อาสนวิหารอีลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อาสนวิหารอีลี
Cathedral Church of the
Holy and Undivided Trinity
Ely Cathedral from Quanea Drove F.jpg
อาสนวิหารอีลีมองจากฝั่งตะวันออกเฉียงใต้
อาสนวิหารอีลีตั้งอยู่ในเคมบริดจ์เชอร์
อาสนวิหารอีลี
อาสนวิหารอีลี
ที่ตั้งในแคมบริดจ์เชอร์
พิกัดภูมิศาสตร์: 52°23′55″N 0°15′51″E / 52.398611°N 0.264167°E / 52.398611; 0.264167
ที่ตั้งอีลี, แคมบริดจ์เชอร์
ประเทศอังกฤษ
นิกายคริสตจักรแห่งอังกฤษ
จารีตBroad church
เว็บไซต์www.elycathedral.org
ประวัติ
อุทิศแก่ตรีเอกภาพ
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตย์โรมานเนสก์และกอธิค
ปีสร้างค.ศ. 1083–1375
โครงสร้าง
อาคารยาว163.7 เมตร
ความสูงอาคาร66 เมตร
เนฟสูง21.9 เมตร
จำนวนหอคอย2
ความสูงหอคอย66 เมตร (หอตะวันตก), 52 เมตร (หอโคม)
การปกครอง
มุขมณฑลอีลี (ตั้งแต่ 1109)
แขวงแคนเทอร์เบอรี
นักบวช
มุขนายกสตีเฟน คอนเวย์
Dagmar Winter (Suffragan Bishop)
เจ้าคณะมาร์ก บอนนีย์
Precentorเจมส์ การ์ราร์ด
Canon(s)James Reveley, เจสสิกา มาร์ติน (IME)
ฆราวาส
ผู้อำนวยการเพลงเอ็ดมันด์ อัลด์เฮาส์
นักออร์แกนเกล็น เดมป์ซีย์

อาสนวิหารอีลี (อังกฤษ: Ely Cathedral) มีชื่อเป็นทางการว่า The Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity of Ely เป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันของสังฆมลฑลของบาทหลวงแห่งอีลี ตั้งอยู่ที่เมืองอีลี, เคมบริดจ์เชอร์, ในสหราชอาณาจักร สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอธิค อาสนวิหารเป็นที่รู้จักกันในท้องถิ่นว่า “เรือแห่งเฟ็น” เพราะอาสนวิหารตั้งเด่นอยู่บนบริเวณที่ราบที่เห็นได้แต่ใกล

คริสต์ศาสนสถานเดิมที่สุดก่อตั้งโดยเอเธลเดรดา (Etheldreda) พระธิดาของพระเจ้าแผ่นดินแองโกล-แซ็กซอน เอเธลเดรดาได้ที่ดินมาจากทอนดเบิร์คท์ (Tondberct) สามีคนแรกผู้เป็นหัวหน้ากีเวียนส์ใต้ (South Gyrvians) และหลังจากการแต่งงานครั้งที่สองกับเอกรฟริด (Eegrfrid) เจ้าชายจากนอร์ทธัมเบรียสิ้นสุดลงก็ได้ก่อตั้งสำนักสงฆ์ที่นั่นเมื่อ ค.ศ. 673 เมื่อเอเธลเดรดาสิ้นชีวิต ก็มีการสร้างอนุสรณ์ให้ในวัดแซ็กซอนที่เดียวกัน สำนักสงฆ์และเมืองอีลีถูกทำลายโดยการรุกรานของชาวเดนส์ระหว่างปี ค.ศ 869 ถึง 870 สำนักสงฆ์เบ็นเนดิคตินถูกสร้างขึ้นแทนที่ วัดเดิมได้รับเลื่อนขึ้นเป็นอาสนวิหารเมื่อ ค.ศ 1109 เมื่ออีลีได้รับเลื่อนเป็นสังฆมลฑลอิสระจากสังฆมลฑลลิงคอล์น

อาสนวิหารอีลีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลัก โดยมีผู้เข้าชมประมาณ 250,000 คนต่อปี[1] และสนับสนุนการบริการตอนเช้าและตอนเย็น[2]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. elycathedral.org facts-and-figures Archived 28 พฤษภาคม 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน accessed 21 September 2015
  2. elycathedral.org service-schedules Archived 26 กันยายน 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน accessed 21 September 2015

อ่านเพิ่ม[แก้]

  • W. E. Dickson. Ely Cathedral (Isbister & Co., 1897).
  • Richard John King. Handbook to the Cathedrals of England — Vol. 3, (John Murray, 1862).
  • D. J. Stewart. On the architectural history of Ely cathedral (J. Van Voorst, 1868).
  • Peter Meadows and Nigel Ramsay, eds., A History of Ely Cathedral (The Boydell Press, 2003).
  • Lynne Broughton, Interpreting Ely Cathedral (Ely Cathedral Publications, 2008).
  • John Maddison, Ely Cathedral: Design and Meaning (Ely Cathedral Publications, 2000).
  • Janet Fairweather, trans., Liber Eliensis: A History of the Isle of Ely from the Seventh Century to the Twelfth Compiled by a Monk of Ely in the Twelfth Century (The Boydell Press, 2005).
  • Peter Meadows, ed., Ely: Bishops and Diocese, 1109–2009 (The Boydell Press, 2010).

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]