ข้ามไปเนื้อหา

การเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2498

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2498

 2494 9 June 1955 2501 

All 91 seats in the National Assembly
ต้องการ 46 ที่นั่งจึงเป็นฝ่ายข้างมาก
  First party Second party
 
ผู้นำ Norodom Sihanouk Norodom Phurissara
พรรค Sangkum Democratic
เลือกตั้งล่าสุด Did not Contest
ที่นั่งก่อนหน้า Did not Contest 54
ที่นั่งที่ชนะ 91 0
ที่นั่งเปลี่ยน เพิ่มขึ้น 91 ลดลง 54
คะแนนเสียง 630,085 93,921
% 82.7% 12.3%

การเลือกตั้งสมัชชาแห่งชาติครั้งแรกของกัมพูชาหลังการได้รับเอกราชตามสนธิสัญญาเจนีวา พ.ศ. 2497 เกิดขึ้นเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2498 [1] พรรคสังคมได้รับชัยชนะ โดยได้ไปทั้งหมด 91 ที่นั่ง[2]

พรรคที่เข้าร่วม

[แก้]
  • พรรคสังคม: ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2497 รัฐบาลนิยมเจ้าได้จัดตั้งกลุ่มพันธมิตรจากพรรคการเมืองขนาดเล็ก 4 พรรครวมทั้งพรรคชัยชนะ เหนือ-ตะวันออกของ ดาบฌวน และ พรรคเขมรใหม่ ของ ลน นล ต่อมา จึงใช้ชื่อ พรรคสังคมราษฎร์นิยม ผู้นำพรรคคือพระนโรดม สีหนุประกาศว่าพรรคสังคมไม่ใช่พรรค แต่จริงๆคือพรรคการเมืองที่นิยมพระนโรดม สีหนุ[1] พรรคสังคมได้ชัยชนะทั้ง 91 ที่นั่ง [3]
  • กรมประชาชน: เป็นกลุ่มที่เกิดขึ้นจาก สมาคมเขมรอิสระในช่วงก่อนได้รับเอกราช ซึ่งหลังจากการประชุมที่เจนีวา สมาชิกสมาคมเขมรอิสระส่วนใหญ่หนีไปเวียดนาม[5] สิ้นปี พ.ศ. 2497 กลุ่มผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ในพนมเปญคือ แกว เมียส, นอน ซวน และ เพ็ญ ยุต ได้จัดตั้งพรรคการเมืองชื่อพรรคเขมรต่อต้าน แต่ถูกปฏิเสธการจดทะเบียน ต้นปี พ.ศ. 2498 กลุ่มนี้จึงได้ตัดตั้งกรมประชาชนขึ้นแทน ซึ่งมีฐานะเป็นองค์กรที่เปิดเผยของ พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาที่เป็นองค์กรใต้ดิน นวน เจีย ออกจากป่ามาเป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรค รวมทั้งพล พตก็เข้ามาร่วมด้วย[6] ระหว่างการหาเสียง พรรคนี้ถูกกดดันจากฝ่ายรัฐบาล และสามารถส่งผู้สมัครได้เพียง 35 คน[4]
  • กลุ่มของเซิง งอกทัญ: หรือประชาชลนา (ขบวนการประชาชน) เป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลทางการเมืองน้อย หลังจากที่นักชาตินิยมคือเซิง งอกทัญ ถูกปฏิเสธจากพระนโรดม สีหนุและต้องหนีไปชายแดนไทย[6]

ผลการเลือกตั้ง

[แก้]
พรรค คะแนน % ที่นั่ง +/-
พรรคสังคม630,62582.791พรรคใหม่
พรรคประชาธิปไตย93,92112.30-54
กรมประชาชน29,5053.90พรรคใหม่
พรรคเสรีภาพ5,4880.70-18
พรรคชาตินิยม1,1400.10-2
พรรคเขมรเอกราช7700.10พรรคใหม่
พรรคแรงงานเขมร2890.00New
ผู้สมัครอิสระ5460.100
ทั้งหมด761,74410091+13
ที่มา: Nohlen et al.

ข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการทุจริต

[แก้]

หลังการเลือกตั้ง มีข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการทุจริตเกิดขึ้น Kiernan (1985) ให้ข้อสังเกตว่าแม้ในพื้นที่ที่พรรคคอมมิวนิสต์ได้รับความนิยมแต่กรมประชาชนไม่ได้รับการเลือกตั้งเลย ใน เมโมต ซึ่งกล่มกองโจรของพรรคคอมมิวนิสต์มีความเข้มแข็งระหว่างสงคราม และกล่มเกษตรกรสวนยางพารานิยมฝ่ายซ้าย แต่ผลปรากฏว่าพรรคสังคมได้ 6149 คะแนน พรรคประชาธิปไตยได้ 99 คะแนน ส่วน ส็อก สาไพ ผู้สมัครจากกรมประชาชนไม่ได้คะแนนเลย[7]

พระนโรดม สีหนุเองได้กล่าวใน พ.ศ. 2501 ว่า 39 ตำบลในประเทศเป็นเขตสีแดงหรือสีชมพู โดยดูจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2498 ในหลายตำบล พรรคคอมมิวนิสต์ได้รับการสนับสนุนมากในการเลือกตั้งครั้งนี้ แต่ในความเป็นจริง กรมประชาชนได้รับคะแนนน้อยมากหรือไม่ได้เลย[3]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 158-159.
  2. Nohlen, D, Grotz, F & Hartmann, C (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume II, p74 ISBN 0-19-924959-8
  3. 1 2 Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 162.
  4. 1 2 Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 157-158.
  5. Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 153-154.
  6. 1 2 Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 156-157.
  7. Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 160.