ซ่งเจียง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซ่งเจียง
ดาวหัวหน้า (天魁星) , อันดับ1แห่ง36ดาวฟ้า , ผู้นำสูงสุดแห่งเหลียงซาน
สถานที่เกิด อำเภอยุ่นเฉิง (郓城) มณฑลซานตง (山东)
สถานที่ถึงแก่กรรม ซูโจว (蘇州)
ผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อนหน้า เฉาไก้
ชื่อ
อักษรจีนตัวเต็ม 宋江
อักษรจีนตัวย่อ 宋江
พินอิน Sòng Jiāng
สัทอักษรแบบเวด-ไจลส์ Sung Chiang
ชื่อรอง กงหมิง (公明)
ชื่ออื่น ๆ ฝนทันใจ (及時雨)
  • ซานหลางผู้เที่ยงธรรม (孝義黑三郎)
  • ซ่งเจียงหน้าดำ (黑宋江)

ซ่งเจียง (จีน: 宋江) หรือที่คนไทยรู้จักกันดีในนาม ซ้องกั๋ง(สำเนียงแต้จิ๋ว) เป็นผู้นำกลุ่มกบฏคนสำคัญในสมัยราชวงศ์ซ่ง เคยครองความเป็นใหญ่ในบริเวณมณฑลซานตงและมณฑลเหอหนาน ก่อนที่จะยอมสวามิภักดิ์ต่อราชสำนักในภายหลัง ซ่งเจียงยังเป็นตัวละครหลักในวรรณกรรมเรื่องสุยหู่จ้วน ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน ซ่งเจียงถูกจัดอยู่อันดับแรกใน36ดาวฟ้าแห่ง108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน มีฉายาว่า "ฝนทันใจ" (及時雨)

ประวัติ[แก้]

ซ่งเจียงถูกกล่าวถึงในประวัติศาสตร์ช่วงปลายรัชสมัยฮ่องเต้ซ่งฮุยจงแห่งราชวงศ์ซ่ง มีหลักฐานยืนยันชัดเจนถึงภูมิลำเนาบ้านเกิดของซ่งเจียง และกล่าวถึงการที่ซ่งเจียงต้องลี้ภัยไปเป็นโจรที่มณฑลซานตง และมีหลักฐานที่ยังไม่ได้รับการยอมรับบางชิ้นกล่าวว่าซ่งเจียงและพรรคพวกกองโจรได้อพยพมาจากทางตอนเหนือของแม่น้ำฮวงโหไปตั้งถิ่นฐานที่หุบเขาทางตอนใต้ของแม่น้ำฮว๋าย(Huai River) ซ่งเจียงทำการปราบปรามกบฏกลุ่มอื่นๆและกองทัพที่ส่งมาจากราชสำนักซ่ง(เมืองหลวงอยู่ที่เมืองไคฟง)

History of Song ซึ่งเป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ได้กล่าวไว้ว่า "ทหารที่ทางการส่งไปกว่าหนึ่งหมื่นนายไม่สามารถปราบปรามซ่งเจียงลงได้ เนื่องจากเขามีกองกำลังที่เข้มแข็งและเก่งกาจ แต่เมื่อกบฏฟางล่าปะทุความรุนแรงขึ้น เหตุใดซ่งเจียงจึงขอนิรโทษกรรมจากทางราชสำนัก และอาสานำพรรคพวกปราบปรามกบฏฟางล่าจนต้องสูญเสียพลพรรคไปมากมาย"

ในปี ค.ศ.1121 ซ่งเจียงและพวกก่อการที่บริเวณเมืองซูโจวและเมืองจี่โจว(ปัจจุบันอยู่บริเวณตอนกลางของมณฑลเจียงซู) การปฏิวัติก่อการของซ่งเจียงถูกบันทึกไว้ในชีวประวัติของจางซู่เยว่ ผู้เป็นเจ้าเมืองจี่โจว เนื้อความว่า "จางซู่เยว่ได้สอบถามทหารสอดแนม ได้ความว่า กลุ่มโจรได้ทำการยึดพื้นที่เขตแนวชายฝั่งทะเลและเรือใหญ่ทั้งสิบลำไว้ได้ จางซู่เยว่จึงได้วางแผนให้กองกำลังที่คัดเลือกไว้หนึ่งพันคนซุ่มอยู่ในเมือง แล้วส่งทหารราบกองหนึ่งไปล่อกลุ่มโจรเข้ามา แล้วให้ทหารประจำชายฝั่งจุดไฟเผาเรือโจรเสีย เมื่อกลุ่มโจรเห็นไฟลุกไหม้ก็ไม่มีขวัญกำลังใจในการรบและพ่ายแพ้ในที่สุด กลุ่มโจรถูกจับได้มากมาย ซ่งเจียงจึงจำต้องยอมจำนน" แล้วในประวัติศาสตร์ก็ไม่ได้บันทึกชะตากรรมของซ่งเจียงหลังจากที่ยอมจำนนต่อราชสำนักอีกเลย

ในนิยาย[แก้]

ซ่งเจียงถูกกล่าวถึงในนิทานพื้นบ้านจีนว่า "กลุ่มโจรแถบเหลียงซาน มีหัวหน้าใหญ่36คน หัวหน้ารอง72คน โดยมีซ่งเจียงเป็นผู้นำ" ตามวรรณกรรมเรื่องสุยหู่จ้วนได้อธิบายไว้ว่าซ่งเจียงมีหน้าตาและบุคลิกภาพที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ โดยมีดวงตาเป็นประกายเหมือนหงส์ ปากใหญ่เป็นรูปสี่เหลี่ยม มีผิวดำ และมีความสูงเพียงหกฉือ(3ฉือ=1เมตร) ซึ่งถือว่าค่อนข้างเตี้ยเมื่อเทียบกับผู้กล้าคนอื่นๆ



ความเป็นมา

ซ่งเจียงเดิมเป็นปลัดอำเภอยุ่นเฉิง มณฑลซานตง เขามีชื่อรองว่า "กงหมิง(公明)" นอกจากนี้ซ่งเจียงยังมีชื่อเสียงด้านความกตัญญูและชอบช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยาก ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับฉายาว่า "ฝนทันใจ(及時雨)" "ซานหลางผู้เที่ยงธรรม(孝義黑三郎)" "ซ่งเจียงหน้าดำ(黑宋江)" และมีฉายาอย่างเป็นทางการในทำเนียบผู้กล้าหาญแห่งเหลียงซาน คือ "ฮู่เป่ายี่" หมายถึง "ผู้พิทักษ์ความยุติธรรม" ซ่งเจียงมีความเชี่ยวชาญด้านศิลปกรรม จึงมักจะถูกมองว่าเป็นบัณฑิตผู้คงแก่เรียน นอกจากนี้แล้วซ่งเจียงยังมีความสนใจด้านศิลปะการต่อสู้อีกด้วย

ซ่งเจียงมีสัมพันธ์อันดีกับมือปราบจูถงและเหลยเหิง ผู้เป็นมือปราบในอำเภอยุ่นเฉิง ซึ่งซ่งเจียงทำหน้าที่เป็นปลัดอำเภออยู่ที่นั่น ครั้งหนึ่งซ่งเจียงได้พบกับเฉาไก้ที่หมู่บ้านตงซี และได้คบหากันเป็นสหายรู้ใจ ซ่งเจียงเป็นผู้ส่งข่าวเตือนภัยให้เฉาไก้และพรรคพวกหลบหนีจากคดีปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง ด้วยความช่วยเหลือของซ่งเจียงนี้เอง จึงทำให้เฉาไก้และพรรคพวกหลบหนีไปที่เขาเหลียงซานได้สำเร็จ


สังหารเหยียนผอซี

ซ่งเจียงจำต้องแต่งงานกับนางเหยียนผอซีจากการขอร้องของมารดานางเหยียน หลังจากที่ซ่งเจียงได้ช่วยเหลือจัดการงานศพให้กับบิดาของนางเหยียน แม้ว่านางเหยียนไม่เคยรักซ่งเจียงเลย แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้มีปัญหาต่อกัน วันเวลาผ่านไป นางเหยียนเริ่มเบื่อหน่ายซ่งเจียง เนื่องจากซ่งเจียงเอาแต่ทำงาน ไม่เคยได้มาใกล้ชิดตนเลย นางเหยียนกลับไปตกหลุมรักจางเหวินหยวนซึ่งเป็นผู้ช่วยของซ่งเจียง จนทั้งสองได้ลอบมีสัมพันธ์สวาท ในขณะเดียวกัน เฉาไก้ก็ได้ส่งจดหมายและทองคำเพื่อมากำนัลแด่ซ่งเจียงที่ช่วยชีวิตตน

วันเวลาล่วงเลยไป นางเหยียนผอซีบังเอิญพบจดหมายของเฉาไก้ จึงทราบว่าซ่งเจียงมีไมตรีกับกลุ่มโจรเหลียงซาน นางเหยียนจึงขู่ซ่งเจียงว่าจะแจ้งเจ้าหน้าที่ทางการถ้าซ่งเจียงไม่ยอมรับข้อเสนอสามข้อของนาง อันได้แก่ 1.ซ่งเจียงต้องยอมหย่าร้างและอนุญาตให้นางเหยียนแต่งงานกับจางเหวินหยวน 2.ซ่งเจียงต้องยกบ้านและทรัพย์สินทั้งหมดให้แก่นาง 3.ซ่งเจียงต้องมอบทองคำที่เฉาไก้ส่งมาทั้งหมดให้แก่นาง ซ่งเจียงยอมรับข้อตกลงสองข้อแรก แต่ข้อที่สามซ่งเจียงทำไม่ได้ เนื่องจากว่าทองคำที่เฉาไก้ส่งมาทั้งหมดนั้น ตนได้รับไว้เพียงแค่แท่งเดียวเท่านั้น นางเหยียนไม่เชื่อว่าซ่งเจียงจะรับทองคำไว้เพียงแท่งเดียว จึงขู่ว่าถ้าไม่มอบทองคำมาทั้งหมดจะไปฟ้องศาล ทั้งสองจึงได้มีปากเสียงกัน แล้วซ่งเจียงก็พลั้งมือสังหารนางเหยียนผอซีถึงแก่ความตาย ซ่งเจียงถูกมือปราบจูถงจับได้ แต่จูถงเห็นแก่มิตรภาพจึงได้ปล่อยตัวไป นับแต่นั้นมาซ่งเจียงก็ต้องลี้ภัยออกจากอำเภอยุ่นเฉิง


จำต้องเข้าป่าไปเป็นโจร

ซ่งเจียงหลบหนีไปขออาศัยกับไฉจิ้นที่เมืองชางโจวเป็นการชั่วคราว แล้วจึงเดินทางต่อไปที่ป้อมชิงเฟิงเพื่อจะไปหาสหายเก่าที่มีนามว่าฮัวหยง ซึ่งเป็นรองหัวหน้าป้อมทหารชิงเฟิง ระหว่างทางนั้นซ่งเจียงได้รู้จักกับโจรป่าที่เขาชิงเฟิง และได้บังเอิญช่วยเหลือภรรยาของหลิวเกาไม่ให้ถูกหวังอิงหนึ่งในสามหัวหน้าค่ายโจรชิงเฟิงข่มขืน อย่างไรก็ตามความเมตตาของซ่งเจียงครั้งนี้กลับกลายเป็นผลร้ายต่อตนเอง เนื่องจากภรรยาของหลิวเกาได้นำความไปแจ้งสามีว่าซ่งเจียงและฮัวหยงสมคบคิดกับกลุ่มโจรเขาชิงเฟิง จนซ่งเจียงและฮัวหยงต้องถูกจับกุม แต่กลุ่มโจรเขาชิงเฟิงก็ได้มาชิงตัวซ่งเจียงและฮัวหยงได้สำเร็จ และทำการแก้แค้นโดยการสังหารหลิวเกาและครอบครัวจนหมดสิ้น ฮัวหยงและกลุ่มโจรเขาชิงเฟิงตัดสินใจติดตามซ่งเจียงขึ้นเขาเหลียงซาน แต่ซ่งเจียงยังไม่คิดที่จะเข้าป่าเป็นโจรประกอบกับเขาได้รับทราบข่าวว่าบิดาป่วยเสียชีวิต เขาจึงส่งฮัวหยงและพวกขึ้นไปอาศัยที่เขาเหลียงซาน ส่วนตนเองนั้นได้เดินทางกลับมาที่บ้าน แต่แล้วกลับพบว่าบิดาของตนนั้นยังอยู่สบายดีที่บ้าน เพียงอยากให้ซ่งเจียงกลับบ้านเท่านั้นจึงได้ส่งข่าวเท็จไป

เมื่อซ่งเจียงกลับมาที่บ้าน ก็ต้องถูกจับอีกครั้งจากคดีฆาตกรรมเหยียนผอซี ครั้งนี้เขาถูกพิพากษาให้สักหน้าแล้วเนรเทศไปอยู่ที่เจียงโจว(ปัจจุบันคือมณฑลเจียงซี) เขาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายในคุกเจียงโจว และได้รู้จักกับพัศดีคุกเจียงโจวที่มีนามว่าไต้จง และผู้คุกคุกเจียงโจวนามหลี่ขุย วันคืนในคุกเจียงโจว ซ่งเจียงก็เอาแต่เศร้าโศกที่ถูกตราหน้าว่าเป็นโจรและถูกสักหน้าเป็นนักโทษเนรเทศ วันหนึ่งซ่งเจียงดื่มสุราจนมึนเมาและได้เขียนกลอนเกี่ยวกับเหตุการณ์จลาจลของบ้านเมืองบทหนึ่งไว้บนเหลาสุรา ต่อมาบัณฑิตหวงเหวินปิ่งได้พบกลอนบทนี้และถอดความได้ว่าเป็นกลอนกบฏ จึงได้แจ้งต่อผู้ว่าราชการเจียงโจวนามไช่จิ่ว ครั้งนี้ซ่งเจียงถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ปลุกระดมการปฏิวัติและถูกตัดสินโทษให้ประหารชีวิต เฉาไก้จึงนำพรคพวกบนเขาเหลียงซานปล้นลานประหารเมืองเจียงโจวและช่วยชีวิตซ่งเจียงไว้ได้สำเร็จ นับแต่นั้นมาซ่งเจียงก็ตัดสินใจขึ้นไปร่วมกับพรรคพวกบนเขาเหลียงซาน


ผู้นำแห่งเหลียงซาน

ซ่งเจียงได้กลายเป็นผู้นำคนสำคัญในการยกทัพปราบปรามศัตรูของเหลียงซาน อาทิเช่น หมู่บ้านตระกูลจู้ เมืองเกาถังโจว และป้อมตระกูลเจิง หลังจากเฉาไก้เสียชีวิต แม้ว่าหลูจุ้นอี้ซึ่งเป็นผู้กล้าอีกคนหนึ่ง ได้ทำตามคำสั่งเสียของเฉาไก้ โดยการจับตัวสือเหวินกง(ผู้สังหารเฉาไก้)มาสำเร็จโทษได้สำเร็จ แต่กระนั้นหลูจุ้นอี้ก็ยังยืนกรานไม่ยอมรับตำแหน่ง และขอร้องให้ซ่งเจียงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำ ซ่งเจียงจึงจำเป็นต้องยอมขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำสูงสุดแห่งเขาเหลียงซาน

ซ่งเจียงปกครองพลพรรคด้วยความยึดมั่นในรักการจงรักภักดีต่อประเทศชาติโดยการตั้งกองกำลังอิสระภายใต้หลักการ "ผดุงความยุติธรรมแทนสวรรค์" ซ่งเจียงพยายามรับใช้ประเทศชาติอย่างเต็มที่เพื่อลบล้างความผิดและคดีความทั้งหลายที่ตนเองและเหล่าพี่น้องทั้งหลายได้ก่อขึ้น และแล้ววันหนึ่งความฝันของซ่งเจียงก็เป็นจริง เมื่อพระเจ้าซ่งฮุยจงทรงประกาศนิรโทษกรรมซ่งเจียงและพรรคพวกเขาเหลียงซานทั้งหมด

อ้างอิง[แก้]

  • หนังสือ 108ผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซาน(ฉบับนวนิยายภาพ) สำนักพิมพ์ ทองเกษม
  • หนังสือ ซ้องกั๋ง วีรบุรุษแห่งเขาเหลียงซาน สำนักพิมพ์ นานมี บุ๊คส์
108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน
ผู้ก่อตั้ง
เฉาไก้
36 ดาวฟ้า
ซ่งเจียง | หลูจุ้นอี้ | อู๋ย่ง | กงซุนเซิ่ง | กวนเซิ่ง | หลินชง | ฉินหมิง | ฮูเอี๋ยนจั๋ว | ฮัวหยง | ไฉจิ้น | หลี่ยิ่ง | จูถง | หลู่จื้อเซิน | อู่ซง | ต่งผิง | จางชิง | หยางจื้อ | สวีนิ่ง | สั่วเชา | ไต้จง | หลิวถัง | หลี่ขุย | สื่อจิ้น | มู่หง | เหลยเหิง | หลี่จุ้น | หยวนเสี่ยวเอ้อร์ | จางเหิง | หยวนเสี่ยวอู่ | จางซุ่น | หยวนเสี่ยวชี | หยางสง | สือซิ่ว | เซี่ยเจิน | เซี่ยเป่า | เอียนชิง
72 สหายดิน
จูอู่ | หวงซิ่น | ซุนลิ | ซวนจ้าน | ห่าวซือเหวิน | หันเทา | เผิงจี่ | ซั่นถิงกุ้ย | เว่ยติ้งกั๋ว | เซียวย่าง | เผยซวน | โอวเผิง | เติ้งเฟย | เอียนซุ่น | หยางหลิน | หลิงเจิ้น | เจี่ยงจิ้ง | หลี่ว์ฟาง | กัวเซิ่ง | อันเต้าเฉียน | หวงฝู่ตวน | หวังอิง | ฮู่ซันเหนียง | เป้าซี่ว์ | ฝานยุ่ย | ข่งหมิง | ข่งเลี่ยง | เซี่ยงชง | หลี่เอียน | จินต้าเจียน | หม่าหลิน | ถงเว่ย | ถงเหมิ่ง | เมิ่งคัง | โหวเจี้ยน | เฉินต๋า | หยางชุน | เจิ้งเทียนโซ่ว | เถาจงวั่ง | ซ่งชิง | เย่เหอ | กงว่าง | ติงเต๋อซุน | มู่ชุน | เฉาเจิ้ง | ซ่งว่าน | ตู้เชียน | เซียหย่ง | ซือเอิน | หลี่จง | โจวทง | ทังหลง | ตู้ชิง | โจวเวียน | โจวยุ่น | จูกุ้ย | จูฟู่ | ไช่ฟู่ | ไช่ชิ่ง | หลี่ลิ | หลี่หยุน | เจียวถิ่ง | สือหย่ง | ซุนซิน | กู้ต้าเส่า | จางชิง | ซุนเอ้อร์เหนียง | หวังติ้งลิ่ว | วี่เป่าซื่อ | ไป๋เซิ่ง | สือเชียน | ต้วนจิ่งจู้
กังฉินในราชสำนัก
เกาฉิว | ไช่จิง | ถงก้วน | หยางเจี้ยน
ผู้นำกบฏ
ฟางล่า | เถียนหู่ | หวังซิ่ง
กองกำลังฟางล่า
ฟางเจี่ย | ฟางเทียนติ้ง | เติ้งหยวนเจี๋ย | สือเป่า | ซือซิงฟาง | หลี่เทียนหลวน | หวังหยิน | ผางว่านชุน | หลี่ว์ซือเหนียง | ตู้เวย | เปาเต้ายี่ | เจิ้งเปียว | อื่นๆ
กองกำลังเถียนหู่
ฉงอิง