มีนเละยาแห่งอังวะ
| มินเลตยา မင်းလက်ျာ | |
|---|---|
| เจ้าเมืองอังวะ | |
| ครองราชย์ | พฤษภาคม ค.ศ. 1584 – กันยายน/ตุลาคม ค.ศ. 1586 |
| ก่อนหน้า | ตะโดเมงสอ (ประเทศราช) |
| ถัดไป | มังรายกะยอฉะวาที่ 2 (ประเทศราช) |
| ประสูติ | ป. 1540 |
| สิ้นพระชนม์ | กันยายน/ตุลาคม ค.ศ. 1586[note 1] เดือนตะดี้นจุ ปี 948 ME อังวะ |
| พระราชบุตร | มังรายกะยอฉะวา[1] ขิ่นเม (พระราชธิดา)[1] |
| ราชวงศ์ | ตองอู |
| พระราชบิดา | พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ |
| พระราชมารดา | ? |
| ศาสนา | พุทธเถรวาท |
มีนเละยา (พม่า: မင်းလက်ျာ, ออกเสียง: [mɪ́ɴ lɛʔ jà]; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1586) เป็นเจ้าเมืองอังวะระหว่าง ค.ศ. 1584 ถึง 1586 ในรัชสมัยพระเจ้านันทบุเรงแห่งราชวงศ์ตองอูของประเทศพม่า มีนเละยาเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ที่ได้รับการกล่าวถึงในพงศาวดารพม่า[note 2]
มีนเละยาได้รับการแต่งตั้งจากพระเจ้านันทบุเรงให้เป็นเจ้าเมืองอังวะในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1584 ภายหลังจากที่พระองค์สามารถปราบกบฏภายใต้การนำของพระเจ้าตะโดเมงสอแห่งอังวะ ได้สำเร็จในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1584 และหลังได้รับข่าวว่ากรุงศรีอยุธยาก่อกบฏในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1584 ตำแหน่งดังกล่าวเป็นตำแหน่งเจ้าเมืองที่ไม่ได้สืบทอดทางสายพระโลหิต ไม่ใช่ตำแหน่งพระเจ้าประเทศราชอย่างที่ตะโดเมงสอเคยครอง[2] สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงความปรารถนาของพระเจ้านันทบุเรงที่จะไม่ให้ผู้ปกครองที่เข้มแข็งในพม่าตอนบนมาอยู่ในตำแหน่งที่จะท้าทายพระองค์ในขณะที่พระองค์กำลังจัดการกับสยาม มีนเละยาปกครองพม่าตอนบนอย่างภักดีโดยไม่มีเหตุการณ์ใด ๆ จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1586 มังรายกะยอฉะวาพระราชโอรสในพระเจ้านันทบุเรงจึงขึ้นครองต่อในฐานะพระเจ้าประเทศราช[3]
มีนเละยามีพระราชธิดาคนเดียวคือ ขิ่นเม (ခင်မည်း) ซึ่งต่อมาได้เป็นพระมเหสีรองในพระเจ้าญองย่าน[1]
หมายเหตุ
[แก้]- ↑ (Maha Yazawin Vol. 3: 85): เดือนตะดี้นจุ 948 ME = 12 กันยายน ถึง 10 ตุลาคม ค.ศ. 1286 ตามแบบใหม่
- ↑ เนื่องจากพงศาวดารไม่ได้ระบุว่าพระราชมารดาคือใคร พระราชมารดาอาจเป็นพระมเหสีรองหรือพระสนม
อ้างอิง
[แก้]บรรณานุกรม
[แก้]- Kala, U (2006) [1724]. มหาราชวงศ์ (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.