คอร์นวอลล์
คอร์นวอลล์ | |
|---|---|
(ธงนักบุญไพริน) | |
| คำขวัญ: Onen hag oll (ภาษาอังกฤษ: One and all) | |
| รัฐเอกราช | สหราชอาณาจักร |
| ประเทศ | อังกฤษ |
| ภูมิภาค | เซาท์เวสต์อิงแลนด์ |
| เขตเวลา | UTC±00:00 (เวลามาตรฐานกรีนิช) |
| • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง) | UTC+01:00 (เวลาฤดูร้อนบริติช) |
| เทศมณฑลพิธีการ | |
| พื้นที่ | 3,563 km2 (1,376 sq mi) |
| • อันดับ | ลำดับที่ 12 จาก 48 |
| ประชากร (2007) | 531,600 |
| • อันดับ | ลำดับที่ 39 จาก 48 |
| ความหนาแน่น | 149 |
| เชื้อชาติ | 99.0% ขาว 1% อื่น ๆ |
| เทศมณฑลนอกมหานคร | |
| สภาเทศมณฑล | ไฟล์:Cornwall Council logo.png สภาเทศมณฑลคอร์นวอลล์ http://www.cornwall.gov.uk/ |
| ฝ่ายบริหาร | |
| ศูนย์กลางการบริหาร | ทรูโร |
| พื้นที่ | 3,547 km2 (1,370 sq mi) |
| • อันดับ | ลำดับที่ 9 จาก 26 |
| ประชากร | 529,500 |
| • อันดับ | ลำดับที่ 23 จาก 26 |
| ความหนาแน่น | [convert: %s]%s |
| ISO 3166-2 | GB-CON |
| รหัส ONS | 15 |
| รหัส NUTS | UKK30 |
| อำเภอ | |
| อำเภอ |
|
คอร์นวอลล์ (อังกฤษ: Cornwall) หรือ แคร์นอว์ (คอร์นวอลล์: Kernow) เป็นเทศมณฑลแห่งหนึ่งของประเทศอังกฤษภายในสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ทางปลายแหลมด้านตะวันตกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักร ทางด้านเหนือและด้านตะวันตกจรดทะเลเคลติก ทางด้านใต้จรดช่องแคบอังกฤษ ด้านตะวันออกติดกับเทศมณฑลเดวอนโดยมีแม่น้ำเทมาร์เป็นเส้นแบ่งเขต คอร์นวอลล์มีประชากรรวมทั้งสิ้นประมาณ 526,300 คน ในเนื้อที่ 3,563 ตารางกิโลเมตร[1] ศูนย์กลางการปกครองตั้งอยู่ที่เมืองทรูโร
ดินแดนบริเวณคอร์นวอลล์เดิมเป็นที่ตั้งหลักแหล่งของชนยุคหินจากนั้นก็เป็นชนยุคสำริดและต่อมาในสมัยยุคเหล็กโดยชาวเคลต์ คอร์นวอลล์เป็นส่วนหนึ่งของบริเวณที่พูดภาษากลุ่มบริทอนิก (Brythonic languages) ที่ตัดขาดจากกลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มเดียวกันในเวลส์หลังจากยุทธการเดอรัม (Battle of Deorham) โดยมักขัดแย้งกับชาวแซกซันแห่งราชอาณาจักรเวสเซกซ์ที่พยายามขยายดินแดนเข้ามา ก่อนที่พระเจ้าแอเทลสตันจะกำหนดเขตแดนระหว่างชาวอังกฤษกับชาวคอร์นิชโดยใช้แม่น้ำทามาร์[2] คอร์นวอลล์รวมกับอังกฤษเมื่อใดไม่มีหลักฐานแน่นอน แต่การใช้ภาษาคอร์นิชยังคงใช้กันต่อมาจนคริสต์ศตวรรษที่ 18 การฟื้นฟูการใช้ภาษาคอร์นิชอีกครั้งมาเริ่มต้นขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษ 20 และเพิ่มความนิยมมากขึ้นในคริสต์ทศวรรษที่ผ่านมา ในปัจจุบันคอร์นวอลล์ประสบปัญหาทางเศรษฐกิจเนื่องจากอุตสาหกรรมเหมืองดีบุกและอุตสาหกรรมการประมงเสื่อมโทรมลงและต้องหันมาพึ่งพาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นหลัก ดินแดนคอร์นวอลล์มีชื่อในทางที่มีภูมิทัศน์เป็นดินแดนสูงที่เป็นทุ่งที่มีแต่พืชพรรณเตี้ย ๆ เติบโตอยู่ที่เรียกว่า "ทุ่งมัวร์" (Moorland) และชายฝั่งทะเลที่น่าดูและอากาศที่อุ่นกว่าบริเวณอื่นของอังกฤษ
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "T 09: Quinary age groups and sex for local authorities in the United Kingdom; estimated resident population Mid-2006 Population Estimates". Office for National Statistics. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23.
- ↑ Anglo-Saxon England, Professor F.M. Stenton, Clarendon Press, 1947, p.337)
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คอร์นวอลล์
สมุดภาพ
[แก้]- อ่าวและกำแพงทะเลที่เมืองเมวากิสซีย์ด้านใต้ของคอร์นวอลล์
- อ่าวและเมืองเซนต์ไอฟส์
- อ่าวใกล้ทินแทเจล
- ซากปราสาที่ทินแทเจล
- เมืองพอร์ตไอแซก
- ปราสาทเพนเดนนิสใกล้แฟลมัท
- บอสคาสเซิล
- เมืองลู
- ลักษณะภูมิทัศน์ที่เรียกว่าทุ่งมัวร์