ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์
| ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์ | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| สตูดิโออัลบั้มโดย | ||||
| วางตลาด | 29 มกราคม ค.ศ. 2002 | |||
| บันทึกเสียง | มีนาคม–สิงหาคม ค.ศ. 2001 | |||
| สตูดิโอ | BearTracks Studios ในซัฟเฟิร์น รัฐนิวยอร์ก | |||
| แนวเพลง | โพรเกรสซิฟเมทัล, โพรเกรสซิฟร็อก | |||
| ความยาว | 96:17 | |||
| ค่ายเพลง | Elektra | |||
| โปรดิวเซอร์ | ไมค์ พอร์ตนอย, จอห์น เปตรุชชี | |||
| ลำดับอัลบั้มของดรีมเทียเตอร์ | ||||
| ||||
| คะแนนคำวิจารณ์ | |
|---|---|
| ที่มา | ค่าประเมิน |
| ออลมิวสิก |   [1] |
| เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี | (B)[2] |
| โรลลิงสโตน | (favorable)[3] |
| 411mania.com |  [4] |
ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์ (อังกฤษ: Six Degrees of Inner Turbulence) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่หกของวงดนตรีโพรเกรสซิฟเมทัล ดรีมเทียเตอร์ ออกจำหน่ายเป็นอัลบั้มบรรจุซีดีสองแผ่นเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2002 ทางค่ายเพลงอิเล็กทราเรเคิดส์ (Elektra Records) ถ้าไม่นับอีพี อะเชนจ์ออฟซีซันส์ (A Change of Seasons) อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกที่มีเพลงที่มีชื่อเดียวกันกับอัลบั้ม และเป็นอัลบั้มที่มีความยาวเป็นอันดับสองของวง รองจากอัลบั้ม ดิแอสโทนิชชิง (The Astonishing) นับมาจนถึงปัจจุบัน ดรีมเทียเตอร์ได้ทำการแสดงสดทุกเพลงในอัลบั้มแล้ว
แนวคิด
[แก้]ผลงานเพลงนี้อยู่ในรูปแบบคอนเซปต์อัลบั้ม ประกอบด้วยหกเพลง โดยห้าเพลงแรกบรรจุอยู่ในแผ่นที่หนึ่ง เนื้อหาของเพลงในอัลบั้มกล่าวถึงการต่อสู้ดิ้นรนในชีวิตในเรื่องต่าง ๆ เช่น โรคพิษสุราเรื้อรัง การสูญเสียความศรัทธา การแยกตัวเอง ความศักดิ์สิทธิ์ของชีวิต และความตาย ส่วนเพลงที่หก ซึ่งยาว 42 นาที บรรจุอยู่ในแผ่นที่สอง โดยแยกออกเป็นแปดแทร็ก เนื้อหาของเพลงเป็นเรื่องราวของคนหกคนที่ทนทุกข์ทรมานกับอาการเจ็บป่วยทางจิตใจที่แตกต่างกัน ได้แก่ โรคอารมณ์สองขั้ว ความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ โรคจิตเภท ภาวะซึมเศร้าหลังคลอด โรคออทิซึม และโรคหลายบุคลิกหรือบุคลิกภาพแตกแยก นอกจากนี้ ชื่อของอัลบั้มยังบอกเป็นนัยถึงความจริงที่ว่าแต่ละเพลงในอัลบั้มเป็นรูปแบบต่าง ๆ ของความวุ่นวายปั่นป่วนของจิตใจ กล่าวคือ เพลงหกเพลงก็หมายถึงหกขั้นหรือหกรูปแบบ แนวเพลงของแต่ละแทร็กของเพลงที่หกนี้เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลทางดนตรีที่มีต่อวงที่หลากหลายเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็น ดนตรีคลาสสิก ดนตรีโฟล์ก แจ๊ส และเฮฟวีเมทัล
เพลง
[แก้]- เพลงแรกของอัลบั้ม "เดอะกลาสพริซัน" (The Glass Prison) เป็นตอนแรกของทเวลฟ์-สเตปสวีต (Twelve-step Suite) พูดถึงเรื่องราวของไมค์ พอร์ตนอย ในการฟื้นสภาพจากโรคพิษสุรา ซึ่งจะมีเพลงเล่าเรื่องราวนี้ต่อในอัลบั้มถัด ๆ ไป จนถึงอัลบั้มชุดที่สิบ แบล็กคลาวส์แอนด์ซิลเวอร์ไลนิงส์ (Black Clouds & Silver Linings) เพลง "เดอะกลาสพริซัน" ประกอบด้วยสามส่วน ซึ่งเป็นสามส่วนแรกในทั้งหมดสิบสองส่วนของทเวลฟ์-สเตปสวีต เพลงนี้เริ่มต้นด้วยเสียงชมพู (pink noise) ซึ่งเป็นเสียงที่ใช้จบเพลง "ไฟนอลลีฟรี" (Finally Free) เพลงสุดท้ายของอัลบั้มชุดที่แล้ว เมโทรโพลิส พาร์ต 2: ซีนส์ฟรอมอะเมโมรี (Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory)
- คอร์ดสุดท้ายของเพลง "ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์" เป็นคอร์ดที่ใช้เปิดเพลง "แอสไอแอม" (As I Am) ซึ่งอยู่ในอัลบั้มถัดไป เทรนออฟทอต (Train of Thought) และต่อกันเป็นลูกโซ่ไปจนถึงอัลบั้ม อ็อกทาวาเรียม (Octavarium)
อิทธิพลทางดนตรี
[แก้]นักดนตรีที่มีอิทธิพลต่อการประพันธ์และบันทึกอัลบั้มนี้ ได้แก่ เมทัลลิกา, เรดิโอเฮด, แพนเทอรา,[5] เมกาเดท,[5] ยูทู, ทูล, ไนน์อินช์เนลส์, ซาวด์การ์เดน, อลิซอินเชนส์, เควิน กิลเบิร์ต, คิงส์เอกซ์, กาแลกติกคาวบอยส์, เบ-ลอ บอร์โตก, เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน, และมาเรีย ตีโป[5]
รายชื่อเพลง
[แก้]แผ่นที่หนึ่ง
[แก้]เพลงทั้งหมดประพันธ์ทำนองโดยจอห์น เปตรุชชี, จอห์น ไมอัง, จอร์แดน รูเดส และไมค์ พอร์ตนอย
| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ยาว |
|---|---|---|---|
| 1. | "The Glass Prison"
| Portnoy | 13:52
|
| 2. | "Blind Faith" | James LaBrie | 10:21 |
| 3. | "Misunderstood" | Petrucci | 9:32 |
| 4. | "The Great Debate" | Petrucci | 13:46 |
| 5. | "Disappear" | LaBrie | 6:46 |
| ความยาวทั้งหมด: | 54:18 | ||
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
|---|---|---|
| 6. | "Solitary Shell" (radio edit) | 4:11 |
แผ่นที่สอง
[แก้]| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ยาว |
|---|---|---|---|
| 1. | "I. Overture" | (instrumental) | 6:50 |
| 2. | "II. About to Crash" | Petrucci | 5:50 |
| 3. | "III. War Inside My Head" | Portnoy | 2:08 |
| 4. | "IV. The Test That Stumped Them All" | Portnoy | 5:03 |
| 5. | "V. Goodnight Kiss" | Portnoy | 6:17 |
| 6. | "VI. Solitary Shell" | Petrucci | 5:47 |
| 7. | "VII. About to Crash (Reprise)" | Petrucci | 4:04 |
| 8. | "VIII. Losing Time/Grand Finale" | Petrucci | 5:59 |
| ความยาวทั้งหมด: | 42:02 | ||
อันดับในชาร์ต
[แก้]- อัลบั้ม
| ปี | ชาร์ต | อันดับ |
|---|---|---|
| 2002 | บิลบอร์ด 200 | 46[6] |
- ซิงเกิล
| ปี | ชื่อ | ชาร์ต | อันดับ |
|---|---|---|---|
| 2002 | "ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์" | บิลบอร์ด ท็อปอินเทอร์เน็ตอัลบั้ม | 1[6] |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Taylor, Robert (2011). "Six Degrees of Inner Turbulence - Dream Theater | AllMusic". allmusic.com. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Browne, David (2011). "Six Degrees of Inner Turbulence Review | Music Reviews and News | EW.com". ew.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-10-18. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Worley, Gail (2011). "Dream Theater: Six Degrees Of Inner Turbulence : Music Reviews : Rolling Stone". web.archive.org. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ มีนาคม 3, 2009. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Walker, Rhett (2011). "411mania.com: Music - Dream Theater – Six Degrees Of Inner Turbulence Review". 411mania.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 8 ตุลาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 "Mike Portnoy.com The Official Website". www.mikeportnoy.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-05-23. สืบค้นเมื่อ 2020-05-24.
- 1 2 "Six Degrees of Inner Turbulence - Dream Theater | Awards". AllMusic. Rovi Corporation. Retrieved 2013-11-20.