ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 marker
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว:5,415 กิโลเมตร[2] (3,365 ไมล์)
ใช้งาน:11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926[1] – ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทิศ ตต.: US 101 in Newport, OR
 
ปลายทิศ ตอ.: Route 2 ใน Boston, MA
ระบบทางหลวง

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 (อังกฤษ: U.S. Route 20 ย่อเป็น US 20) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก-ตะวันตก เลข "0" ในหมายเลขทางหลวงบ่งบอกว่าทางหลวงหมายเลข 20 นี้เป็นทางหลวงชายฝั่งสู่ชายฝั่ง กล่าวคือ เป็นทางหลวงที่มีเส้นทางจากชายฝั่งหนึ่งไปยังอีกชายฝั่งหนึ่ง มีระยะทาง 3,365 ไมล์ (5,415 กิโลเมตร) เป็นถนนที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา[2] และเส้นทางขนานกับอินเตอร์สเตต 90 ทางหลวงหมายเลข 20 นี้มีเส้นทางไม่ต่อเนื่องกันเมื่อผ่านอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน เพราะไม่มีการกำหนดหมายเลขเมื่อถนนเส้นนี้เข้ามาในเขตอุทยาน

เมื่ออยู่ในรัฐออริกอน หมายเลขของทางหลวงหมายเลข 20 และทางหลวงหมายเลข 30 ไม่เป็นไปตามกฎการกำหนดหมายเลขของทางหลวงสหรัฐ เพราะทางหลวงหมายเลข 30 ไปมีจุดเริ่มต้นและวิ่งขนานไปกับทางหลวงหมายเลข 20 ด้านทิศเหนือ ไปจนถึงเขตแดนของรัฐ เมื่อมาถึงบริเวณเมืองโคลด์เวลล์ รัฐไอดาโฮ ทางหลวงทั้งสองสายก็ได้ทับซ้อนกันและมีเส้นทางในตำแหน่งที่ถูกต้อง กล่าวคือ ทางหลวงหมายเลข 30 จะวิ่งขนานกับทางหลวงหมายเลข 20 ด้านทิศใต้แทน เป็นเพราะว่า เมื่อก่อนทางหลวงหมายเลข 30 อยู่ในแผนของทางหลวงชายฝั่งสู่ชายฝั่ง ในขณะที่ทางหลวงหมายเลข 20 ไม่ได้อยู่ในแผน เพราะเคยมีปลายทางทิศตะวันออกอยู่ตรงทางเข้าของอุทยานเยลโลว์สโตน แต่ต่อมาได้รับการขยายจนสุดชายฝั่งเมื่อปี ค.ศ. 1940[2]

ปัจจุบัน ทางหลวงหมายเลข 20 มีปลายทางทิศตะวันออกในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ที่เคนมอร์สแควร์ ซึ่งมาบรรจบกับทางหลวงรัฐแมสซาชูเซตส์หมายเลข 2 ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ในเมืองนิวพอร์ต รัฐออริกอน ที่ทางแยกกับทางหลวงหมายเลข 101 ห่างจากมหาสมุทรแปซิฟิกเพียง 1 ไมล์[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. Bureau of Public Roads & American Association of State Highway Officials (November 11, 1926). United States System of Highways Adopted for Uniform Marking by the American Association of State Highway Officials (Map). 1:7,000,000. Washington, DC: U.S. Geological Survey. OCLC 32889555. สืบค้นเมื่อ November 7, 2013 – โดยทาง University of North Texas Libraries.
  2. 2.0 2.1 2.2 Weingroff, Richard (2013-10-17). "Ask the Rambler: What Is The Longest Road in the United States?". Federal Highway Administration. US Department of Transportation. สืบค้นเมื่อ 2014-12-04. The longest road in the United States was once the second longest: U.S. 20 from Boston, Massachusetts, to Newport, Oregon. ~. The description of U.S. 20 in the Joint Board's report of October 30, 1925, read (all spellings as in the original): "From Boston, Massachusetts, to Springfield, Pittsfield, Albany, New York, Auburn, Batavia, Buffalo, Erie, Pennsylvania, Cleveland, Ohio, Maumee, South Bend, Indiana, Chicago, Illinois, Rockford, Dubuque, Iowa, Waterloo, Webster City, Sioux City, O'Neill, Nebraska, Chadron, Lusk, Wyoming, Casper, Shoshoni, Greybull, Yellowstone National Park, Idaho Falls, Idaho, Pocatello, Twin Falls, Boise, Payette, Pendleton, Oregon, Umatilla, The Dalles, Portland, Astoria." The Secretary of Agriculture forwarded the Joint Board's report to the American Association of State Highway Officials (AASHO) for adoption. This transmittal reflected the fact that the States owned the roads. AASHO asked the States for their concurrence in the Joint Board's proposed plan and numbering.
  3. "Endpoints of US highways". Archived from the original on February 23, 2014. สืบค้นเมื่อ 9 October 2014.

หนังสืออ่านเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]