ซ้องกั๋ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซ้องกั๋ง  
Shuihu7.PNG
ภาพวาดจากม้วนหนังสือโบราณราวคริสต์ศตวรรษที่ 15
ผู้ประพันธ์ ชือ ไน่อัน
ชื่อต้นฉบับ 宋江
ประเทศ จีน
ภาษา ภาษาจีน
ชนิดสื่อ หนังสือ

ซ้องกั๋ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ ซ่งเจียง ตามสำเนียงกลาง (จีน: 宋江; พินอิน: Sòngjiāng; อังกฤษ: All Men Are Brothers, Men of the Marshes, Outlaws of the Marsh, The Marshes of Mount Liang หรือ Water Margin) หรือชื่ออย่างเป็นทางการในภาษาจีนสำเนียงกลางว่า ฉุยหู่จ้วน (水浒传 Shuǐhǔ Zhuàn ?) เป็นนวนิยายจีนซึ่งเชื่อกันว่าเป็นผลงานของ ชือ ไน่อัน (施耐庵 Shī Nài'ān ?) และนับถือกันว่าเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน แม้เขียนด้วยภาษาธรรมดา มากกว่าจะเป็นภาษาทางวรรณกรรมก็ตาม[1]

เนื้อหาดำเนินไปในสมัยราชวงศ์ซ่ง ว่าด้วยโจรหนึ่งร้อยแปดคนซึ่งมั่วสุมประชุมกันอยู่ ณ เขาเหลียง (Mount Liang) เพื่อตั้งกองทัพ แต่ภายหลังรัฐบาลนิรโทษกรรมให้ แล้วส่งไปสู้รบชิงชัยกับต่างชาติที่รุกรานจีน รวมถึงปราบปรามกบฏ ตัวละครหลายตัวในเรื่องยังได้รับความนิยมมากที่สุดในบรรดาตัวละครวรรณกรรมจีน เช่น อู่ ซง (武松 Wǔ Sōng ?), หลิน ชง (林沖 Lín Chōng ?) และหลู่ จื้อเชิน (鲁智深 Lǔ Zhìshēn ?)

โครงเรื่อง[แก้]

เหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่งในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง ช่วงนี้ฮ่องเต้อ่อนแอ และขุนนางกังฉินที่มีอิทธิพลมากจนถึงขั้นฮ่องเต้ต้องเกรงใจนั้น ชื่อ เกาฉิว

ตัวละครทั้ง 108 คนนั้นมีประวัติความเป็นมาแทบจะเหมือนกันหมด คือ ถูกขุนนางกลั่นแกล้ง กดขี่ข่มเหง เป็นต้น ทำให้แต่ละคนลี้ภัยออกจากเมืองของตัวเอง แล้วมารวมตัวกัน ณ เขาเหลียง เพื่อปราบปรามขุนนางชั่ว อันที่จริงแล้ว เหล่าผู้กล้าทั้ง 108 นี้คือเทพยดาจุติลงมาเกิดเพื่อปราบยุคเข็ญ เมื่อพวกเขาได้มาพบกัน ก็สาบานตัวเป็นพี่น้องกัน

ผู้นำคนสำคัญของผู้กล้าเขาเหลียง คือ ซ่งเจียง หรือซ้องกั๋ง ซ่งเจียงนั้นได้รับความยกย่องจากชาวยุทธทั่วหล้าว่า เป็น "ฝนทันใจ" เนื่องจากเป็นคนที่มีจิตใจโอบอ้อมอารี และส่งเสริมและให้ความช่วยเหลือชาวยุทธมาตลอดจนได้แต่งตั้งให้เป็นหัวหน้า

เรื่องราวตอนต้น ๆ จะกล่าวถึงที่มาของตัวละครบางตัวที่สำคัญว่า เหตุใดถึงได้เข้ามารวมกลุ่มเขาเหลียงได้ เช่น พระหลู่จื้อเซิน สื่อจิ้น หลินชง อู่ซง หลี่ขุย ซ่งเจียง เป็นต้น ส่วนกลางเรื่องจนถึงท้ายเรื่องนั้น จะเกี่ยวข้องกับ การที่เหล่าผู้กล้าแห่งเขาเหลียงต้องออกไปปราบปรามกบฏกลุ่มต่าง ๆ ทั่วแผ่นดิน ตามราชโองการของฮ่องเต้ (ซึ่งจริง ๆ แล้วเป็นแผนหลอกใช้ของเกาฉิวอีกที) การไปปราบกบฏกลุ่มต่าง ๆ นั้น แสดงถึงการรบโดยขาดการวางแผนอย่างดี จนทำให้สูญเสียผู้กล้าไปมากมายอย่างน่าเสียดาย เพราะผู้กล้าหลายคนเสียชีวิตจากกับดักต่าง ๆ เป็นอันมาก และเป็นการรบที่รบเสียจนแทบไม่ได้หยุดหย่อน ผู้กล้าบางคนทนไม่ไหวแยกตัวออกไปจากกลุ่ม ในท้ายที่สุด ซ่งเจียงก็ปราบกบฏทั่วแผ่นดินได้หมด ฮ่องเต้จึงได้พระราชทานเหล้าให้แก่ซ่งเจียง แต่เกาฉิวได้แอบใส่ยาพิษไปในเหล้าด้วย ทำให้ซ่งเจียงเสียชีวิต จึงทำให้ไม่สามารถรวมตัวผู้กล้าที่รอดชีวิตจากศึกครั้งนี้ได้อีก และเหล่าผู้กล้าที่เหลือก็ถูกเกาฉิวสังหารไปทีละคนจนหมด แต่ว่าเวลาต่อมา จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจงทรงพระสุบินว่า เหล่าผู้กล้าแห่งเขาเหลียงได้รุมว่ากล่าวประนามพระองค์ว่า อ่อนแอ และหูเบา พร้อมกันรุมทำร้ายพระองค์จนถึงกับสะดุ้งตื่นจากพระบรรทม หลังจากนั้นพระองค์ก็ได้ตั้งศาลเจ้าให้แก่เหล่าผู้กล้าแห่งเขาเหลียงเพื่อระลึกความกล้าหาญและความจงรักภักดีต่อแผ่นดินเป็นต้นมา

อ้างอิง[แก้]

  • 水滸伝 (Water Margin). Yoshikawa Kojiro and Shimizu Shigeru (translators). Iwanami Shoten. 1998-10-16. 
  1. Yenna Wu, "Full-Length Vernacular Fiction," in Victor Mair, (ed.), The Columbia History of Chinese Literature (NY: Columbia University Press, 2001), pp. 627-629.

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน
ผู้ก่อตั้ง
เฉาไก้
36 ดาวฟ้า
ซ่งเจียง | หลูจุ้นอี้ | อู๋ย่ง | กงซุนเซิ่ง | กวนเซิ่ง | หลินชง | ฉินหมิง | ฮูเอี๋ยนจั๋ว | ฮัวหยง | ไฉจิ้น | หลี่ยิ่ง | จูถง | หลู่จื้อเซิน | อู่ซง | ต่งผิง | จางชิง | หยางจื้อ | สวีนิ่ง | สั่วเชา | ไต้จง | หลิวถัง | หลี่ขุย | สื่อจิ้น | มู่หง | เหลยเหิง | หลี่จุ้น | หยวนเสี่ยวเอ้อร์ | จางเหิง | หยวนเสี่ยวอู่ | จางซุ่น | หยวนเสี่ยวชี | หยางสง | สือซิ่ว | เซี่ยเจิน | เซี่ยเป่า | เอียนชิง
72 สหายดิน
จูอู่ | หวงซิ่น | ซุนลิ | ซวนจ้าน | ห่าวซือเหวิน | หันเทา | เผิงจี่ | ซั่นถิงกุ้ย | เว่ยติ้งกั๋ว | เซียวย่าง | เผยซวน | โอวเผิง | เติ้งเฟย | เอียนซุ่น | หยางหลิน | หลิงเจิ้น | เจี่ยงจิ้ง | หลี่ว์ฟาง | กัวเซิ่ง | อันเต้าเฉียน | หวงฝู่ตวน | หวังอิง | ฮู่ซันเหนียง | เป้าซี่ว์ | ฝานยุ่ย | ข่งหมิง | ข่งเลี่ยง | เซี่ยงชง | หลี่เอียน | จินต้าเจียน | หม่าหลิน | ถงเว่ย | ถงเหมิ่ง | เมิ่งคัง | โหวเจี้ยน | เฉินต๋า | หยางชุน | เจิ้งเทียนโซ่ว | เถาจงวั่ง | ซ่งชิง | เย่เหอ | กงว่าง | ติงเต๋อซุน | มู่ชุน | เฉาเจิ้ง | ซ่งว่าน | ตู้เชียน | เซียหย่ง | ซือเอิน | หลี่จง | โจวทง | ทังหลง | ตู้ชิง | โจวเวียน | โจวยุ่น | จูกุ้ย | จูฟู่ | ไช่ฟู่ | ไช่ชิ่ง | หลี่ลิ | หลี่หยุน | เจียวถิ่ง | สือหย่ง | ซุนซิน | กู้ต้าเส่า | จางชิง | ซุนเอ้อร์เหนียง | หวังติ้งลิ่ว | วี่เป่าซื่อ | ไป๋เซิ่ง | สือเชียน | ต้วนจิ่งจู้
กังฉินในราชสำนัก
เกาฉิว | ไช่จิง | ถงก้วน | หยางเจี้ยน
ผู้นำกบฏ
ฟางล่า | เถียนหู่ | หวังซิ่ง
กองกำลังฟางล่า
ฟางเจี่ย | ฟางเทียนติ้ง | เติ้งหยวนเจี๋ย | สือเป่า | ซือซิงฟาง | หลี่เทียนหลวน | หวังหยิน | ผางว่านชุน | หลี่ว์ซือเหนียง | ตู้เวย | เปาเต้ายี่ | เจิ้งเปียว | อื่นๆ
กองกำลังเถียนหู่
ฉงอิง