ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40 marker
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40
ถนนแห่งชาติ, ทางหลวงวิกทอรี
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว:3,678.54 กิโลเมตร[2] (2,285.74 ไมล์)
ใช้งาน:1926[1] – ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทิศตะวันตก: I-80 / US 189 in Silver Summit, UT
  I-25 ใน Denver, CO

I-35 / I-29 ใน Kansas City, MO
I-55 / I-64 ใน St. Louis, MO
I-57 ใน Effingham, IL
I-65 / I-74 / I-465 ใน Indianapolis, IN
I-75 ใกล้ Dayton, OH
I-71 ใน Columbus, OH
I-79 ใน Washington, PA
I-68 ใน Hancock, MD
I-81 ใน Hagerstown, MD

I-95 ใน Baltimore, MD
ปลายทิศตะวันออก: US 322/Atlantic Avenue/Pacific Avenue ใน Atlantic City
ระบบทางหลวง

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40 (อังกฤษ: U.S. Route 40 หรือ US 40) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก-ตะวันตก ครั้งหนึ่ง ทางหลวงสายนี้เคยมีเส้นทางเช่นเดียวกับทางหลวงส่วนใหญ่ที่มีตัวเลขลงท้ายด้วยเลขศูนย์ กล่าวคือ มีเส้นทางพาดผ่านทั่วทั้งสหรัฐอเมริกา ตามแผนทางหลวงสหรัฐปี ค.ศ. 1926 ซึ่งเคยมีปลายทางอยู่ที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย และแอตแลนติกซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ ต่อมาทางหลวงหมายเลข 40 ช่วงที่ผ่านภาคตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ได้ถูกแทนที่โดยอินเตอร์สเตต 80 เป็นผลให้ปลายทางทิศตะวันตกถูกร่นระยะเข้ามาหลายครั้ง ปัจจุบัน ทางหลวงหมายเลข 40 มีปลายทางทิศตะวันตกที่จุดตัดกับอินเตอร์สเตต 80 ในซิลเวอร์ซัมมิต รัฐยูทาห์ นอกเมืองพาร์กซิตี รัฐยูทาห์

จุดเริ่มต้นอยู่ที่ปลายทางทิศตะวันตกในรัฐยูทาห์ ทางหลวงหมายเลข 40 มีเส้นทางผ่าน 12 รัฐ ได้แก่ รัฐโคโลราโด รัฐแคนซัส รัฐมิสซูรี รัฐอิลลินอยส์ รัฐอินดีแอนา รัฐโอไฮโอ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย รัฐเพนซิลเวเนีย รัฐแมริแลนด์ รัฐเดลาแวร์ และรัฐนิวเจอร์ซีย์ โดยผ่านเมืองหลวงของแต่ละรัฐทั้งในอดีตและปัจจุบัน[a] ระยะทางส่วนใหญ่ มีเส้นทางขนานไปกับทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักหลายสาย ได้แก่ อินเตอร์สเตต 70 จากรัฐโคโลราโด ถึงวอชิงตัน รัฐเพนซิลเวเนีย และอีกครั้งหนึ่งจากแฮนค็อก รัฐแมริแลนด์ ถึงบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์; อินเตอร์สเตต 64 ในส่วนของรัฐมิสซูรี และรัฐอิลลินอยส์; อินเตอร์สเตต 68 ไปตามเขตที่ยื่นออกมาของรัฐแมริแลนด์; และอินเตอร์สเตต 95 จากบอลทิมอร์ ถึงนิวคาสเซิล รัฐเดลาแวร์

ทางหลวงหมายเลข 40 สร้างขึ้นบนทางหลวงเก่าแก่หลายสาย ที่โดดเด่นที่สุด ได้แก่ ถนนแห่งชาติ (National Road) และทางหลวงวิกทอรี ถนนแห่งชาติสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1806 เมื่อแล้วเสร็จ เส้นทางจะเชื่อมต่อคัมเบอร์แลนด์ รัฐแมริแลนด์ กับแวนดาเลีย รัฐอิลลินอยส์ ส่วนทางหลวงวิกทอรี (ทางหลวงแห่งชัยชนะ) เป็นทางหลวงที่เป็นอนุสรณ์แก่ทหารผ่านศึกในสงครามโลกครั้งที่ 1 มีเส้นทางจากแคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี ถึงซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย และถนนที่สำคัญอื่น ๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงหมายเลข 40 ได้แก่ เซนส์เทรซ ในรัฐรัฐโอไฮโอ, ถนนแบรดด็อก ในรัฐแมริแลนด์ และรัฐเพนซิลเวเนีย, ส่วนหนึ่งของออริกอนเทรล ในรัฐแคนซัส, และทางหลวงลิงคอล์น ตลอดรัฐแคลิฟอร์เนีย

หมายเหตุ[แก้]

  1. The current capitals are Denver, Topeka, Indianapolis, and Columbus. Vandalia was a former capital of Illinois, Zanesville was a former capital of Ohio, and Wheeling was a former capital of West Virginia.

อ้างอิง[แก้]

  1. United States System of Highways Adopted for Uniform Marking by the American Association of State Highway Officials (Map). 1:7,000,000. Cartography by U.S. Geological Survey. Bureau of Public Roads. November 11, 1926. OCLC 32889555. สืบค้นเมื่อ November 7, 2013.
  2. DeLorme Street Atlas USA 2007. DeLorme's Driving Directions and Toggle Measure Tool. Retrieved on June 23, 2007.

หนังสืออ่านเพิ่ม[แก้]

  • Vale, Thomas R., & Vale, Geraldine (1983). US 40 Today: Thirty Years of Landscape Change in America. Madison: University of Wisconsin Press. ISBN 0-299-09480-4. This is an updating of Stewart, George R. (1953). US 40: Cross Section of the United States of America. Boston: Houghton Mifflin Company. ISBN 0-8371-6655-1. (There was also a 1973 reprint, the "First Greenwood Reprinting".)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  • Droz, Robert V. (2006). "U.S. Highways from U.S. 1 to (U.S. 830)". สืบค้นเมื่อ 2007-05-20.
  • Schlereth, Thomas J. (1985). US 40: A roadscape of the American experience. Indiana Historical Society.