ปืน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ปืน คืออาวุธสำหรับยิงลูกกระสุนปืน เพื่อให้เข้าสู่เป้าหมาย โดยอาศัยหลักการเผาไหม้ของดินปืนให้เกิดแก๊สผลักดันลูกกระสุนให้ออกจากปากลำกล้องด้วยความเร็วสูง ลูกกระสุนที่ออกจากปากลำกล้องจะการเคลื่อนที่ในแนววิถีราบ ส่วนปืนที่มีขนาดใหญ่ เช่น ปืนใหญ่นิยมใช้การเคลื่อนที่วิถีโค้ง

ปืนมีทั้งที่เป็นอาวุธประจำกายเช่น ปืนสั้น ปืนลูกซอง ปืนไรเฟิล ปืนกล หรือ เป็นอาวุธติดตั้งกับพาหนะเช่น ปืนใหญ่รถถัง ปืนกลอากาศในเครื่องบิน ปืนประจำเรือ หรือเป็นอาวุธหนักในสนามรบเช่น ปืนใหญ่


ประวัติอาวุธปืน[แก้]

700 ปี ก่อน ค.ศ. ชาวจีนรู้จักใช้สารเคมีที่ได้จากธรรมชาติมาปรุงแต่งอาหารและการเกษตร อาทิเช่น ขึ้ค้างคาว กำมะถัน เพื่อใช้เป็นปุ๋ยและกำจัดแมลง สิ่งเหล่านี้ตกหล่นอยู่แถวลานบ้าน เมื่อทำความสะอาด รวบรวมเผาไฟ ก็ได้พบปรากฏการณ์กองขยะลุกไหม้อย่างรวดเร็วผิดปกติ หลังจากหาสาเหตุและได้ทดลองทำก็พบว่า โปแตสเซียมไนเตรทจากขี้ค้างคาว กำมะถัน และถ่านไม้เบา เมื่อนำมาผสมกันในอัตราส่วนที่พอเหมาะ จะได้เป็นดินดำ โดยหมู่บ้านฮั่วฉิงในประเทศจีน เป็นแห่งแรกของโลกที่รู้จักดินดำนี้ จากนั้น จึงนำมาประดิษฐ์เป็นพลุและดอกไม้ไฟใช้ในงานรื่นเริงต่าง ๆ หลังจากนั้น ทางราชการได้นำไปใช้บรรจุในกระบอกไม้ไผ่ต่อหางเป็นธนูไฟ

ชนิดของปืน[แก้]

ปืนของเล่น[แก้]

ของเล่นที่มีรูปร่างและการทำงานเหมือนปืน

ดูเพิ่ม[แก้]