จักรพรรดิซ่งไท่จู่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เจ้า ควงอิ้น)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ซ่งไท่จู่
Song Taizu.jpg
พระบรมสาทิสลักษณ์บนม้วนกระดาษแขวนผนัง ปัจจุบันเก็บรักษา ณ พิพิธภัณฑ์วังเก่าแห่งชาติในไทเป ไต้หวัน
จักรพรรดิราชวงศ์ซ่ง
ครองราชย์4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 960[1] – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 976
ราชาภิเษกกุมภาพันธ์ ค.ศ. 960
ถัดไปซ่งไท่จง
รัชศก
เจี้ยนหลง (建隆; 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 960 – 3 ธันวาคม ค.ศ. 963)
เฉียนเต๋อ (乾德; 4 ธันวาคม ค.ศ. 963 – 15 ธันวาคม ค.ศ. 968)
ไคเป่า (開寶; 16 ธันวาคม ค.ศ. 968 – 21 มกราคม ค.ศ. 977)
พระนามหลังสิ้นพระชนม์
จักรพรรดิ ฉี่-ยฺวิ่น ลี่จี๋ อิงอู่ รุ่ยเหวิน เฉินเต๋อ เชิ่งกง จื้อหมิง ต้าเซี่ยว (啓運立極英武睿文神德聖功至明大孝皇帝)
วัดประจำรัชกาล
ไท่จู่ (太祖)
ราชวงศ์สกุลจ้าว
พระราชบิดาจ้าว หงอิน
พระราชมารดาตู้ไท่โฮ่ว
ประสูติ21 มีนาคม ค.ศ. 927(927-03-21)
ลั่วหยาง, รัฐถังยุคหลัง (ปัจจุบัน คือ ลั่วหยาง, เหอหนาน, ประเทศจีน)
จ้าว ควงอิ้น
สวรรคต14 พฤศจิกายน ค.ศ. 976 (49 ปี)
เปี้ยนจิง, จักรวรรดิซ่ง (ปัจจุบัน คือ ไคเฟิง, เหอหนาน, ประเทศจีน)
ฝังพระศพก่งอี้, เหอหนาน, ประเทศจีน

ซ่งไท่จู่ ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ ซ้องไทโจ๊ว ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีน: 宋太祖; พินอิน: Sòng Tàizǔ; 21 มีนาคม ค.ศ. 927[2] – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 976)[3] ชื่อตัวว่า จ้าว ควงอิ้น ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ เตียคังเอี๋ยน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีนตัวย่อ: 赵匡胤; จีนตัวเต็ม: 趙匡胤; พินอิน: Zhào Kuāngyìn) เป็นขุนศึกคนสำคัญของราชวงศ์โจวยุคหลัง (后周朝) แห่งจีนโบราณ ภายหลังบีบให้ไฉ จงซฺวิ่น (柴宗訓) จักรพรรดิราชวงศ์โจว สละราชบัลลังก์ให้แก่ตน จึงได้ก่อตั้งราชวงศ์ใหม่ คือ ราชวงศ์ซ่ง (宋朝) และขึ้นเป็นปฐมจักรพรรดิตั้งแต่ ค.ศ. 960 จนสิ้นชีวิตเมื่อ ค.ศ. 976

ขณะอยู่ในราชสมบัติ จ้าว ควงอิ้น ปราบปรามรัฐจิงหนาน (荆南), ฉู่ยุคหลัง (後蜀), ถังใต้ (南唐), และฮั่นใต้ (南漢) เป็นผลสำเร็จ จึงสามารถผนวกแผ่นดินเมืองจีน (中國本土) นำไปสู่การสิ้นสุดของยุคห้าวงศ์สิบรัฐ (五代十國) อันวุ่นวาย แต่เพื่อสร้างฐานอำนาจของตนให้แข็งแรง จ้าว ควงอิ้น ลดทอนอำนาจแม่ทัพนายกอง และหันไปพึ่งพาขุนนางพลเรือนในการบริหารราชกิจแทน เมื่อสิ้นเขาแล้ว น้องชายของเขา จ้าว ควงอี้ (趙匡義) ขึ้นสืบบัลลังก์ต่อในนาม ซ่งไท่จง (宋太宗)

อ้างอิง[แก้]

  1. Lorge, Peter (31 December 2015). The Reunification of China: Peace through War under the Song Dynasty. Cambridge University Press. pp. 4–5. ISBN 9781316432273. สืบค้นเมื่อ 3 February 2018.
  2. Song Shi, ch. 1.
  3. Song Shi, ch. 3.