จักรพรรดิซ่งเกาจง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี


Gaozong Of Song.jpg
จักรพรรดิเกาจงแห่งราชวงศ์ซ่งใต้
ประสูติ/สวรรคต: 12 มิถุนายน ค.ศ. 1107 - 9 พฤศจิกายนค.ศ. 1187
แซ่: เจ้า (趙)
พระนามจริง: โก้ว (構)
พระนามรอง (字) : Deji (德基)
ครองราชย์: 12 มิถุนายน ค.ศ. 1127¹ - 24, กรกฎาคม ค.ศ. 1162²
ราชวงศ์: ซ่ง (宋)
นามพระอาราม
ประจำรัชกาล:
เกาจง (高宗)
พระนามหลังสวรรคต:
(อย่างย่อ)
ไม่มี
พระนามหลังสวรรคต:
(อย่างเต็ม)
Emperor Shouming Zhongxing
Quangong Zhide Shengshen
Wuwen Zhaoren Xianxiao³
受命中興全功至德聖神武文昭仁
憲孝皇帝
หมายเหตุ: วันที่ที่ระบุไว้ในที่นี้เป็นวันที่ในปฏิทินจูเลียน
ไม่ใช้วันที่ในปฏิทินเกรกอเรียนดังที่ใช้ในปัจจุบัน
———
1. หลังจักรพรรดิซ่งชินจงซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดา
ทรงถูกชาวจินจับเป็นเชลยในเดือนมกราคม ค.ศ. 1127
พระองค์จึงทรงสถาปนาพระองค์เองเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1127
ทรงถูกถอดจากตำแหน่ง 25 วัน ระหว่างวันที่ 26 มีนาคม - 20 เมษายน ค.ศ. 1129
โดยแม่ทัพเมี่ยวฝู
(苗傅) และหลิวเจิ้งเอี้ยน (劉正彥)
ทรงถูกกองทัพจินไล่ล่าและไม่อาจควบคุมจีนภาคใต้อย่างเต็มที่
จนถึงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1130
2. ทรงสละราชสมบัติให้พระราชโอรสบุญธรรม
ซึ่งทรงรับอุปการะจากพระญาติห่างๆ องค์หนึ่ง
ทรงสถาปนาพระองค์เองเป็น "ไท่ชางหวง"

(太上皇 - เทียบกับภาษาไทยคือคำว่า "พระเจ้าหลวง")
และยังคงทรงเป็นผู้ฝึกหัดการปกครองให้จักรพรรดิองค์ใหม่ต่อไป
3. เป็นพระนามหลังการสวรรคตที่ทรงได้รับครั้งสุดท้ายเมื่อ ค.ศ. 1191

สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งเกาจง (12 มิถุนายน ค.ศ. 1107 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1187) พระนามเดิม "เจ้าโก้ว" ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์ซ่งของประเทศจีน และเป็นจักรพรรดิองค์แรกของแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ ในปี ค.ศ. 1227 พระองค์ได้ละทิ้งราชธานีไคเฟิงหลังการรุกรานของชนเผ่าจูร์เชนหรือพวกจิน ไปตั้งมั่นที่เมืองหลินอัน (臨安; ปัจจุบันนี้คือเมืองหางโจว 杭州) จากนั้นจึงได้เสด็จขึ้นครองราชย์และสถาปนาราชวงศ์ซ่งขึ้นใหม่ในชื่อราชวงศ์ซ่งใต้ พระองค์ทรงอยู่ในราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 1127 - 1162

พระราชประวัติ[แก้]

จักรพรรดิซ่งเกาจงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 5 ของจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิซ่งชินจง พระราชมารดาของพระองค์เป็นพระสนมจากสกุลเว่ย (韋) ซึ่งได้รับการสถาปนาหลังการสิ้นพระชนม์จากจักรพรรดิซ่งเกาจงเป็นพระพันปีหลวงเสียงหยิน (顯仁皇后, ค.ศ. 1080 - 1159)

"บทกวีสี่วรรคว่าด้วยภูเขาสวรรค์" (Quatrain on the Heavenly Mountain) ลายพระหัตถ์ของจักรพรรดิซ่งเกาจง

จักรพรรดิซ่งเกาจงทรงเคยปกครองพื้นที่แห่งหนึ่งราชวงศ์ซ่งเหนือมาก่อน ต่อมาหลังจักรพรรดิซ่งชินจงและจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจงทรงถูกพวกจินจับกุมเป็นเชลยแล้ว พระองค์จึงขึ้นครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิลำดับถัดมาและสถาปนาราชวงศ์ซ่งใต้ขึ้น ในรัชกาลของพระองค์นั้นจักรวรรดิซ่งใต้ต้องทำสงครามกับชาวจินอยู่เสมอ ในชั้นต้นพระองค์ได้ให้แม่ทัพคนสำคัญ เช่น หลี่กัง งักฮุย หานซื่อจง และอวี่หยุนเหวิน ตรึงกำลังชาวจินไว้ อย่างไรก็ตาม หลังจากการต่อสู้ยาวนาหลายปีและประสบชัยชนะด้านการทหาร จักรพรรดิซ่งเกาจงก็ได้ทรงเปลี่ยนมาดำเนินนโยบายสันติและปกป้องดินแดนเป็นหลัก หนึ่งในเหตุผลสำคัญในการดำเนินนโยบายดังกล่าวก็คือ พระองค์และอัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยไม่ต้องการให้กองทัพซ่งใต้เอาชัยจากชาวจินอย่างเบ็ดเสร็จและช่วยเหลือจักรพรรดิซ่งชินจงและจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจงได้ เพื่อว่าจักรพรรดิซ่งเกาจงจะได้อยู่ในราชสมบัติต่อไป ผลที่ปรากฏคือพระองค์และฉินฮุ่ยได้วางแผนบังคับให้แม่ทัพงักฮุยต้องถอนทัพกลับมาด้วยคำสั่งที่กำกวม แล้วหาทางจับงักฮุยประหารชีวิตเสียโดยปราศจากความผิด และถอดถอนแม่ทัพหานซื่อจงออกจากตำแหน่งทางการทหารทั้งหมด จากนั้นพระองค์ได้ลงพระนามใน “สัญญาสงบศึกเส้าซิง” กับชาวจิน ซึ่งสัญญาที่ซ่งใต้เสียเปรียบจินเป็นอย่างมาก กล่าวคือ ซ่งใต้ต้องยอมยกดินแดนจำนวนมากให้แก่ราชวงศ์จินเพื่อแลกกับการสงบศึก และต้องส่งบรรณาการให้กับชาวจินด้วย

จักรพรรดิซ่งเกาจงยังทรงเป็นกวีที่สำคัญพระองค์หนึ่งของจีน และทรงมีอิทธิพลอย่างสำคัญต่อกวีชาวจีนในรุ่นต่อมาด้วย ผลงานชิ้นหนึ่งของพระองค์ที่ยังหลงเหลือมาถึงปัจจุบันคือ "บทกวีสี่วรรคว่าด้วยภูเขาสวรรค์" (Quatrain on the Heavenly Mountain)

จักรพรรดิซ่งเกาจงสละราชสมบัติเมื่อปี ค.ศ. 1162 หลังครองราชย์นานกว่า 35 ปี แต่ยังทรงดำรงพระชนม์จนถึง ค.ศ. 1187 จึงเสด็จสวรรคต พระชนมายุได้ 80 พรรษา

ดูเพิ่ม[แก้]

ก่อนหน้า จักรพรรดิซ่งเกาจง ถัดไป
จักรพรรดิซ่งชินจง
(ราชวงศ์ซ่งเหนือ)
2leftarrow.png จักรพรรดิจีน
(พ.ศ. 1670 - พ.ศ. 1705)
2rightarrow.png จักรพรรดิซ่งเซี่ยวจง