ชายที่ดีๆ ร่ำรวยมาสู่ขอ