ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 marker
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว:3,219 กิโลเมตร[1] (2,000 ไมล์)
ใช้งาน:1926[1] – ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทิศใต้: US 1 ใน Miami, FL
 
ปลายทิศเหนือ:Ft. Wilkins State Park ใกล้ Copper Harbor, MI
ระบบทางหลวง

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 (อังกฤษ: U.S. Route 41 หรือ U.S. Highway 41 ย่อเป็น US 41) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้ ที่มีเส้นทางจากไมแอมี รัฐฟลอริดา จนถึงคาบสมุทรมิชิแกนตอนบน จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1949 ช่วงที่อยู่ในตอนใต้ของฟลอริดา จากเนเปิลส์ ถึงไมแอมี ได้กลายเป็น "ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 94" ซึ่งปัจจุบันได้กำหนดอีกหมายเลขหนึ่ง คือ ทางหลวงรัฐฟลอริดาหมายเลข 90

ทางหลวงหมายเลข 41 มีปลายทางทิศเหนืออยู่ที่คอปเปอร์ฮาร์เบอร์ รัฐมิชิแกน บริเวณทางตันเล็ก ๆ ใกล้กับอุทยานประวัติศาสตร์ฟอร์ตวิลกินส์แห่งรัฐ ที่ปลายคาบสมุทรคีวีนอว์ (Keweenaw Peninsula) ในคาบสมุทรตอนบนของรัฐ ส่วนปลายทางทิศใต้อยู่ที่บริกเคลล์ ย่านของดาวน์ทาวน์ไมแอมี ที่ทางแยกกับถนนบริกเคลล์ (ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1) ทางหลวงหมายเลข 41 มีเส้นทางขนานใกล้กับอินเตอร์สเตต 75 จากเนเปิลส์ รัฐฟลอริดา และตลอดทางที่ผ่านรัฐจอร์เจีย ถึงชาตทานูกา รัฐเทนเนสซี

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Droz, Robert V. "The Big Table". U.S. Highways : From US 1 to (US 830). สืบค้นเมื่อ February 20, 2006.แม่แบบ:Self-published source.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]