นยาซาแลนด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
รัฐในอารักขานยาซาแลนด์

พ.ศ. 2450–2507
ธงชาติของนยาซาแลนด์
ธงชาติ
(พ.ศ. 2468–2507)
ตราแผ่นดิน (พ.ศ. 2468–2507)ของนยาซาแลนด์
ตราแผ่นดิน
(พ.ศ. 2468–2507)

เพลงสรรเสริญพระบารมี
ที่ตั้งของนยาซาแลนด์
สถานะรัฐในอารักขาของจักรวรรดิบริติช
เมืองหลวงซอมบา
ภาษา
การปกครองราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
พระมหากษัตริย์ 
• พ.ศ. 2450–2453
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7
• พ.ศ. 2453–2479
พระเจ้าจอร์จที่ 5
• พ.ศ. 2479
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8
• พ.ศ. 2479–2495
พระเจ้าจอร์จที่ 6
• พ.ศ. 2495–2507
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
ขัหลวง 
• พ.ศ. 2450–2451
วิลเลี่ยม แมนนิง
• พ.ศ. 2504–2507
กลิน สมอลวู้ด โจนส์
ก่อตั้ง
• ก่อตั้ง
6 กรกฎาคม พ.ศ. 2450
1 สิงหาคม พ.ศ. 2496
• สหพันธ์ล่มสลาย
31 ธันวาคม พ.ศ. 2506
6 กรกฎาคม พ.ศ. 2507
พื้นที่
• รวม
102,564 ตารางกิโลเมตร (39,600 ตารางไมล์)
ประชากร
• สำมะโนประชากร พ.ศ. 2467
6,930,000 คน[1]
สกุลเงิน
เขตเวลาUTC+2 (เขตเวลาแอฟริกากลาง)
ก่อนหน้า
ถัดไป
พ.ศ. 2450:
รัฐในอารักขาแอฟริกากลาง
พ.ศ. 2506:
สหพันธรัฐโรดีเชีย และนยาซาแลนด์
พ.ศ. 2496:
สหพันธรัฐโรดีเชีย และนยาซาแลนด์
พ.ศ. 2507:
มาลาวี
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ มาลาวี

นยาซาแลนด์ (อังกฤษ: Nyasaland; ออกเสียง: /ˈnjɑːsɑːlænd, nˈæsə-/) เป็นรัฐในอารักขาของจักรวรรดิบริติชที่ตั้งอยู่บนทวีปแอฟริกา ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2450 เมื่ออดีตรัฐในอารักขาแอฟริกากลางของอังกฤษเปลี่ยนชื่อไปเป็นนยาซาแลนด์ ระหว่าง พ.ศ. 2496 ถึง พ.ศ. 2506 นยาซาแลนด์กลายเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐโรดีเชียและนยาซาแลนด์ หลังจากที่สหพันธ์ล่มสลาย นยาซาแลนด์แยกตัวเป็นอิสระจากอังกฤษเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 และเปลี่ยนชื่อเป็นมาลาวี

ประวัติศาสตร์ของนยาซาแลนด์เป็นที่เด่นชัดขึ้นจากการสูญเสียที่ดินรวมครั้งใหญ่ของชุมชนชาวแอฟริกันในช่วงต้นของยุคล่าอาณานิคม ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2458 บาทหลวงจอห์น ชิลีเลเบได้ก่อกบฏขึ้นเพื่อต่อต้านการเลือกปฏิบัติต่อชาวแอฟริกันของคนขาว ทว่าไม่สำเร็จ กระนั้นผู้ปกครองอาณานิคมก็ทำการทบทวนนโยบายบางอย่างของตนเองใหม่ จากนั้นในคริสต์ทศวรรษที่ 1930 กลุ่มชนชั้นสูงของชาวแอฟริกันที่ได้รับการศึกษาจำนวนมาก ซึ่งหลายคนเคยศึกษาในสหราชอาณาจักร เริ่มมีบทบาททางการเมืองมากขึ้นและขึ้นมาเป็นแกนนำในการเรียกร้องอิสรภาพ พวกเขาได้ก่อตั้งสมาคมขึ้นหลายแห่ง และถัดมาใน พ.ศ. 2487 จึงได้รวมตัวกันเป็นรัฐสภาแอฟริกันแห่งนยาซาแลนด์ (NAC)[ต้องการอ้างอิง]

เมื่อนยาซาแลนด์ถูกบังคับให้ร่วมสหพันธรัฐกับโรดีเซียตอนใต้และโรดีเซียตอนเหนือใน พ.ศ. 2496 เหตุการณ์ความไม่สงบในเมืองจึงปะทุขึ้น เนื่องจากประชาชนในดินแดนนยาซาแลนด์ไม่ประสงค์เข้าร่วมสหพันธ์ดังกล่าว ความล้มเหลวของรัฐสภาฯ ในการป้องกันปัญหานี้ทำให้นยาซาแลนด์ล่มสลาย แต่หลังจากนั้นไม่นานคนรุ่นใหม่ที่อายุน้อยกว่าและมีความเข้มแข็งมากขึ้นก็ได้ฟื้น NAC ขึ้นมา ในที่สุดพวกเขาเชิญฮาสต์ติง บานดา กลับมา และนำประเทศไปสู่การประกาศเอกราชในฐานะประเทศมาลาวีใน พ.ศ. 2507

อ้างอิง[แก้]

  1. "The British Empire in 1924". The British Empire. สืบค้นเมื่อ 7 November 2017.