มาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
Matilda-flanders sm.png

พระปรมาภิไธย มาทิลดาแห่งฟลานเดอร์ส
พระอิสริยยศ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ราชวงศ์ ราชวงศ์นอร์มัน
รัชกาลก่อน สมเด็จพระราชินีอีดิธแห่งเมอร์เซีย
รัชกาลถัดไป สมเด็จพระราชินีมาทิลดา แห่งสกอตแลนด์
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ ค.ศ. 1028
สวรรคต ค.ศ. 1083 (50 ชันษา)
พระราชบิดา บอลด์วินที่ 5, เคาตีแห่งแฟลนเดิร์ส
พระราชมารดา อเดล่าแห่งฝรั่งเศส
พระราชสวามี สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระราชบุตร 10 พระองค์

สมเด็จพระราชินีมาทิลดา แห่งฟลานเดอร์ (อังกฤษ: Matilda of Flanders) ประสูติเมื่อราว ค.ศ. 1028 และสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1083 เป็นพระชายาใน สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ อภิเษกสมรสในปี ค.ศ. 1052 และเป็นพระมารดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 เป็นพระชายาเพียงพระองค์เดียวของสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1

พระราชประวัติ[แก้]

พระนางเกิดมาในครอบครัวอันทรงอำนาจของบาลด์วิน ซึ่งเป็นผู้ปกครองฟรานเดอร์ พระนางถูกจับอภิเสกสมรสกับกับ[[ดยุกวิลเลียมแห่งนอร์มังดี]]ในตอนแรกพระนางไม่โปรดที่จะอภิเษกสมรส โดยมีสาเหตุมาจากหลายประการคือข้อแรก พระนางค่อนข้างที่จะแน่ใจเหลือเกินว่าตนจะหาคู่ครองได้ดีกว่าดยุควิลเลียมซึ่งเป็นลูกนอกสมรส ถึงแม้ตัวเขาจะถูกสนับสนุนจากโรเบิร์ต จอมปีศาจทำให้ได้รับการยอมรับจากขุนนางก็ตาม และอีกสาเหตุคือพระนางในเวลานั้นมีคนอื่นที่หมายตาและโปรดไว้แล้วอีกด้วย เขาผู้นั้นเป็นชาวอังกฤษที่ชี่อว่า บริธทริค (มีฟ) เขาเป็นราชทูตของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ผู้สารภาพ มาประจำอยู่ที่ราชสำนักบาลด์วิน ซึ่งร่ำรวยหากแต่เป็นคนที่ทื่อและตรงเกินไป เขาปฏิเสธและปัดไมตรีของพระนางในวัยเยาว์ แล้วลอบกลับไปที่อังกฤษอย่างเงียบๆ

เดิมทีก่อนอภิเษกสมรสกันนั้น วิลเลียม (ซึ่งในเวลานั้นยังไม่ได้รับตำแหน่งดยุกแต่อย่างใด) กำลังอยู่ในช่วงที่กำลังชิงตำแหน่งทายาท และแล้วฐานะของวิลเลียมก็ดีขึ้นและมั่นคงขึ้นในปี ค.ศ. 1051 หลังจากที่เขากลับมาจากการเยือนประเทศอังกฤษ เขากลับมาที่นอร์มังดีพร้อมกับข่าวใหญ่ว่า กษัตริย์เอ็ดเวิร์ดผู้ไร้โอรสและธิดา สัญญาว่าจะยกมงกุฎกษัตริย์ให้แก่เขายามที่พระองค์เสด็จสวรรคต คราวนี้บาลด์วินหันมามองการจับคู่ด้วยความรู้สึกที่ดีกว่าเดิม แต่มาทิลดาก็ยังคงปฏิเสธและไม่ยอมรับอยู่ดี ซึ่งพระนางได้รับการสนับสนุนด้วยการที่สมเด็จพระสันตะปาปา ทรงประกาศการห้ามการสมรสของทั้งคู่โดยอ้างเหตุผลความผูกผันทางสายเลือด ทั้งๆ ที่ทุกคนต่างก็รู้กันว่าทั้งสองเป็นเพียงญาติห่างๆ กันเท่านั้น โดยพระนางมาทิลดานั้นสืบเชื้อสายทางฝ่ายมารดาจาก สมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ส่วนทายาทดยุกวิลเลียมสามารถอ้างถึงความเกี่ยวดองกับ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ผู้สารภาพ ซึ่งสืบเชื้อสายจาก สมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช เช่นกัน

แต่แล้วเหตุการณ์ที่น่าทึ่งก็ได้เกิดขึ้น เรื่องที่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์แองโกล-แซกซัน มีอยู่ว่า

เย็นวันหนึ่งยามพลบค่ำเมื่อมาทิลดากำลังกลับบ้านจากการสวดมนต์ที่โบสถ์ในเมืองบรูจ เวลาผ่านไป 7 ปี วิลเลียมซึ่งบัดนี้มีอายุและความปราดเปรื่องมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อครั้งตั้งแต่การก้าวเข้ามาในชีวิตของมาทิลดา ขี่ม้าออกมาจากความขมุกขมัวในทันทีทันใด กระโดดลงจากหลังม้า ฟาดมาทิลดาอย่างแรงทีหนึ่ง (ที่คาดว่าน่าจะฟาดด้วยแส้) แล้วเหวี่ยงนางลงไปในรางน้ำ จากนั้นก็กลับขึ้นบนม้าแล้วจากไป

หลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้ปูมเล่าว่าเลดี้มาทิลดาตกลงใจจะเป็นภรรยาของวิลเลียม เรื่องราวที่บันทึกไว้นี้คาดว่าจะเกิดขึ้นจริง

อภิเษกสมรส[แก้]

ทั้งสองอภิเษกกันอย่างกะทันหันในปี ค.ศ.1053 ฝ่าฝืนคำคัดค้านจากพระสันตปาปา ซึ่งทำให้ทั้งคู่ต้องเผชิญกับสงครามรอบด้าน โดย สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ผู้เคยสนับสนุนดยุกวิลเลียมตื่นตระหนกในการรวมพลังของนอร์มังดีและฟรานเดอร์ พระองค์จึงทรงร่วมมือกับดยุกจอฟฟรีแห่งอองจูและเมน ซึ่งยกทัพโจมตีนอร์มองดีถึง 2 ครั้ง วิลเลียมก็เอาชนะได้ทั้ง 2 ครั้ง ต่อมาวิลเลียมได้ขยายอาณาเขต ด้วยการผนวกเอาแคว้นเมนไว้ใต้อำนาจ ใน ค.ศ. 1062 หลังจาก สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส กับดยุกจอฟฟรีสิ้นพระชนม์

ให้กำเนิดโอรสและธิดาและการไถ่บาป[แก้]

ทั้งสองได้พยายามกลับไปสร้างสัมพันธไมตรีกับศาสนจักร ใน ค.ศ. 1059 พระสันตปาปานิโคลัสที่ 2 ประกาศให้การสมรสของทั้งคู่เป็นข้อยกเว้นพิเศษ ซึ่งข้อแม้คือทั้งสองต้องไถ่บาป ส่วนหนึ่งของการไถ่บาปครั้งนี้คือ ทั้งสองต้องตกลงที่จะสร้างอาณาเขตสังฆมณฑลขึ้น 2 แห่ง เชื่อมกับโบสถ์เซนต์สตีเฟนและโบสถ์โฮลีทรินิตี ในเมืองเคน สมเด็จพระราชินีมาทิลดา แห่งฟลานเดอร์ทรงมีพระราชโอรส-ธิดาทั้งสิ้น 10 พระองค์ เป็นพระโอรส 4 พระองค์ และ พระธิดา 6 พระองค์

สมเด็จพระราชินีมาทิลดา แห่งฟรานเดอร์ส

อ้างอิง[แก้]

  • Cook, Petronelle (1998 Thai Translation). ราชินีอังกฤษ อำนาจหลังราชบัลลังค์ : Queen Consorts of England: The Power Behind the Throne. Samut Prakan: Ruanboon Publishing. ISBN 974-8319-42-3.