ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาคอร์นวอลล์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาคอร์นวอลล์
Kernewek, Kernowek
ออกเสียง[kəɾˈnuːək]
ประเทศที่มีการพูดสหราชอาณาจักร
ภูมิภาคคอร์นวอลล์
ชาติพันธุ์ชาวคอร์นวอลล์
สูญแล้วปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18[1][2][3][4]
ฟื้นฟูคริสต์ศตวรรษที่ 20 (ผู้พูดภาษาที่สอง 563 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2021:[5] 557 คนใน ค.ศ. 2011)[6]
รูปแบบมาตรฐาน
รูปแบบการเขียนมาตรฐาน
ชุดตัวอักษรละติน
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อย
ที่รับรองใน
ผู้วางระเบียบกลุ่มความร่วมมือภาษาคอร์นวอลล์
รหัสภาษา
ISO 639-1kw
ISO 639-2cor
ISO 639-3มีหลากหลาย:
cor – คอร์นวอลล์สมัยใหม่
cnx – คอร์นวอลล์สมัยกลาง
oco – คอร์นวอลล์เก่า
cnx คอร์นวอลล์สมัยกลาง
 oco คอร์นวอลล์เก่า
Glottologcorn1251
ELPCornish
Linguasphere50-ABB-a
ณ ค.ศ. 2010 แผนที่ชุดภาษาใกล้สูญของโลกของยูเนสโกจัดให้ภาษาคอร์นวอลล์เป็นภาษาใกล้สูญขั้นวิกฤต[7]
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ผู้พูดภาษาคอร์นวอลล์

ภาษาคอร์นวอลล์ (คอร์นวอลล์: Kernewek หรือ Kernowek;[8] [kəɾˈnuːək]; อังกฤษ: Cornish) เป็นภาษากลุ่มบริตันตะวันตกเฉียงใต้ในกลุ่มภาษาเคลต์ ถือเป็นภาษาฟื้นฟูหลังสูญเสียสถานะภาษาชุมชนที่ดำรงอยู่ในคอร์นวอลล์เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 อย่างไรก็ตาม ความรู้ของภาษาคอร์นวอลล์ ซึ่งรวมถึงความสามารถในการพูดในระดับหนึ่ง ยังคงสืบทอดกันในครอบครัวและตัวบุคคล[9] และเริ่มต้นการฟื้นฟูในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีผุ้พูดภาษานี้เป็นภาษาที่สองเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง[10] และมีครอบครัวจำนวนน้อยมากที่เลี้ยงลูกให้พูดภาษาคอร์นวอลล์ฟื้นฟูเป็นภาษาแม่[11][12] ภาษาคอร์นวอลล์ได้รับการรับรองภายใต้กฎบัตรยุโรปของภาษาชนกลุ่มน้อยหรือภาษาท้องถิ่น (European Charter for Regional or Minority Languages)[13] และภาษานี้มักได้รับการระบุเป็นส่วนสำคัญของอัตลักษณ์ วัฒนธรรม และมรดกคอร์นวอลล์[14][15]

ภาษาคอร์นวอลล์ ภาษาเวลส์ และภาษาเบรอตาญ มีต้นตอจากภาษาบริตันทั่วไปที่เคยมีผุ้พูดทั่วบริเตนใหญ่ก่อนที่ภาษาอังกฤษจะเข้ามาแทนที่ ภาษานี้เคยเป็นภาษาหลักของคอร์นวอลล์ก่อนที่ภาษาอังกฤษดันภาษานี้ไปทางตะวันตก โดยมีความใกล้ชิดกับภาษาเบรอตาญ ซึ่งเป็นภาษาที่เข้าใจร่วมกัน หรือบางทีก็ตราบเท่าที่ภาษาคอร์นวอลล์ยังคงมีผุ้พูดเป็นภาษาถิ่นต่อไป[16][17] ภาษาคอร์นวอลล์ยังคงเป็นภาษาชุมชนทั่วไปในคอร์นวอลล์บางส่วนจนกระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีหลักฐานความรู้ด้านภาษาบางส่วนที่ยังคงมีอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งอาจเกือบซ้อนทับกับจุดเริ่มต้นการพยายามฟื้นฟูภาษานี้[18]

กระบวนการฟื้นฟูภาษานี้เริ่มขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และใน ค.ศ. 2010 ทางยูเนสโกประกาศว่า สถานะเก่าของภาษาในฐานะ "ภาษาสูญแล้ว" นั้น "ไม่ถูกต้องอีกต่อไป"[19] นับตั้งแต่การฟื้นฟูภาษา เริ่มมีการตีพิมพ์หนังสือเรียนและผลงานวรรณกรรมคอร์นวอลล์บางส่วน และมีผู้เรียนภาษานี้เพิ่มขึ้น[10] การพัฒนาในช่วงล่าสุด ได้แก่ ดนตรีคอร์นวอลล์[20] ภาพยนตร์อิสระ[21] และหนังสือสำหรับเด็ก ประชากรจำนวนน้อยในคอร์นวอลล์ได้รับการเลี้ยงดูให้พูดได้สองภาษา[22][23] มีการสอนภาษานี้ในโรงเรียน และปรากฏบนป้ายจราจร[24][25]

สถานะทางกฎหมายและการรับรอง

[แก้]

ใน ค.ศ. 2002 รัฐบาลสหราชอาณาจักรรับรองภาษาคอร์นวอลล์ภายใต้กฎบัตรยุโรปของภาษาชนกลุ่มน้อยหรือภาษาท้องถิ่นส่วนที่ 2[26] แผนที่ชุดภาษาใกล้สูญของโลกของยูเนสโกจัดให้ภาษานี้อยู่ในหมวด "ใกล้สูญขั้นวิกฤต" โดยทางยูเนสโกระบุว่า การจัดสถานะ 'สูญแล้ว' ครั้งก่อน "ไม่สะท้อนถึงสถานะปัจจุบันของภาษาคอร์นวอลล์" และ "ไม่ถูกต้องอีกต่อไป"[19]

ในสหราชอาณาจักร

[แก้]

นโยบายของสภาคร์นวอลล์คือสนับสนุนภาษานี้ตามกฎบัตรยุโรป โดยสภาผ่านญัตติในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ที่ส่งเสริมให้รวมภาษาคอร์นวอลล์ไว้ในสิ่งพิมพ์ของสภาและบนป้าย ตามความเหมาะสมและเท่าที่เป็นไปได้[27] แผนนี้ก่อให้เกิดเสียงวิจารณ์บางส่วน[28] ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 สภาคอร์นวอลล์ประกาศให้บุคลากรสนับสนุนให้ใช้ "คำและวลีพื้นฐาน" ในภาษาคอร์นวอลล์เมื่อต้องติดต่อกับสาธารณะ[29]

ใน ค.ศ. 2014 รัฐบาลสหราชอาณาจักรรรับรองชาวคอร์นวอลล์เป็นชนกลุ่มน้อยแห่งชาติตามกรอบอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองชนกลุ่มน้อยแห่งชาติ (Framework Convention for the Protection of National Minorities; FCNM)[30]

ใน ค.ศ. 2016 รัฐบาลบริติชยกเลิกการให้เงินทุนสำหรับภาษาคอร์นวอลล์ และถ่ายโอนความรับผิดชอบไปยังสภาคอร์นวอลล์[31]

ตัวอย่าง

[แก้]

จากปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน:

คอร์นวอลล์ แปลไทย
Genys frank ha par yw oll tus an bys มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและ
yn aga dynita hag yn aga gwiryow. เสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ ต่างในตน
Enduys yns gans reson ha kowses มีเหตุผลและมโนธรรม
hag y tal dhedha omdhon an eyl orth และควรปฏิบัติต่อกัน
y gila yn spyrys a vrederedh. ด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Spriggs, Matthew. "Where Cornish was Spoken and When: A Provisional Synthesis" (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 เมษายน 2023.
  2. ↑ Ó Riagáin, Dónall (13 มกราคม 2015). "Cracks in the foundation of a language empire – the resurgence of autochthonous lesser used languages in the United Kingdom and Northern Ireland". ใน Stolz, Christel (บ.ก.). Language Empires in Comparative Perspective (ภาษาอังกฤษ). Berlin, München, Boston: De Gruyter. น. 77–88. doi:10.1515/9783110408362.77. ISBN 978-3-11-040836-2. สืบค้นเมื่อ 11 กันยายน 2021.
  3. ↑ MacAulay, Donald (1992). The Celtic languages. Cambridge, England: Cambridge University Press. น. 346. ISBN 0-521-23127-2. OCLC 24541026.
  4. ↑ Ball, Martin (2009). The Celtic Languages (ภาษาอังกฤษ). Nicole Muller (พิมพ์ครั้งที่ 2nd). Hoboken: Taylor & Francis. น. 491. ISBN 978-0-203-88248-1. OCLC 438705548.
  5. ↑ "Main language (detailed) - Office for National Statistics". Office for National Statistics (ภาษาอังกฤษ). 29 พฤศจิกายน 2022. สืบค้นเมื่อ 6 มกราคม 2023.
  6. ↑ "Number of Welsh, Gaelic, Irish and Cornish speakers from the 2011 Census". Office for National Statistics (ภาษาอังกฤษ). 9 มิถุนายน 2017. สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2018.
  7. ↑ Moseley, Christopher; Nicolas, Alexander, บ.ก. (2010). Atlas of the World's Languages in Danger (PDF) (พิมพ์ครั้งที่ 3rd). Paris: ยูเนสโก. ISBN 978-92-3-104096-2. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กรกฎาคม 2022.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Gerlyver Kernewek" (ภาษาคอร์นวอลล์). www.cornishdictionary.org.uk. สืบค้นเมื่อ 17 ตุลาคม 2019.
  9. ↑ Mackinnon, Ken. "Cornish at Its Millennium: An Independent Study of the Language". Cornish Studies (ภาษาอังกฤษ). 10.
  10. 1 2 O'Neill, Diarmuid (2005). Rebuilding the Celtic Languages: Reversing Language Shift in the Celtic Countries (ภาษาอังกฤษ). Y Lolfa. น. 240. ISBN 0-86243-723-7.
  11. ↑ Linguistic minorities in countries belonging to the European community: summary report (ภาษาอังกฤษ). Commission of the European Communities. 1986. น. 195.
  12. ↑ Deacon, Bernard; Tregidga, Garry; Cole, Richard (2003). Mebyon Kernow and Cornish Nationalism (ภาษาอังกฤษ). Welsh Academic Press. น. 132.
  13. ↑ "Cornish gains official recognition". BBC News (ภาษาอังกฤษ). 6 พฤศจิกายน 2002. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2012.
  14. ↑ "Funding boost to safeguard Cornish language announced". gov.uk (ภาษาอังกฤษ). 13 มีนาคม 2015.
  15. ↑ "Kowethas an Yeth Kernewek wins Heritage Lottery Fund support" (ภาษาอังกฤษ). 19 สิงหาคม 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 31 มีนาคม 2016.
  16. ↑ Jackson, Kenneth Hurlstone (1953). Language and history in early Britain: a chronological survey of the Brittonic languages, 1st to 12th c. A.D. (ภาษาอังกฤษ). Edinburgh: Edinburgh University Press. น. 12. ISBN 0-85224-116-X. OCLC 217631525. {{cite book}}: ISBN / Date ไม่เข้ากัน (วิธีใช้)
  17. ↑ Pool, P. A. S. (1975). William Bodinar's letter, 1776 (ภาษาอังกฤษ). Journal of the. Royal Institution of Cornwall. OCLC 927038181. [In 1746] Captain Samuel Barrington, in the course of naval duties, took a sailor from Mount's Bay who spoke Cornish well enough to make himself understood to Bretons
  18. ↑ Beresford Ellis, Peter (1990). The Story of the Cornish Language (ภาษาอังกฤษ). Tor Mark Press. น. 19–25. ISBN 0-85025-371-3. Of John Davey of Zenmor who died in 1891, it was claimed that he was the last surviving native speaker of the language. His stone memorial reads 'John Davey 1812-1891 of Boswednack in this parish ... who was the last to possess any traditional considerable knowledge of the Cornish Language.'
  19. 1 2 "Cornish language no longer extinct, says UN". BBC News Online (ภาษาอังกฤษ). 7 ธันวาคม 2010. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2012.
  20. ↑ "Music". Cornish Language Partnership. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 ธันวาคม 2008.
  21. ↑ "Film clips: Here you can watch clips from films made in Cornish". Cornish Language Partnership. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 ธันวาคม 2008.
  22. ↑ MacKinnon, Ken. "Cornish Language Study 2000". Cornish Language Partnership (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 ธันวาคม 2013.
  23. ↑ Cornish ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
  24. ↑ "Cornish language – is it dead?". This is The West Country (ภาษาอังกฤษ). 21 กุมภาพันธ์ 2009. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2012.
  25. ↑ Greenaway, Aaron (22 สิงหาคม 2020). "The Cornish road signs that still point to a past that no longer exists". CornwallLive.
  26. ↑ Ball 2009, p. 769.
  27. ↑ Birch, Sophie (มีนาคม 2010). "Cornwall cultural strategy evidence report" (PDF). Cornwall Council. น. 24. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 19 เมษายน 2018. สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2018.
  28. ↑ "Dyslexic councillor says Cornish language road signs could prove dangerous for drivers". Plymouth Herald. 21 กรกฎาคม 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 29 กรกฎาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2014.
  29. ↑ Elgot, Jessica (7 ตุลาคม 2015). "Cornwall council plans to encourage staff to speak Cornish". The Guardian.
  30. ↑ Milmo, Cahal (23 เมษายน 2014). "Cornish to be recognised as a national minority along with Scots, Welsh and Irish". The Independent. สืบค้นเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2019.
  31. ↑ "Cornish language funding stopped by government". BBC News. 21 เมษายน 2016.

บรรณานุกรม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

พจนานุกรม

[แก้]


เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ภาษาคอร์นวอลล์&oldid=13240877"