ตริภังค์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ตริภังค์เป็นท่ายืนโดยเอียงสามส่วนคือ สะโพก ไหล่ ศรีษะ มักพบเสมอในงานศิลปกรรมของอินเดียโบราณที่สร้างขึ้นทั้งในพระพุทธศาสนาและศาสนาพราหมณ์หรือฮินดู ซึ่งแพร่หลายเข้ามาในประเทศไทยราวพุทธศตวรรษที่ ๑๑-๑๒ ส่วนประติมากรรมที่สร้างขึ้นในประเทศไทยในช่วงเวลาหลังจากนั้นเล็กน้อยพบทั้งในพระพุทธศาสนาและศาสนาพราหมณ์หรือฮินดูเช่นเดียวกัน แต่ต่อมาความนิยมท่าตริภังค์ในศิลปะไทยได้หมดไปในเวลาค่อนข้างเร็ว ในปัจจุบันลักษณะการยืนตริภังค์ใช้ในการสร้างและกำหนดเทวรูปและพระพุทธรูปใน ประเทศอินเดีย ประเทศ เนปาล และ ประเทศทิเบตอยู่ และยังเป็นท่าสำคัญของภารตนาฏยัม ซึ่งเป็นนาฎศิลป์ชั้นสูงของอินเดีย


พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ศิลปะเนปาล คริสต์ศตวรรษที่สิบสี่ ในลักษณะทรงประทืบแบบตริภังค์

ประติมากรรม[แก้]