เกาะลังกาวี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เกาะลังกาวี
Daerah Langkawi
การถอดเสียงภาษาอื่น ๆ
 • ยาวีلڠكاوي‎
 • จีน浮罗交怡县
 • ทมิฬலங்காவி
ที่ตั้งของ เกาะลังกาวี ในรัฐเกอดะฮ์
ที่ตั้งของ เกาะลังกาวี ในรัฐเกอดะฮ์
เกาะลังกาวี ตั้งอยู่ใน มาเลเซีย
เกาะลังกาวี
เกาะลังกาวี
ที่ตั้งของ เกาะลังกาวี ในประเทศมาเลเซีย
เกาะลังกาวี ตั้งอยู่ใน มาเลเซียตะวันตก
เกาะลังกาวี
เกาะลังกาวี
เกาะลังกาวี (มาเลเซียตะวันตก)
พิกัดภูมิศาสตร์: 6°21′N 99°48′E / 6.350°N 99.800°E / 6.350; 99.800พิกัดภูมิศาสตร์: 6°21′N 99°48′E / 6.350°N 99.800°E / 6.350; 99.800
ประเทศธงของประเทศมาเลเซีย มาเลเซีย
รัฐ รัฐเกอดะฮ์
เมืองเอกกูวะฮ์
รัฐบาลท้องถิ่นสภาเทศบาลเมืองท่องเที่ยวลังกาวี
พื้นที่[1]
 • ทั้งหมด478.48 ตร.กม. (184.74 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด85,588 คน
 • ความหนาแน่น180 คน/ตร.กม. (460 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาUTC+8 (MST)
 • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง)UTC+8 (ไม่มี)
รหัสไปรษณีย์07xxx
รหัสโทรศัพท์+6-09
ป้ายทะเบียนยานพาหนะKV

Langkawi Permata Kedah
لڠكاوي ڤرمات قدح‎
浮罗交怡宝石之岛
มุมมองของเมืองกูวะฮ์ ศูนย์กลางทางการค้าของเกาะลังกาวี
มุมมองของเมืองกูวะฮ์ ศูนย์กลางทางการค้าของเกาะลังกาวี
คำขวัญ: 
Bandaraya Pelancongan ("เมืองแห่งการท่องเที่ยว")
ก่อตั้ง1957
ได้สถานะเทศบาล2001
การปกครอง
 • ประธานอับดุลบารี อับดุลลอฮ์[1]
ประชากร (รัฐบาลท้องถิ่นในปีค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด85,588 คน
เว็บไซต์mplbp.gov.my
จัตุรัสอินทรี ที่สร้างตามที่มาของชื่อเกาะคือ ฮลัง

ลังกาวี (มลายู: Langkawi) หรือ ลังกาวี อัญมณีแห่งไทรบุรี (มลายู: Langkawi Permata Kedah; ลังกาวีเปอร์มาตาเกอดะฮ์) ตั้งอยู่ในทะเลอันดามันใกล้ฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก ขึ้นกับรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย

ลังกาวีห่างจากเกาะตะรุเตา จังหวัดสตูลของประเทศไทยเพียง 4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากเมืองกัวลาปะลิสประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองกัวลาเกอดะฮ์ 51 กิโลเมตร ประกอบด้วยกลุ่มเกาะเมืองร้อนจำนวน 99 เกาะ และเป็นที่รู้จักของชาวไทยและมาเลเซียจากตำนานของมะห์สุหรี สตรีผู้ถูกประหารด้วยความอยุติธรรม โดยนางได้สาปแช่งเกาะลังกาวีไว้ก่อนสิ้นใจ และการนำทายาทรุ่นที่ 7 ของเธอมาถอนคำสาป[2][3]

ที่มาของชื่อ[แก้]

ชื่อของเกาะลังกาวี โดย "ลัง" ย่อมาจากคำว่า "ฮลัง" (helang) ที่แปลว่า "นกอินทรีสีน้ำตาลแดง"[4] ส่วนนาม "ลังกาวี อัญมณีแห่งไทรบุรี" (Langkawi Permata Kedah) ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอับดุล ฮาลิม อันเป็นส่วนหนึ่งในพระราชพิธีกาญจนาภิเษกส่วนพระองค์ โดยตั้งนามเพื่อสร้างความประทับใจแก่นักท่องเที่ยวว่าลังกาวีเป็นส่วนหนึ่งของรัฐไทรบุรี[5]

ประวัติ[แก้]

มีตำนานมุขปาฐะว่าในอดีตเกาะลังกาวีเคยมีสุลต่านปกครอง ว่ามีสตรีนามมะห์สุหรีมาเป็นคู่ครองเป็นชายารองของสุลต่าน[6] (บ้างว่าของอนุชา)[7] และได้ให้กำเนิดโอรสนาม "วันฮาเกม" ด้วยเหตุนี้มะห์สุหรีจึงมีสิทธิเป็นประไหมสุหรีได้เพราะมีบุตรเป็นชาย เป็นที่ริษยาของประไหมสุหรีภรรยาหลวง ครั้นเมื่อมีการใส่ร้ายว่ามะห์สุหรีคบชู้ องค์สุลต่านทรงสดับเช่นนั้นก็ทรงพระพิโรธ มีพระราชบัญชาให้ประหารมะห์สุหรีเสีย ด้วยเหตุนี้นางจึงอธิษฐานว่าหากนางไม่มีความผิดขอให้โลหิตเป็นสีขาว และให้ลังกาวีไม่เจริญไปเจ็ดชั่วอายุคน ครั้นเมื่อเพชฌฆาตแทงกริช สายโลหิตของมะห์สุหรีก็พวยพุ่งเป็นสีขาวดังคำสัตย์และสิ้นใจ ญาติของมะห์สุหรีจึงนำวันฮาเกมไปตั้งรกรากยังภูเก็ต[6][7]

เมื่อครั้งที่ไทรบุรีเป็นส่วนหนึ่งราชอาณาจักรสยาม เกาะลังกาวีเป็นตำบลหนึ่งของมณฑลไทรบุรี ชื่อตำบลเกาะลังกอวี[8] ภายหลังลังกาวีได้พ้นจากการเป็นส่วนหนึ่งของสยามโดยได้ตกเป็นส่วนหนึ่งอาณานิคมของอังกฤษเช่นเดียวกับไทรบุรี ครั้นเมื่อรับเอกราชแล้วลังกาวีก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของรัฐไทรบุรีอยู่

ในปี พ.ศ. 2529 มหาเธร์ โมฮัมหมัด ได้ริเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงเกาะลังกาวีที่เชื่อว่ามีคำสาปของมะห์สุหรี โดยพัฒนาให้ที่นี่เป็นแหล่งท่องเที่ยวและรีสอร์ต โดยเขาเองได้มีส่วนช่วยในการออกแบบและวางแผนอาคารบนเกาะ[9] และได้นำศิรินทรา ยายี สตรีชาวไทยที่สืบเชื้อสายทายาทรุ่นที่เจ็ดของมะห์สุหรีมาถอดคำสาป[7]

สถานที่ท่องเที่ยว[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 primuscoreadmin (13 November 2015). "Background".
  2. Massa. Utusan Melayu. 1995. p. 7, Tiada Kelstimewaan.
  3. Mahsuri tale brings thunder and rain
  4. Holly Hughes; Sylvie Murphy; Alexis Lipsitz Flippin (14 January 2010). Frommer's 500 Extraordinary Islands. John Wiley & Sons. p. 237. ISBN 978-0-470-59518-3. สืบค้นเมื่อ 9 February 2014. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)
  5. Majid, Embun (16 July 2008). "It's Langkawi Permata Kedah now". The Star Online. สืบค้นเมื่อ 2008-07-20.
  6. 6.0 6.1 "จากคลื่นยักษ์สู่คลื่นห่วงหาอาทรข้ามชาติ ผ่านทายาท "นางพญาเลือดขาว" แห่งอันดามัน". ASTVผู้จัดการออนไลน์. 11 มกราคม 2548. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2557. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  7. 7.0 7.1 7.2 "แกะรอยมนต์ขลัง...เกาะลังกาวี". กระปุกดอตคอม. 19 กุมภาพันธ์ 2552. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2557. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  8. "ประกาศกระทรวงโยธาธิการ แพนกการไปรสนีย์ เรื่องเปิดออฟฟิศไปรสนีย์อีก 2 ตำบลที่เกาะลังกอวี 1 ที่เมืองกุลิม 1 มณฑลไทรบุรี" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 24 (37): 955. 29 ธันวาคม พ.ศ. 2467. Check date values in: |date= (help)
  9. Anthony Spaeth (9 December 1996). "Bound for Glory". Time magazine. Archived from the original on 17 March 2009. สืบค้นเมื่อ 13 September 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลังกาวี