ท่อส่งแก๊สอาหรับ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Arab Gas Pipeline.svg

ท่อส่งแก๊สอาหรับ (อังกฤษ: Arab Gas Pipeline) เป็นท่อที่ส่งออกแก๊สธรรมชาติของอียิปต์ไปยังตะวันออกกลางและอาจไปถึงทวีปยุโรปด้วยการสร้างส่วนขยายในอนาคต เมื่อก่อสร้างเสร็จ ท่อส่งแก๊สดังกล่าวจะมีความยาวรวมกว่า 1,200 กิโลเมตร มีมูลค่าก่อสร้าง 1.2 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ[1]

รายละเอียด[แก้]

ส่วนอาริช-อคาบา[แก้]

ส่วนแรกของท่อเชื่อมจากอาริชในอียิปต์ไปยังอคาบาในจอร์แดน ส่วนนี้แบ่งออกเป็นสามส่วนย่อย ส่วนแรกยาว 250 กิโลเมตร บนบกซึ่งเชื่อมจากอัล-อาริชไปยังทาบาริมทะเลแดง นอกจากนี้ ยังประกอบด้วยหน่วยเพิ่มแรงดันในอาริชและสถานีตรวจวัดปริมาณในทาบา ส่วนที่สองยาว 15 กิโลเมตร อยู่ใต้ทะเลเชื่อมจากทาบาไปยังอคาบา ส่วนที่สาม ซึ่งมีสถานีตรวจวัดปริมาณอีกแห่งหนึ่งตั้งอยู่ ยาวประมาณ 1 กิโลเมตร บนชายฝี่งซึ่งเชื่อมเข้ากับโรงไฟฟ้าพลังความร้อนอคาบา[2]

ส่วนอาริช-อคาบาซึ่งมีมูลค่าก่อสร้าง 220 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เสร็จสิ้นในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2546[3] ท่อมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 36 นิ้ว (910 มม.) และมีปริมาณรองรับแก๊สได้กว่า 10,300 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี[4]

ส่วนอคาบา-เอลรีฮับ[แก้]

ส่วนที่สองได้ขยายท่อในจอร์แดนจากอคาบา ตั้งแต่อัมมานไปยังเอลรีฮับ (24 กิโลเมตรจากชายแดนซีเรีย) ส่วนนี้มีความยาว 390 กิโลเมตร และมีมูลค่าการก่อสร้าง 300 ล้านดออล่าร์สหรัฐ[5] มีการก่อสร้างใน พ.ศ. 2548

ส่วนเอลรีฮับ-ฮอมส์[แก้]

ส่วนที่สามนี้มีความยาวทั้งสิ้น 319 กิโลเมตร จากจอร์แดนไปยังซีเรีย 90 กิโลเมตรแรกทอดตั้งแต่ชายแดนจอร์แดน-ซีเรียไปยังสถานีไฟฟ้าเดียร์อาลี จากโรงไฟฟ้าดังกล่าว ท่อจะทอดผ่านดามัสกัสไปยังหน่วยเพิ่มแรงดันอัลรายัน ใกล้กับฮอมส์ ส่วนนี้ก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551[6][7]

ส่วนฮอมส์-ทริโปลี[แก้]

ส่วนฮอมส์-ทริโปลีเชื่อมจากหน่วยเพิ่มแรงดันอัลรายันไปยังบานีอัสในซีเรีย และทอดยาวไปอีก 32 กิโลเมตรไปยังทริโปลี ประเทศเลบานอน การตกลงที่จะสร้างท่อส่วนนี้มีการลงนามเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2552 และการทดสอบครั้งแรกได้เริ่มขึ้นตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน[4] การส่งแก๊สปกติเริ่มขึ้นตั้งแต่วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยส่งให้แก่สถานีไฟฟ้าเดียร์อัมมาร์[8] นอกจากนี้ยังมีการเสนอให้ขยายท่อส่วนนนี้จากบานีอัสไปจนถึงไซปรัส[9]

ท่ออาริช-แอชเคลอน[แก้]

ท่ออาริช-แอชเคลอนเป็นท่อส่งแก๊สธรรมชาติยาว 100 กิโลเมตรใต้ทะเล ซึ่งเชื่อมท่อส่งแก๊สอาหรับกับอิสราเอล ถึงแม้ว่ามันจะมิใช่ส่วนหนึ่งของโครงการท่อส่งแก๊สอาหรับอย่างเป็นทางการ แต่ท่อดังกล่าวได้แตกสาขามาจากท่อเดียวกันในอียิปต์ ท่อดังกล่าวอำนวยการสร้างและดำเนินการโดยบริษัทแก๊สเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก (EMG) ซึ่งเป็นบริษัทร่วมของท่อแก๊สเมดิเตอร์เรเนียน (28%) บริษัทเมอร์ฮัฟของอิสราเอล (25%) ปตท (25%) EMI-EGI LP (12%) และบริษัทปิโตรเลียมสาธารณะอียิปต์ (10%) [10]

ท่อดังกล่าวสามารถเปิดใช้งานได้ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เดิมอียิปต์และอิสราเอลเคยตกลงกันว่าจะมีการส่งแก๊สธรรมชาติผ่านท่อนี้กว่า 1.7 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปีสำหรับการใช้งานโดยบริษัทไฟฟ้าอิสราเอล[11] แต่ปริมาณการส่งได้เพิ่มขึ้นเป็น 2.1 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปีไปจนถึง พ.ศ. 2571 นอกเหนือจากนี้ ปลายปี พ.ศ. 2552 EMG ได้ลงนามในสัญญาที่จะส่งแก๊สธรรมชาติทางท่อเพิ่มอีก 2 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปีสำหรับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าของเอกชน และอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องอีกหลายแห่งในอิสราเอล และยังมีการดำเนินการเจรจากับผู้มีศักยภาพที่จะซื้อต่อไป ในปี พ.ศ. 2553 ท่อดังกล่าวส่งแก๊สธรรมชาติกว่าครึ่งหนึ่งที่บริโภคกันในอิสราเอล ในขณะที่อีกครึ่งหนึ่งมาจากทรัพยากรภายในประเทศ ท่อดังกล่าวสามารถรองรับการส่งแก๊สได้กว่า 9 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี และข้อตกลงระหว่างทั้งสองชาติในการวางกรอบสำหรับการจัดซื้อแก๊สธรรมชาติเป็นจำนวนถึง 7.5 พันล้านลูกบาศก์เมตร ทำให้อิสราเอลเป็นหนึ่งในตลาดส่งออกแก๊สธรรมชาติที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของอียิปต์

การสร้างส่วนขยายในอนาคต[แก้]

การเชื่อมต่อซีเรีย-ตุรกี[แก้]

เดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 อียิปต์ ซีเรีย จอร์แดน ตุรกี เลบานอน และโรมาเนีย บรรลุข้อตกลงในการสร้างส่วนขยายของท่อส่งแก๊สจากซีเรียไปจนถึงชายแดนตุรกี จากที่นั่น ท่อส่งจะเชื่อมต่อเข้ากับท่อนาบูโคที่วางแผนก่อสร้งไว้แล้วเพื่อการส่งแก๊สธรรมชาติต่อไปยังยุโรป ตุรกีคาดว่าจะซื้อแก๊ส 2-4 พันล้านลลูกบาศก์เมตรต่อปีจากท่อส่งแก๊สอาหรับ[12] เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2551 ตุรกีและซีเรียลงนามในข้อตกลงที่จะสร้างท่อยาว 63 กิโลเมตร ระหว่างอเลปโปกับคิลิสเป็นส่วนแรกของการเชื่อมต่อซีเรีย-ตุรกีจากท่อส่งแก๊สอาหรับ[13][14]

เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2551 สตรอยทรานส์แก๊สลงนามในสัญญามูลค่า 71 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ สำหรับก่อสร้างส่วนนี้[15] สัญญาดังกล่าวเป็นโมฆะในช่วงต้นปี พ.ศ. 2552 และได้มีการยื่นประมูลใหม่ ส่วนเชื่อมต่อคาดว่าจะพร้อมในปี พ.ศ. 2554

การเชื่อมต่อกับอิรัก[แก้]

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 อียิปต์ จอร์แดน ซีเรีย และเลบานอนตกลงที่จะเชื่อมท่อส่งแก๊สอาหรับเข้ากับท่อส่งแก๊สของอิรักเพื่อให้อิรักสามารถส่งออกแก๊สธรรมชาติไปยังทวีปยุโรปได้[5]

เหตุระเบิด[แก้]

วันที่ 5 กุมภาพันธ์ ระหว่างการประท้วงในอียิปต์ พ.ศ. 2554 มีรายงานว่าได้เกิดเหตุระเบิดขึ้นที่ท่อส่งแก๊สใกล้กับหน่วยเพิ่มแรงดันเอลอาริช ซึ่งส่งแก๊สธรรมชาติให้แก่อิสราเอลและจอร์แดน[16][17][18][19][20] ทำให้การส่งแก๊สธรรมชาติไปยังสองประเทศดังกล่าวต้องหยุดชะงัก[21]

ตามข้อมูลของผู้ว่าราชการจังหวัดนอร์ทไซนาย "สถานีแก๊สที่ตั้งอยู่ใกล้กับจุดเกิดระเบิดนั้นไม่ได้รับความเสียหายและระเบิดไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเขตที่อยู่อาศัย"[22] สถานีโทรทัศน์ของรัฐได้กล่าวโทษผู้ก่อการ "ผู้ซึ่งฉวยโอกาสจากสถานการณ์ที่ยังไม่มั่นคงภายในประเทศ"[17][22] อย่างไรก็ตาม ตามข้อมูลของประธานบริษัทแก๊สธรรมชาติอียิปต์ เหตุระเบิดครั้งนี้เกิดขึ้นจากแก๊สรั่วและไม่ใช่เหตุโจมตีของผู้ก่อการร้าย[23]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Lebanon minister in Syria to discuss the Arab Gas Pipeline". Ya Libnan. 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม ค.ศ. 2008. (อังกฤษ)
  2. "Natural Gas Pipeline (Al-Arish – Aqaba). Project fact sheet". The Arab Fund for Economic and Social Development. Archived from the original on 5 เมษายน ค.ศ. 2008. สืบค้นเมื่อ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2008. (อังกฤษ)
  3. "Arab gas pipeline agreement". Gulf Oil & Gas. 26 มกราคม ค.ศ. 2004. สืบค้นเมื่อ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2007. (อังกฤษ)
  4. 4.0 4.1 "Arab Gas Pipeline Primes Lebanon Branch". Oil and Gas Insight. 4 กันยายน ค.ศ. 2009. สืบค้นเมื่อ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2009. (อังกฤษ)
  5. 5.0 5.1 "Iraq Joins the Arab Gas Pipeline Project". Gulf Oil & Gas. 26 กันยายน ค.ศ. 2004. สืบค้นเมื่อ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2007. (อังกฤษ)
  6. "Syria Completes First Stage of Arab Gas Pipeline". Downstream Today. 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008. (อังกฤษ)
  7. "Stroitransgaz wins tender to build the third part of Arab gas pipeline". The Canadian Trade Commissioner Service. พฤศจิกายน ค.ศ. 2005. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม ค.ศ. 2008. (อังกฤษ)
  8. "Lebanon Receives Egypt Gas To Run Power Plant". Downstream Today. 20 ตุลาคม ค.ศ. 2009. สืบค้นเมื่อ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2009. (อังกฤษ)
  9. "Timetable for extending Arab gas pipelines inside Jordan and Syria discussed". ArabicNews.com. 25 กันยายน ค.ศ. 2004. สืบค้นเมื่อ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2007. (อังกฤษ)
  10. "PTT buys 25% of East Mediterranean Gas Co". Oil & Gas Journal. PennWell Corporation. 7 ธันวาคม ค.ศ. 2007. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. (อังกฤษ)
  11. Nassir Shirkani (10 มีนาคม ค.ศ. 2008). "Egyptian gas flows to Israel". Upstream Online. NHST Media Group. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม ค.ศ. 2008. (อังกฤษ)
  12. "Ministers agree to extend Arab gas pipeline to Turkey". Alexander's Gas & Oil Connections. 29 มีนาคม ค.ศ. 2006. สืบค้นเมื่อ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2007. (อังกฤษ)
  13. "Syria to Buy Iranian Gas Via Turkey". Downstream Today. 9 มกราคม ค.ศ. 2008. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม ค.ศ. 2008. (อังกฤษ)
  14. "The Euro–Arab Mashreq Gas Market Project – Progress November 2007" (PDF). Euro-Arab Mashreq Gas Co-operation Centre. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม ค.ศ. 2008. (อังกฤษ)
  15. "Russians Build Turkey-Syria Pipeline". Kommersant. 14 ตุลาคม ค.ศ. 2008. สืบค้นเมื่อ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2008. (อังกฤษ)
  16. Sweilam, Ashraf (5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011). "Egypt TV reports explosion, fire at gas pipeline in northern Sinai Peninsula near Gaza Strip". Los Angeles Times. Associated Press. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. (อังกฤษ)
  17. 17.0 17.1 "Leaders inside, outside Egypt seek exit from impasse". รอยเตอร์ส. 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. (อังกฤษ)
  18. Issacharoff, Avi; Ravid, Barak (5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011). "Egypt holds gas supply to Israel and Jordan after pipeline explosion". Haaretz. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. (อังกฤษ)
  19. Razzouk, Nayla; Galal, NOla (5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011). "Egypt Gas Exports to Israel, Jordan Halted After Sinai Pipeline Explosion". Bloomberg. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. (อังกฤษ)
  20. "Gas pipeline to Jordan, Syria set ablaze in Egypt". CNN. 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. (อังกฤษ)
  21. "Egypt gas pipeline attacked; Israel, Jordan flow hit". รอยเตอร์ส. 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. (อังกฤษ)
  22. 22.0 22.1 "Blast at Egypt gas pipeline". IANS/RIA Novosti. 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. (อังกฤษ)
  23. Kiley, Sam (5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011). "Gas Leak Explosion At Egypt-Israel Facility". Sky News. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011. (อังกฤษ)