กรีนเดย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กรีนเดย์
GREEN DAY AT GRAMMY AWARDS 52nd.jpg
Green Day ในงานประกาศรางวัล Grammy Awards ครั้งที่ 52 จัดขึ้นที่สเตเปิลส์เซ็นเตอร์ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา
ข้อมูลพื้นฐาน
แหล่งกำเนิด อีสต์เบย์, แคลิฟอร์เนีย
แนวเพลง ป็อปพังก์, ออลเทอร์นาทิฟร็อก, พังก์ร็อก
ช่วงปี 1987-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง Lookout!, Reprise
เว็บไซต์ greenday.com
สมาชิก บิลลี โจ อาร์มสตรอง
ไมก์ เดิร์นท์
เทร คูล
อดีตสมาชิก จอห์น คิฟเมเยอร์
เจสัน ไวท์ (สมาชิกทัวร์ปัจจุบัน)

กรีนเดย์ (อังกฤษ: Green Day) เป็นวงร็อกจากอเมริกา เริ่มก่อตั้งวงในปี 1987[1] โดยสมาชิก 3 คนคือ Billie Joe Armstrong (กีตาร์, ร้องนำ), Mike Dirnt (เบส) และ Tré Cool (กลอง)

มียอดขายอัลบัมทั่วโลกมากกว่า 60 ล้านชุด รวมถึง 22 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา และได้รับรางวัลแกรมมี่ 3 ครั้งสาขา Best Alternative Album จากอัลบัม Dookie, Best Rock Album จากอัลบัม American Idiot, และ Record of the Year จากเพลง "Boulevard of Broken Dreams"

ประวัติ[แก้]

บิลลีและไมก์เจอกันแล้วร่วมกันตั้งวงชื่อ Sweet Children ขึ้นมาตอนอายุสิบขวบ (1982) ก็เล่นกันมาเรื่อย ๆ แต่ว่ายังไม่มีมือกลอง ตอนปี 1987 ก็มี John Kriftmeyer มาเป็นมือกลอง Sweet Children สถานที่ที่เล่นเป็นทางการครั้งแรกคือ Rod's Hickory Pit ในรัฐแคลิฟอร์เนีย แล้วก็เล่นตามผับ ตามร้านอาหารเรื่อยมา

หลังจากที่เปลี่ยนชื่อเป็นกรีนเดย์แล้ว กรีนเดย์ทำอีพีแรกคือ 1,000 Hours ตอนช่วงชีวิตมัธยม ไมก์เรียนจบ บิลลีพักการเรียนไว้ อัลบัมเปิดตัวครั้งแรกในปี 1990 คือ 1039 Smoothed Out Slappy Hours เป็นการนำเอาอีพีที่ทำไว้มารวมกัน ออกกับค่ายอินดี้อย่าง Lookout! Records หลังจากนั้นมือกลองก็ขอลาออกจากวงไปเรียนต่อ ไมก์และบิลลีจึงจัดการทาบทามมือกลองของวง The Lookout ! ซึ่งก็คือ Tre cool มือกลองคนปัจจุบัน Tre เปิดตัวในฐานะหนึ่งในสมาชิกในอัลบัมที่สอง คือ Kerpunk

หลังอัลบัมที่สอง ก็มีการออกแสดงขึ้น Rob Cavallo ค่าย Reprise Records ได้สนใจจากการเห็นการเล่นสด และติดต่อไป กรีนเดย์จึงตัดสินใจเซ็นสัญญาร่วมงานด้วย อัลบัมที่ออกกะค่ายนี้คือ Dookie เพลงในอัลบัมนี้เป็นเพลงที่แต่งขึ้นระหว่างการออกแสดงดนตรีเป็นส่วนใหญ่ หลังจากที่ Dookie ออกวางจำหน่าย กรีนเดย์กลายเป็นที่รู้จักกันในนามวงร็อกมากด้วยพลังและสติไม่เต็ม มียอดขายได้มากกว่าสิบล้านแผ่น (เฉพาะในอเมริกา) กรีนเดย์ชนะรางวัลแกรมมี่ในปี 1994 สาขา Best Alternative Music Performance

อัลบัมที่ตามมาก็คือ Insomniac กับ Nimrod เพลงที่ประสบความสำเร็จคือเพลง Good Riddance (Time of Your Life) สมาชิกแต่ละคนก็แยกย้ายกันไปมีครอบครัว กรีนเดย์ตัดสินใจพักงานเพลงสองปี ในปี 2000 กรีนเดย์โจมตีวงการเพลงอีกครั้งด้วยอัลบัม Warning และด้วยเสียงเพลงที่ต่างจากอัลบัมอื่น ๆ เลยทำให้ไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับจากนักวิจารณ์และแฟนเพลงมากนัก เพลงที่โดนโจมตีมากที่สุดก็คือ Minority

หลังสี่ปีที่ไม่มีอัลบัมใหม่ออกมา จะมีก็แค่ทัวร์เล็ก ๆ น้อย ๆ กรีนเดย์ปล่อยซิงเกิล American Idiot ที่โจมตีรัฐบาล ในเดือนกันยายน 2004 อัลบัม American Idiot ขึ้นที่หนึ่งของบิลบอร์ดชาร์ตและก็ชาร์ตต่าง ๆ มากมายอีกทั่วโลก กรีนเดย์ถูกเสนอชื่อเข้าชิง เจ็ดสาขาของแกรมมี่อวอร์ต และที่ได้รับรางวัลคือ คือ Best Rock Album และ Record of the Year จากเพลง "Boulevard of Broken Dreams"

ห้าปีต่อมาหลังจากออกอัลบัม American Idiot และได้ผลิตผลงานใหม่ในชื่อว่า 21st Century Breakdown เป็นเพลงแนว "Rock opera" ตามอัลบัม American Idiot และเป็นครั้งแรกที่ในการร่วมมือทำผลงานกับโปรดิวเซอร์เพลงชื่อดัง Butch Vig และได้เริ่มบันทึกเสียงทำผลงาน เดือนมกราคม ในปี 2006 และ 45 เพลงได้แต่งเพลงโดยสมาชิกในวง ต่อมาในเดือนตุลาคม ปี 2007 แต่สมาชิกวงและโปรดิวเซอร์ไม่ได้เข้ามาทำงานสตูดิโอจนถึงมกราคม 2008 และต่อมาก็เริ่มทำงานอย่างจริงจังและเริ่มบันทึกเสียงอีกครั้งในช่วง 3-4 ปี บันทึกเสียงสตูดิโอที่แคลิฟอร์เนียจนทำผลงานสำเร็จที่ในเดือนเมษายน ปี2009

กรีนเดย์เคยมาเปิดแสดงคอนเสิร์ตในประเทศไทยแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2539 ณ เอ็มบีเค ฮอลล์ และครั้งที่สองในชื่อ ทเวนตีเฟิสต์เซนเชอรีเบรกดาวน์ทัวร์ เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553อิมแพ็ค อารีนา เมืองทองธานี

ล่าสุดทางวงได้รับรางวัล Grammy สาขา Best Rock Album ในงานประกาศรางวัล Grammy Awards ครั้งที่ 52 จัดขึ้นที่ สเตเปิลส์เซ็นเตอร์ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 31 มกราคม ปี 2010

ในปี 2012 เจสัน ไวต์ได้เป็นสมาชิกคนที่ 4 ของวง หลังจากออกแสดงคอนเสิร์ตกับวงนี้มานาน 13 ปี[2]

ในปี 2014 วงกรีนเดย์ได้รับการโหวตให้ถูกบรรจุเข้าไปใน Rock and Roll Hall of Fame ปี 2015 และจะมีการแสดงครั้งแรกในรอบ 13 เดือน ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2558 ที่ House of Blues ใน Cleveland

สมาชิกปัจจุบัน[แก้]

สมาชิกหลัก[แก้]

สมาชิกเสริมในการทัวร์คอนเสิร์ตปัจจุบัน[แก้]

  • Jason White – กีตาร์ลีด, ร้องประกอบ (สมาชิกทัวร์ 1999–2012, 2016-ปัจจุบัน; สมาชิกหลัก 2012-2016)
  • Jason Freeseคีย์บอร์ด, เปียโน, แซกโซโฟน, ทรอมโบน, ร้องประกอบ (2004–ปัจจุบัน)
  • Jeff Matika – กีตาร์รึทึ่ม, ร้องประกอบ (2009–ปัจจุบัน)

อดีตสมาชิก[แก้]

  • John Kiffmeyer – กลองชุด, เครื่องประกอบจังหวะ (1987–1990)

อดีตสมาชิกเสริมในการทัวร์คอนเสิร์ต[แก้]

ผลงานอัลบัม[แก้]

สตูดิโออัลบั้ม[แก้]

ชื่ออัลบั้ม ปีที่วางแผง รายชื่อเพลง
39/Smooth 13 เมษายน ค.ศ.1990  1) At the Library

2) Don't Leave Me

3) I Was There

4) Disappearing Boy

5) Green Day

6) Going to Pasalacqua

7) 16

8) Road to Acceptance

9) Rest

10) The Judge's Daughter

Kerplunk 16 มกราคม ค.ศ.1992 1) 2,000 Light Years Away

2) One for the Razorbacks

3) Welcome to Paradise

4) Christie Road

5) Private Ale

6) Dominated Love Slave

7) One of My Lies

8) 80

9) Android

10) No One Knows

11) Who Wrote Holden Caulfield

12) Words I Might Have Ate

13) Sweet Children

14) Best Thing In Town

15) Strangeland

16) My Generation

Dookie 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1994 1) Burnout

2) Having A Blast

3) Chump

4) Longview

5) Welcome to Paradise

6) Pulling Teeth

7) Basket Case

8) She

9) Sassafras Roots

10) When I Come Around

11) Coming Clean

12) Emenius Sleepus

13) In the End

14) F.O.D.

15) All By Myself

Insomniac 9 ตุลาคม ค.ศ.1995 1) Armatage Shanks

2) Brat

3) Stuck With Me

4) Geek Stink Breath

5) No Pride

6) Bab's Uvula Who

7) 86

8) Panic Song

9) Stuart and the Ave

10) Brain Stew

11) Jaded

12) Westbound Sign

13) Tight Wad Hill

14) Walking Contradiction

Nimrod 14 ตุลาคม ค.ศ.1997 1) Nice Guys Finish Last

2) Hitchin' a Ride

3) The Grouch

4) Redundant

5) Scattered

6) All The Time

7) Worry Rock

8) Platypus (I Hate You)

9) Uptight

10) Last Ride In

11) Jinx

12) Haushinka

13) Walking Alone

14) Reject

15) Take Back

16) King for a Day

17) Good Riddance (Time of Your Life)

18) Prosthetic Head

Warning 2 ตุลาคม ค.ศ.2000 1) Warning

2) Blood, Sex and Booze

3) Church on Sunday

4) Fashion Victim

5) Castaway

6) Misery

7) Deadbeat Holiday

8) Hold On

9) Jackass

10) Waiting

11) Minority

12) Macy's Day Parade

American Idiot 21 กันยายน ค.ศ.2004 1) American Idiot

2) Jesus of Suburbia

  • I. "Jesus of Suburbia"
  • II. "City of the Damned"
  • III. "I Don't Care"
  • IV. "Dearly Beloved"
  • V. "Tales of Another Broken Home"

3) Holiday

4) Boulevard of Broken Dreams

5) Are We The Waiting

6) St. Jimmy

7) Give Me Novacaine

8) She's A Rebel

9) Extraordinary Girl

10) Letterbomb

11) Wake Me Up When September Ends

12) Homecoming

  • I. "The Death of St. Jimmy"
  • II. "East 12th St."
  • III. "Nobody Likes You" (Mike Dirnt)
  • IV. "Rock and Roll Girlfriend" (Tré Cool)
  • V. "We're Coming Home Again"

13) Whatsername

21st Century Breakdown 15 พฤษภาคม ค.ศ.2009 1) Song of the Century

Act I: Heroes and Cons

2) 21st Century Breakdown

3) Know Your Enemy

4) ¡Viva La Gloria!

5) Before The Lobotomy

6) Christian's Inferno

7) Last Night On Earth

Act II: Charlatans and Saints

8) East Jesus Nowhere

9) Peacemaker

10) Last Of The American Girls

11) Murder City

12) ¿Viva La Gloria? (Little Girl)

13) Restless Heart Syndrome

Act III: Horseshoes and Handgrenades

14) Horseshoes And Handgrenades

15) The Static Age

16) 21 Guns

17) American Eulogy

18) See The Light

¡UNO! 25 กันยายน ค.ศ.2012 1) Nuclear Family

2) Stay The Night

3) Carpe Diem

4) Let Yourself Go

5) Kill The DJ

6) Fell For You

7) Loss Of Control

8) Troublemaker

9) Angel Blue

10) Sweet 16

11) Rusty James

12) Oh Love

¡DOS! 13 พฤศจิกายน ค.ศ.2012 1) See You Tonight

2) F**k Time

3) Stop When The Red Lights Flash

4) Lazy Bones

5) Wild One

6) Makeout Party

7) Stray Heart

8) Ashley

9) Baby Eyes

10) Lady Cobra

11) Nightlife

12) Wow! That's Loud

13) Amy

¡TRÉ! 11 ธันวาคม ค.ศ.2012 1) Brutal Love

2) Missing You

3) 8th Avenue Serenade

4) Drama Queen

5) X-Kid

6) Sex, Drugs & Violence

7) Little Boy Named Train

8) Amanda

9) Walk Away

10) Dirty Rotten Bastards

11) 99 Revolutions

12) The Forgotten

Revolution Radio 7 ตุลาคม ค.ศ.2016 1) Somewhere Now

2) Bang Bang

3) Revolution Radio

4) Say Goodbye

5) Outlaws

6) Bouncing Off the Wall

7) Still Breathing

8) Youngblood

9) Too Dumb to Die

10) Troubled Times

11) Forever Now

12) Ordinary World

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]