ชิว ชู่จี
| ส่วนหนึ่งของชุดบทความ |
| ลัทธิเต๋า |
|---|
 |
.jpg)
ชิว ชู่จี (จีน: 丘處機) หรือฉายาทางเต๋าว่า ฉางชุนจื้อ[1][2] เป็นนักพรตเต๋าผู้มีตัวตนจริง มีชีวิตอยู่ช่วง พ.ศ. 1691-1770 เป็นศิษย์ที่มีชื่อเสียงที่สุด[3] ในบรรดาศิษย์ 7 คนของนักพรตหวัง ฉงหยาง ต่อมาท่านได้ก่อตั้งสำนักหลงเหมินซึ่งมีศาสนิกชนเลื่อมใสปฏิบัติตามจำนวนมาก
มังกรหยก
[แก้]คิวชู่กี เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้งเรื่องมังกรหยก เป็นศิษย์อันดับ 1 ของหวัง ฉงหยาง (ประมุขลัทธิฉวนเจิน) ได้เป็นประมุขสำนักช้วนจินก่าในมังกรหยกภาค 2 (ตำนานศึกเทพอินทรีย์) เป็นผู้ตั้งชื่อให้กับบุตรของก๊วยเซาเทียน และเอี้ยทิซิม แถมยังมอบมีดสั้นสลักชื่อว่า เอี้ยคัง และ ก๊วยเจ๋ง ให้กับบุตรที่จะถือกำเนิดขึ้น และยังเคยเป็นอาจารย์ของ ก๊วยเจ๋ง กับ เอี้ยคัง (พ่อเอี้ยก้วย) อีกด้วย มีนิสัยวู่วามและใจร้อน เคยเข้าใจผิดกับบรรดา 7 ประหลาดแห่งกังหนำ ว่าเป็นพวกขายชาติ ซึ่งต่อมาได้ปรับความเข้าใจกัน
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Li Chih-Ch'ang (16 April 2013). The Travels of an Alchemist - The Journey of the Taoist Ch'ang-Ch'un from China to the Hindukush at the Summons of Chingiz Khan. Read Books Limited. ISBN 978-1-4465-4763-2.
- ↑ E. Bretschneider (15 October 2013). Mediaeval Researches from Eastern Asiatic Sources: Fragments Towards the Knowledge of the Geography and History of Central and Western Asia from the 13th to the 17th Century. Routledge. pp. 35–. ISBN 978-1-136-38021-1.
- ↑ De Hartog, Leo (1989). Genghis Khan - Conqueror of the World. Great Britain, Padstow, Cornwall: Tauris Parke Paperbacks. pp. 124–127. ISBN 978-1-86064-972-1. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-10-01. สืบค้นเมื่อ 2021-08-14.
 | บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |