อำเภอเจอรันตุต
หน้าตา
อำเภอเจอรันตุต | |
|---|---|
| Daerah Jerantut | |
| การถอดเสียงอักษรอื่น | |
| • ยาวี | ﺟﺮﻧﺘﻮﺕ |
| • จีน | 而连突县 |
| • ทมิฬ | ஜெராண்டுட் |
ที่ตั้งของอำเภอเจอรันตุตในรัฐปะหัง | |
![]() | |
ที่ตั้งของอำเภอเจอรันตุตในประเทศมาเลเซีย | |
| พิกัด: 3°56′N 102°22′E / 3.933°N 102.367°E | |
| ประเทศ | |
| รัฐ | |
| ศูนย์กลาง | เจอรันตุต |
| รัฐบาลท้องถิ่น | สภาอำเภอเจอรันตุต |
| การปกครอง | |
| • เจ้าหน้าที่อำเภอ | โนร์ อัซมาลีซา กู ละฮ์[1] |
| พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 7,207.6 ตร.กม. (2,782.9 ตร.ไมล์) |
| ประชากร (2010)[3] | |
• ทั้งหมด | 86,840 คน |
| • ความหนาแน่น | 12 คน/ตร.กม. (31 คน/ตร.ไมล์) |
| เขตเวลา | UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย) |
| • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง) | UTC+8 (ไม่มี) |
| รหัสไปรษณีย์ | 27xxx |
| รหัสพื้นที่ | +6-09 |
| ป้ายทะเบียนยานพาหนะ | C |
เจอรันตุต (มลายู: Jerantut) เป็นอำเภอทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐปะหัง ประเทศมาเลเซีย เป็นที่ตั้งของตามันเนอการา
อำเภอนี้เป็นอำเภอที่ใหญ่ที่สุดในรัฐปะหัง โดยขอบเขตตอนเหนือติดกับรัฐกลันตันและรัฐตรังกานู ทางใต้ติดกับอำเภอเตอเมอร์โละฮ์และอำเภอมารัน ทางตะวันตกติดกับอำเภอลีปิซและอำเภอเราบ์ และทางตะวันออกติดกับอำเภอกวนตัน
ประวัติ
[แก้]ในสมัยอาณานิคม เจอรันตุตเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอกัวลาลีปิซ จากนั้นใน ค.ศ. 1951 จึงมีสถานะตำบลปกครองตนเอง (daerah kecil) ที่มีเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยเป็นรองจากสำนักงานอำเภอกัวลาลิปิซ[4] เจอรันตุตกลายเป็นอำเภอใหม่ใน ค.ศ. 1959 แต่ไม่มีสิทธิ์ในรัฐสภาจนกระทั่ง ค.ศ. 1974
เขตการปกครอง
[แก้]
อำเภอเจอรันตุตแบ่งออกเป็น 10 ตำบล ดังนี้:[5][2]
- บูเรา (12,120 เฮกเตอร์)
- ฮูลูเจอกา (29,000 เฮกเตอร์)
- ฮูลูเติมเบอลิง (416,897 เฮกเตอร์)
- เกอโลลา (6,248 เฮกเตอร์)
- กัวลาเติมเบอลิง (10,778 เฮกเตอร์)
- เปอดะฮ์ (24,600 เฮกเตอร์) (เมืองหลัก)
- ปูเลาตาวาร์ (84,435 เฮกเตอร์)
- เตอบิงติงกี (33,400 เฮกเตอร์)
- เตะฮ์ (9,563 เฮกเตอร์)
- เติมเบอลิง (135,718 เฮกเตอร์)
ประชากร
[แก้]| ปี | ประชากร | ±% |
|---|---|---|
| 1991 | 74,547 | — |
| 2000 | 80,685 | +8.2% |
| 2010 | 88,035 | +9.1% |
| 2020 | 96,006 | +9.1% |
| ที่มา: [6] | ||
จำนวนประชากรมาจากสำมะโน ค.ศ. 2010 ของสำนักงานสถิติ[3]
| กลุ่มชาติพันธุ์ในเจอรันตุต, สำมะโน ค.ศ. 2010 | ||
|---|---|---|
| กลุ่มชาติพันธุ์ | ประชากร | ร้อยละ |
| ภูมิบุตร | 73,648 | 84.8% |
| จีน | 10,056 | 11.6% |
| อินเดีย | 2,930 | 3.4% |
| อื่น ๆ | 206 | 0.2% |
| รวม | 86,840 | 100% |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ author11. "Portal Rasmi Pejabat Daerah dan Tanah Jerantut - Pegawai-Pegawai Kanan". pdtjerantut.pahang.gov.my. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2017.
- 1 2 author11. "Portal Rasmi Pejabat Daerah dan Tanah Jerantut - Peta & Keluasan". pdtjerantut.pahang.gov.my. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มีนาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2017.
- 1 2 "Population Distribution and Basic Demographic Characteristics, 2010" (PDF). Department of Statistics, Malaysia. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 22 May 2014. สืบค้นเมื่อ 19 April 2012.
- ↑ "Latarbelakang Pejabat Daerah dan Tanah Jerantut". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 มกราคม 2021. สืบค้นเมื่อ 25 พฤศจิกายน 2018.
- ↑ "JPS@Komuniti JPS Daerah Jerantut" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 14 กรกฎาคม 2019.
- ↑ "TABURAN PENDUDUK MENGIKUT PBT & MUKIM 2010". Department of Statistics, Malaysia. สืบค้นเมื่อ 15 December 2017.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
คู่มือการท่องเที่ยว Jerantut จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อำเภอเจอรันตุต
