วอลล์ - อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
วอลล์ - อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย
WALL·E
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับแอนดรูว์ สแตนตัน
อำนวยการสร้างจิม มอร์ริส
จอห์น แลสเซตเตอร์
เขียนแอนดรูว์ สแตนตัน (เรื่อง/บทภาพยนตร์)
ปีเตอร์ ด็อกเตอร์ (เรื่อง)
จิม แรดอน (บทภาพยนตร์)
นำแสดงเบน เบิร์ต
เอลิซซา ไนต์
ซิกอร์นีย์ วีเวอร์
เจฟฟ์ การ์ลิน
เฟร็ด วิลลาร์ด
จอห์น แรตเซนเบอร์เกอร์
แคธี นาจิมี
ดนตรีประกอบโธมัส นิวแมน
ปีเตอร์ แกเบรียล (เพลง)
ตัดต่อสตีเฟน ชาฟเฟอร์
จำหน่าย/เผยแพร่วอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์
ฉาย27 มิถุนายน พ.ศ. 2551 (สหรัฐอเมริกา)
18 กรกฎาคม 2551 (สหราชอาณาจักร)
11 กันยายน 2551 (ออสเตรเลีย)
12 สิงหาคม 2551 (ประเทศไทย)
ความยาว98 นาที
ประเทศสหรัฐอเมริกา
ภาษาอังกฤษ
งบประมาณ180 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[1]
รายได้533 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[1]
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน

วอลล์ - อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย (ชื่อเดิม หุ่นน้อยหัวใจรักษ์โลก) (อังกฤษ: WALL•E) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนสัญชาติอเมริกัน และจัดจำหน่ายโดย วอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ กำกับโดย แอนดรูว์ สแตนตัน ออกฉายเมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา และออกฉายในประเทศไทยเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ถือเป็นเรื่องที่เก้าจากดิสนีย์และพิกซาร์ แอนิเมชัน สตูดิโอส์ นอกจากนี้ วอลล์ - อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย ยังเป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มากที่สุดถึง 6 รางวัล[2] แต่ในจำนวนนี้ วอลล์ - อี ได้ชนะเลิศรางวัลเพียง 1 สาขา คือ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ส่วนที่เหลืออีก 5 รางวัล ได้แพ้ให้กับภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ

เนื้อเรื่องย่อ[แก้]

หลังจากที่มนุษย์ปล่อยโลกให้ทิ้งร้างไปด้วยขยะเป็นเวลา 700 ปี วอลล์-อี (WALL-E) หุ่นยนต์กำจัดขยะ มาจากชื่อเต็มคือ Waste Allocation Load Lifter – Earth-Class ก็ยังคงทำหน้าที่เก็บขยะอยู่บนโลก โดยมีแมลงสาบเป็นเพื่อน จนวันหนึ่งฟ้าก็ส่งหุ่นยนต์สำรวจรุ่นล่าสุดที่ชื่อ อีฟ (EVE) มาจากชื่อเต็มคือ Extraterrestrial Vegetation Evaluator มายังโลกเพื่อค้นหาต้นไม้ วอลล์-อีได้เจอกับอีฟ และตกหลุมรัก หลังจากทั้งคู่ได้สานสัมพันธ์กัน วอลล์-อี ก็ได้มอบของขวัญแก่อีฟ คือต้นไม้ และนั่นเป็นจุดพลิกผันให้วอลล์-อี ต้องเดินทางจากโลกไป ติดตามอีฟมายังยานอวกาศแอกเซี่ยมที่ซึ่งมนุษย์ใช้เป็นยานลี้ภัย เพื่อหนีไปจากโลก

บนยานแอ็กเซี่ยมแห่งนี้ เต็มไปด้วยมนุษย์และหุ่นยนต์ที่ใช้ชีวิตร่วมกัน ดูผิวเผินแล้ว อาจดูเหมือนว่ามนุษย์เป็นเจ้านาย คอยสั่งการให้หุ่นยนต์ทำตามคำสั่ง และช่วยเหลือ อำนวยความสะดวกให้ตนเอง แต่ในความเป็นจริงนั้น มนุษย์ได้ตกเป็นทาสของความสะดวกสบาย ไม่สามารถทำแม้แต่เรื่องง่ายอย่างการล้างหน้าแปรงฟันด้วยตนเองได้ ทุกอย่าง ทุกกิจกรรม ล้วนแล้วแต่ต้องพึ่งพาหุ่นยนต์ทั้งสิ้น เรื่องกลับกลายเป็นว่าหุ่นยนต์ที่มีหน้ารับใช้มนุษย์ ได้ควบคุมมนุษย์ไว้ได้โดยสิ้นเชิง แต่เมื่อวอลล์-อีเข้ามา ก็ทำให้ทุกๆ อย่างเปลี่ยนแปลงไป

ความใสซื่อของวอลล์-อี นอกจากจะชนะใจอีฟแล้ว ยังทำให้เหล่ามนุษย์ที่ทิ้งโลกที่ตนทำให้สกปรก เสียหาย และเต็มไปด้วยเศษขยะจากความไม่ใส่ใจของพวกตน ได้ตระหนักถึงความสำคัญของแผ่นดินเกิด และการยืนหยัดต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนเองต้องการ โดยไม่หวังพึ่งพาแต่หุ่นยนต์เหมือนเช่นที่ผ่านมา

ตัวละคร[แก้]

  • วอลล์-อี (WALL-E) พากย์ไทยโดย คุณ ธานี พูนสุวรรณ
  • อีฟ (EVE) พากย์ไทยโดย คุณ นพวรรณ เหมะบุตร
  • โม (M-O) พากย์ไทยโดย คุณ ณัฐนันท์ ศิริเจริญ
  • ออโต้ (Auto) พากย์ไทยโดย คุณ ณฐพงศ์ เธียรสวัสดิ์กิจ
  • โก-โฟร์ (GO-4)
  • กัปตัน บี แมคเครีย (Captain B. McCrea)
  • รีเจ็ค บ็อทส์
  • จอห์นและแมรี (John and Mary) พากย์ไทยโดย คุณ กฤษณะ ศฤงคารนนท์ และคุณ พจมาน หงษ์ทอง
  • เชบี ฟอร์ธไรท์ (Shelby Forthright) พากย์ไทยโดย คุณ สิทธิสม มุทธานุกูลวงศ์
  • คอมพิวเตอร์ พากย์ไทยโดย คุณ นิรมล กิจภิญโญชัย

งานสร้าง[แก้]

แนวคิดเรื่องนี้ เกิดขึ้นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ระหว่างมื้ออาหารกลางวันของสแตนตัน ,จอห์น แลสเซตเตอร์,ปีเตอร์ ด็อกเตอร์ และ โจ แรนท์ พวกเขาคุยถึงไอเดียหนังเรื่องต่อจาก Toy Story ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกและอยู่ระหว่างงานสร้างขณะนั้น สแตนตันกล่าวว่า "มันเริ่มมาจากไอเดียของหุ่นยนต์ตัวน้อยที่ถูกทิ้งไว้บนโลก มันเป็นตัวละครตัวน้อยแบบ โรบินสัน ครูโซ"[3] ปีเตอร์ ด็อกเตอร์เริ่มพัฒนาเป็นเวลา 2 เดือนในปี 1995 หลังจากสแตนตันอธิบายเรื่องราว แต่เขาก็ตัดสินใจที่จะสร้าง Monsters, Inc. (2001) แทน เพราะเขาไม่มั่นใจกับเรื่องราวที่เป็นความรัก[4]

เดิมทีผู้สร้างอยากให้เรื่องนี้เป็นแนวตลก แต่สุดท้ายก็เป็นหนังที่ผสมผสานหลายแนวไม่ว่าจะเป็นเรื่องรัก ความตลก และหนังไซไฟ ที่มีองค์ประกอบจากหนังไซไฟในยุคทศวรรษ 1960 และ 1970 เข้าไปด้วย และอีกแรงบันดาลใจคือภาพและเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Hello, Dolly! ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1969 ที่สแตนตันดูระหว่างที่กำลังหาดนตรีประกอบอยู่ [3]

ในการเตรียมตัว ทำแอนิเมชัน ทีมงานพิกซาร์เดินทางไปทัศนศึกษาที่โรงงานรีไซเคิล เพื่อสังเกตการณ์การทำงานของเครื่องบดขนาดยักษ์ และเครื่องจักรกลอื่น ๆ เพื่อศึกษาหุ่นยนต์อย่างใกล้ชิด โดยทีมงานใช้หลักการ "วัตถุดิบสมจริง" คือการนำวัสดุธรรมดา ๆ มาออกแบบให้มีชีวิตและแสดงบุคลิกของหุ่นแต่ละตัว แต่ยังคงมีขีดจำกัดด้านกายภาพของแต่ละแบบดีไซน์เอาไว้ โดยสแตนตันพูดไว้ว่า "เราอยากให้ผู้ชมเชื่อว่าพวกเขากำลังได้เห็นเครื่องจักรกลที่มีชีวิต ยิ่งพวกเขาเชื่อว่ามันเป็นเครื่องจักรมากเท่าไหร่ เรื่องราวก็ยิ่งมีเสน่ห์มากขึ้นเท่านั้น"[3]

ตัวละครหลักอย่าง วอลล์-อี มาจากตัวละคร Luxo, Jr ที่เป็นตัวละครโลโก้ของพิกซาร์กับกล้องส่องทางไกล ที่สแตนตันมีแนวคิดจากครั้งหนึ่งที่ชมการแข่งขันเบสบอลแล้วได้ใช้กล้องส่องทางไกล เขาได้แนวคิดว่า เขาสามารถแสดงความรู้สึกต่าง ๆ ทั้งดีใจ เสียใจ เพียงแค่เอียงกล้องไปมา ส่วนตัวละคร อีฟ หุ่นยนต์ล้ำยุคที่มีต้นแบบมาจากเครื่องไอพอด โดยได้ทีมงานจากแอ็ปเปิ้ลมาช่วยออกแบบให้ ส่วนเสียงของหุ่นยนต์ ได้เบน เบิร์ต นักออกแบบเสียงให้กับ อาร์ทู-ดีทู ในสตาร์วอร์ส โดยเบิร์ตร่วมงานตั้งแต่งานสร้างตั้งแต่การสร้างสรรค์เสียงทั้งหมดให้กับตัวละครหุ่นยนต์และยานอวกาศรวมถึงสิ่งแวดล้อมทั้งหมด[3]

ด้านเพลงประกอบ ได้โธมัส นิวแมน ที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มาแล้ว 8 ครั้งมาช่วยแต่ง ซึ่งเขาเคยร่วมงานกับสแตนตันแล้วใน Finding Nemo และได้ปีเตอร์ แกเบรียลมาแต่งเพลงใหม่ที่ชื่อว่า "Down To Earth"[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Production Budget of Wall E". Boxofficemojo. สืบค้นเมื่อ August 20, 2016.
  2. http://www.littlegoldenguy.com/Movies.asp?movid=7465
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 นิตยสารสตาร์พิกส์ ฉบับที่ 2 ของเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 หน้า 68-72
  4. James White (April 2008). "How We Made WALL-E", Total Film, pp. 113–116.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]