ฟรันซ์ ชูแบร์ท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟรันซ์ ชูแบร์ท

ฟรันซ์ เพเทอร์ ชูแบร์ท (เยอรมัน: Franz Peter Schubert) (31 มกราคม พ.ศ. 234019 พฤศจิกายน พ.ศ. 2371) คีตกวีชาวออสเตรีย

ประวัติ[แก้]

ฟรันซ์-เพเทอร์ เกิดที่เมืองลิชเทนทัล (Lichtenthal) ใกล้กับกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เมื่อปี พ.ศ. 2340 (ค.ศ. 1797) บิดาของเขา ฟรันซ์-เธโอดอร์ เป็นครูโรงเรียนมัธยม ได้สอนให้เขาเล่นไวโอลินเป็นเครื่องดนตรีชิ้นแรก ในขณะที่อิกนาซ (Ignaz) พี่ชายได้สอนเปียโนให้แก่เขา ระหว่างปี พ.ศ. 2351 ถึง พ.ศ. 2356 (ค.ศ. 1808 - 1813) เขาได้เป็นนักร้องในวงประสานเสียงประจำวิหารหลวงแห่งกรุงเวียนนา และได้เข้าเรียนที่โรงเรียน Konvitk (โรงเรียนฝึกหัดนักร้องเพื่อวิหารและราชสำนัก) เขาจึงได้เป็นศิษย์ของอันโตนีโอ ซาลิเอรี (Antonio Salieri) ผู้อำนวยการวงดนตรีประจำราชสำนัก

ระหว่างช่วงเวลาที่เขาเข้ารับการศึกษาที่นี่ เขาได้เริ่มประพันธ์เพลง โดยเริ่มจากบทเพลงสำหรับเปียโนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2353 (ค.ศ. 1810) ต่อมาก็แต่งเพลงสำหรับวงสตริงควอเต็ตที่ใช้เครื่องสายอย่างน้อยแปดชิ้น รวมถึงเพลงโหมโรง รวมทั้งบทเพลงประเภทอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2356 (ค.ศ. 1813) เขาได้รับอิทธิพลอย่างมากจากโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท ในการประพันธ์ซิมโฟนี สองปีต่อมาจึงได้ประพันธ์อุปรากรเรื่องแรก, เพลงสวดบทแรก และผลงานชิ้นเอกของเขาที่เป็นเพลงร้อง (Lied) ชื่อเพลง Marguerite au rouet จาก Gretchen am Spinnrade

ไม่กี่ปีต่อมาที่ประเทศฮังการี เขาได้กลายเป็นพ่อทูนหัวให้กับบุตรของเค้าท์แห่งเมืองเอสเตอร์ฮาซี ได้พบรักที่ไม่สมหวัง และได้กลับมาใช้ชีวิตที่กรุงเวียนนาอีกครั้ง ทั้งชีวิตของเขาได้อุทิศให้กับดนตรี, การแต่งเพลง และการสังสรรค์กับเพื่อนฝูง (กลุ่มสหายของชูแบร์ท) ในร้านทำขนมที่กรุงเวียนนา

ในปี พ.ศ. 2365 (ค.ศ. 1822) ชูแบร์ทป่วยด้วยโรคซิฟิลิส บางคนเชื่อว่าเขาเป็นพวกรักร่วมเพศ สุขภาพของเขาทรุดโทรมลงเป็นอันมาก แต่เขาก็สามารถประพันธ์บทเพลงอันไพเราะออกมาได้จากการเฉียดตายและความทรมานจากความตาย (การเดินทางในฤดูหนาว ควอร์เต็ตหมายเลข 14 ชื่อ หญิงสาวกับความตาย) ชูแบร์ทเสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2371 (ค.ศ. 1828) เพื่อตอบสนองคำขอร้องสุดท้ายขอเขา ชูแบร์ทได้ถูกฝังใกล้กับหลุมฝังศพของลุดวิจ ฟาน เบโทเฟน ผู้ที่ชูแบร์ททั้งรู้สึกดึงดูด และรังเกียจมาตลอดชีวิต

ผลงาน[แก้]

ลายมือของฟรันซ์ ชูแบร์ท

ผลงานชิ้นสำคัญ[แก้]

สำหรับวงออเคสตรา[แก้]

  • 8e symphonie dite « L'inachevée » D.759 ;
  • 9e symphonie dite « La grande » D.944

สำหรับเปียโน[แก้]

  • Huit impromptus
  • Les six moments musicaux
  • 21 Sonates pour piano, dont
    • 21ème sonate en Si bémol majeur D960
    • 20ème sonate en La majeur D959
    • 19ème sonate en Ut mineur D958
    • 18ème sonate en Sol majeur (Fantaisie) D 894
    • 17ème sonate en en Ré majeur D850
    • 16ème sonate en La mineur D845
    • 15ème sonate en Ut majeur D894
    • 14ème sonate en La mineur D784
    • 13ème sonate en La majeur D664
    • 11ème sonate en Fa mineur D625
    • 9ème sonate en Si bémol majeur D575
    • 8ème sonate en Mi bémol majeur D 568
    • 6ème sonate en Mi majeur D566
    • 5ème sonate en Mi bémol majeur D557
    • 4ème sonate en La mineur D537
    • 1ère sonate en Mi majeur D157
  • Fantaisie à 4 mains en fa mineur D940

แชมเบอร์มิวสิก[แก้]

ดนตรีขับร้อง[แก้]

มีเดีย[แก้]

ผู้เล่นผลงานของชูแบร์ทที่มีชื่อเสียง[แก้]

ผลงานที่มีแรงบันดาลใจจากชูแบร์ท[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]