เกาะลังกาวี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เกาะลังกาวี
Daerah Langkawi
การถอดเสียงภาษาอื่น ๆ
 • อักษรยาวีلڠكاوي‎
 • จีน浮罗交怡县
 • ทมิฬலங்காவி
ที่ตั้งของ เกาะลังกาวี ในรัฐเกอดะฮ์
ที่ตั้งของ เกาะลังกาวี ในรัฐเกอดะฮ์
เกาะลังกาวี ตั้งอยู่ใน มาเลเซีย
เกาะลังกาวี
เกาะลังกาวี
ที่ตั้งของ เกาะลังกาวี ในประเทศมาเลเซีย
เกาะลังกาวี ตั้งอยู่ใน มาเลเซียตะวันตก
เกาะลังกาวี
เกาะลังกาวี
เกาะลังกาวี (มาเลเซียตะวันตก)
พิกัดภูมิศาสตร์: 6°21′N 99°48′E / 6.350°N 99.800°E / 6.350; 99.800พิกัดภูมิศาสตร์: 6°21′N 99°48′E / 6.350°N 99.800°E / 6.350; 99.800
ประเทศธงของประเทศมาเลเซีย มาเลเซีย
รัฐ รัฐเกอดะฮ์
เมืองเอกกูวะฮ์
รัฐบาลท้องถิ่นสภาเทศบาลเมืองท่องเที่ยวลังกาวี
พื้นที่[1]
 • ทั้งหมด478.48 ตร.กม. (184.74 ตร.ไมล์)
ประชากร
 (2010)
 • ทั้งหมด85,588 คน
 • ความหนาแน่น180 คน/ตร.กม. (460 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาUTC+8 (MST)
 • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง)UTC+8 (ไม่มี)
รหัสไปรษณีย์07xxx
รหัสโทรศัพท์+6-09
ป้ายทะเบียนยานพาหนะKV

Langkawi Permata Kedah
لڠكاوي ڤرمات قدح‎
浮罗交怡宝石之岛
லங்காவித் தீவிற்கு கெடாவின் பொன்கலன்
มุมมองของเมืองกูวะฮ์ ศูนย์กลางทางการค้าของเกาะลังกาวี
มุมมองของเมืองกูวะฮ์ ศูนย์กลางทางการค้าของเกาะลังกาวี
คำขวัญ: 
Bandaraya Pelancongan ("เมืองแห่งการท่องเที่ยว")
ก่อตั้ง1957
ได้สถานะเทศบาล2001
การปกครอง
 • ประธานอับดุลบารี อับดุลลอฮ์[1]
ประชากร
 (รัฐบาลท้องถิ่นในปีค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด85,588 คน
เว็บไซต์mplbp.gov.my

ลังกาวี (มลายู: Langkawi) หรือ ลังกาวี อัญมณีแห่งเกอดะฮ์ (มลายู: Langkawi Permata Kedah; ลังกาวีเปอร์มาตาเกอดะฮ์) ตั้งอยู่ในทะเลอันดามันใกล้ฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก ขึ้นกับรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย

ลังกาวีห่างจากเกาะตะรุเตา จังหวัดสตูลของประเทศไทยเพียง 4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากเมืองกัวลาปะลิสประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองกัวลาเกอดะฮ์ 51 กิโลเมตร ประกอบด้วยกลุ่มเกาะเขตร้อนจำนวน 99 เกาะ และเป็นที่รู้จักของชาวไทยและมาเลเซียจากตำนานของมะห์สุหรี สตรีผู้ถูกประหารด้วยความอยุติธรรม โดยนางได้สาปแช่งเกาะลังกาวีไว้ก่อนสิ้นใจ และการนำทายาทรุ่นที่ 7 ของเธอมาถอนคำสาป[2][3]

ที่มาของชื่อ[แก้]

ชื่อของเกาะลังกาวี โดย "ลัง" ย่อมาจากคำว่า "ฮลัง" (helang) ที่แปลว่า "นกอินทรีสีน้ำตาลแดง"[4] ส่วนนาม "ลังกาวี อัญมณีแห่งเกอดะฮ์" (Langkawi Permata Kedah) ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอับดุล ฮาลิม อันเป็นส่วนหนึ่งในพระราชพิธีกาญจนาภิเษกส่วนพระองค์ โดยตั้งนามเพื่อสร้างความประทับใจแก่นักท่องเที่ยวว่าลังกาวีเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกอดะฮ์[5]

ประวัติ[แก้]

จัตุรัสอินทรี ที่สร้างตามที่มาของชื่อเกาะคือ ฮลัง

มีตำนานมุขปาฐะว่าในอดีตเกาะลังกาวีเคยมีสุลต่านปกครอง ว่ามีสตรีนามมะห์สุหรีมาเป็นชายารองของสุลต่าน[6] (บ้างว่าของอนุชา)[7] และได้ให้กำเนิดโอรสนาม "วันฮาเกม" ด้วยเหตุนี้มะห์สุหรีจึงมีสิทธิเป็นประไหมสุหรีได้เพราะมีบุตรเป็นชาย เป็นที่ริษยาของประไหมสุหรีชายาหลวง ครั้นเมื่อมีการใส่ร้ายว่ามะห์สุหรีคบชู้ องค์สุลต่านสดับเช่นนั้นก็พิโรธ มีบัญชาให้ประหารมะห์สุหรีเสีย ด้วยเหตุนี้นางจึงอธิษฐานว่าหากนางไม่มีความผิดขอให้โลหิตเป็นสีขาว และให้ลังกาวีไม่เจริญไปเจ็ดชั่วอายุคน ครั้นเมื่อเพชฌฆาตแทงกริช สายโลหิตของมะห์สุหรีก็พวยพุ่งเป็นสีขาวดังคำสัตย์และสิ้นใจ ญาติของมะห์สุหรีจึงนำวันฮาเกมไปตั้งรกรากยังภูเก็ต[6][7]

เมื่อครั้งที่ไทรบุรีเป็นส่วนหนึ่งราชอาณาจักรสยาม เกาะลังกาวีเป็นตำบลหนึ่งของมณฑลไทรบุรี ชื่อตำบลเกาะลังกอวี[8] ภายหลังลังกอวีได้พ้นจากการเป็นส่วนหนึ่งของสยามโดยได้ตกเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมอังกฤษเช่นเดียวกับไทรบุรี (เกอดะฮ์) ครั้นเมื่อรับเอกราชแล้วลังกาวีก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกอดะฮ์อยู่

ในปี พ.ศ. 2529 มหาเธร์ โมฮัมหมัด ได้ริเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงเกาะลังกาวีที่เชื่อว่ามีคำสาปของมะห์สุหรี โดยพัฒนาให้ที่นี่เป็นแหล่งท่องเที่ยวและรีสอร์ต โดยเขาเองได้มีส่วนช่วยในการออกแบบและวางแผนอาคารบนเกาะ[9] และได้นำศิรินทรา ยายี สตรีชาวไทยที่สืบเชื้อสายทายาทรุ่นที่เจ็ดของมะห์สุหรีมาถอดคำสาป[7]

สถานที่ท่องเที่ยว[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 primuscoreadmin (13 November 2015). "Background". Langkawi Municipal Council.
  2. "Massa". Utusan Melayu. 1995. p. 7. OCLC 607267271. Lock-green.svg
  3. "Mahsuri tale brings thunder and rain". the New Straits Times. June 7, 2000.
  4. Holly Hughes; Sylvie Murphy; Alexis Lipsitz Flippin; Julie Duchaine (14 January 2010). Frommer's 500 Extraordinary Islands. John Wiley & Sons. p. 237. ISBN 978-0-470-59518-3. สืบค้นเมื่อ 9 February 2014.
  5. Majid, Embun (16 July 2008). "It's Langkawi Permata Kedah now". The Star Online. สืบค้นเมื่อ 2008-07-20.
  6. 6.0 6.1 "จากคลื่นยักษ์สู่คลื่นห่วงหาอาทรข้ามชาติ ผ่านทายาท "นางพญาเลือดขาว" แห่งอันดามัน". ASTV ผู้จัดการออนไลน์. 11 January 2005. สืบค้นเมื่อ 21 July 2014.
  7. 7.0 7.1 7.2 "แกะรอยมนต์ขลัง...เกาะลังกาวี". กระปุกดอตคอม. 19 February 2009. สืบค้นเมื่อ 21 July 2014.
  8. "ประกาศกระทรวงโยธาธิการ แพนกการไปรสนีย์ เรื่องเปิดออฟฟิศไปรสนีย์อีก 2 ตำบลที่เกาะลังกอวี 1 ที่เมืองกุลิม 1 มณฑลไทรบุรี" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม ๒๔ ตอนที่ ๓๗ หน้า ๙๕๕. 29 ธันวาคม พ.ศ. 2467.
  9. Anthony Spaeth (9 December 1996). "Bound for Glory". Time magazine. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 17 March 2009. สืบค้นเมื่อ 13 September 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลังกาวี