วัดพะโคะ
| วัดพะโคะ | |
|---|---|
![]() | |
| ที่ตั้ง | ตำบลชุมพล อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา |
| ประเภท | พระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ[1] |
| นิกาย | มหานิกาย |
วัดราชประดิษฐาน หรือ วัดพะโคะ (เดิมชื่อ วัดหลวง) เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ[1] ตั้งอยู่บริเวณเขาพัทธสิงค์ หมู่ที่ 6 ตำบลชุมพล อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา
ประวัติ
[แก้]พ.ศ. 1919-2039 สมัยอยุธยาตอนต้น ชาวเผ่าอินโดนีเซีย จากปลายคาบสมุทรมลายูบริเวณหมู่เกาะ ซึ่งเป็นกลุ่มชนที่เจริญซึ่งนับถือศาสนาอิสลาม มีการ ติดต่อกับชาวอาหรับเปอร์เซีย ตั้งแต่ตอนกลางพุทธศตวรรษที่ 19 ได้ส่งกองโจรสลัดมาทางมหาสมุทรเพื่อปล้นสะดมชุมชนต่าง ๆ ทางตอนกลางคาบสมุทรมลายูมีหลักฐานบันทึกในหนังสือเรื่องกัลปนาวัดในสมัยอยุธยากล่าวถึง โจรสลัดยกทัพยก กำลังเข้าปล้นตีเมืองพะโคะ แถบคาบสมุทรสทิงพระหลายครั้ง
พ.ศ. 2057 สมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ได้สร้างวัดพะโคะ (เดิมชื่อ วัดหลวง) ต่อมา ได้สร้างวัดพะโคะ บนเขาพะโคะ ปัจจุบันชื่อ เขาพัทธสิงค์
พ.ศ. 2091 - 2111 สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ได้รับพระราชทานที่กัลปนาวัด เรียกว่า วัดราชประดิษฐาน
พ.ศ. 2148 - 2158 สมเด็จพระเอกาทศรถ ได้บูรณะพระมาลิกเจดีย์สูง 1 เส้น 5 วา และได้พระราชทานยอดพระเจดีย์เนื้อเบญจโลหะ ยาว 3 วา 3 คืบ
วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2569 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ยกฐานะ วัดราชประดิษฐาน (วัดพะโคะ) เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 4 รอบ สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี[1] และมหาเถรสมาคมได้มีมติรับทราบพระบรมราชโองการและให้ใช้ชื่อวัดว่า “วัดราชประดิษฐาน” ตามประกาศพระบรมราชโองการเพื่อฉลองพระราชศรัทธา
ความสำคัญ
[แก้]- ใช้เป็นสถานที่กระทำพิธีดื่มน้ำพระพิพัฒน์สัตยา
- ประดิษฐานพระมาลิกเจดีย์พระพุทธไสยาสน์หรือพระโคตมะ
- พระมาลิกเจดีย์ เป็นสถาปัตยกรรมภาคใต้แบบลังกาสมัยอยุธยา
- บรรจุพระบรมธาตุ
- พระพุทธบาทข้างซ้ายเหยียบประทับเป็นรอยอยู่บนหินความยาว 17 นิ้ว
โบราณสถาน
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ ยกวัดราษฎร์เป็นพระอารามหลวง [วัดราชประดิษฐาน (วัดพะโคะ) ], เล่ม 143, ตอนพิเศษ 125 ง, 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2569, หน้า 7
