พรรคสังคมนิยม (เนเธอร์แลนด์)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พรรคสังคมนิยม
Socialistische Partij
หัวหน้าพรรคลิเลียน มาไรนิสเซิน
เลขาธิการพรรคฮันส์ ฟัน ฮายนิงเงิน
ผู้นำในวุฒิสภาทินี คอกซ์
ผู้นำในสภาผู้แทนราษฎรลิเลียน มาไรนิสเซิน
ก่อตั้ง22 ตุลาคม ค.ศ. 1971 (1971-10-22)
แยกจากแนวร่วมคอมมิวนิสต์แห่งเนเธอร์แลนด์
ที่ทำการพรรค'De Moed'
Partijbureau SP
Snouckaertlaan 70
อาเมอร์สโฟร์ต
ฝ่ายเยาวชนROOD
จำนวนสมาชิก  (ปี 2020)Decrease 31,977[1]
อุดมการณ์สังคมนิยมประชาธิปไตย[2][3][4]
ประชาธิปไตยสังคม[5][6][7]
ฝ่ายซ้าย[8]
ต่อต้านสหภาพยุโรปเล็กน้อย[9]
จุดยืนซ้าย[10][11]
สี     Red
วุฒิสภา
4 / 75
สภาผู้แทนราษฎร
14 / 150
สภาจังหวัด
35 / 570
รัฐสภายุโรป
0 / 26
ข้าหลวงในพระมหากษัตริย์
0 / 12
เว็บไซต์
international.sp.nl
การเมืองเนเธอร์แลนด์
รายชื่อพรรคการเมือง
การเลือกตั้ง

พรรคสังคมนิยม (ดัตช์: Socialistische Partij หรือย่อเป็น SP) เป็นพรรคการเมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์ฝ่ายสังคมนิยมประชาธิปไตย หรือฝ่ายซ้าย

อ้างอิง[แก้]

  1. "Forum voor Democratie qua ledental de grootste partij van Nederland" (PDF). Documentatiecentrum Nederlandse Politieke Partijen (in Dutch). สืบค้นเมื่อ 27 January 2020.CS1 maint: unrecognized language (link)
  2. José Magone (3 July 2013). Contemporary European Politics: A Comparative Introduction. Routledge. p. 533. ISBN 978-1-136-93397-4.
  3. Nordsieck, Wolfram (2017). "Netherlands". Parties and Elections in Europe. สืบค้นเมื่อ 4 August 2018.
  4. "European Social Survey 2012 - Appendix 3 (in English)" (PDF). European Science Foundation. 1 January 2014. สืบค้นเมื่อ 6 May 2014.[ลิงก์เสีย]
  5. Oudenampsen, Merijn (23 May 2013). Ruth Wodak; Majid KhosraviNik; Brigitte Mral (eds.). Explaining the Swing to the Right: The Dutch Debate on the Rise of Right-Wing Populism. Right-Wing Populism in Europe: Politics and Discourse. A&C Black. p. 202. ISBN 978-1-78093-245-3.
  6. Voerman, Paul; Lucardie (2007). "Sociaal-democratie nu definitief verdeeld: Met volwassen SP is het abonnement van de PvdA op de linkse stem verlopen" (PDF). NRC Handelsblad.
  7. Watkins, Susan (May–June 2005). "Continental tremors". New Left Review. New Left Review. II (33).CS1 maint: ref=harv (link)
  8. Andeweg, R. B.; Galen A. Irwin (2002). Governance and politics of the Netherlands. Basingstoke: Palgrave Macmillan. p. 51. ISBN 0333961579.
  9. Pater Teffer (28 April 2014). "Dutch euroscepticism moves mainstream". EUobserver. สืบค้นเมื่อ 30 July 2014.
  10. Forum For Democracy: New Dutch Eurosceptic party that wants EU referendum now polling in second place. The Independent. Author - Jon Stone. Published 19 February 2018. Retrieved 9 April 2018.
  11. Rutte’s support steady in Dutch local elections. POLITICO. Published 22 March 2018. Retrieved 9 April 2018.