ไททานิก (ภาพยนตร์)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ไททานิค (ภาพยนตร์))
สำหรับเรือ ไททานิก ดูที่ อาร์เอ็มเอสไททานิก
ไททานิก
โปสเตอร์ไททานิก
กำกับ เจมส์ คาเมรอน
อำนวยการสร้าง เจมส์ คาเมรอน
จอน แลนเดา
เขียน เจมส์ คาเมรอน
นำแสดง ลีโอนาโด ดิคาปริโอ
เคท วินสเลท
บิลลี่ เซน
ฟรานเซส ฟิชเชอร์
เคธี เบตส์
แดนนี นุคคิ
บิลล์ แพ็กซ์ตัน
กลอเรีย สจวต
ดนตรีประกอบ เจมส์ ออนเนอร์
กำกับภาพ รัสเซลล์ คาร์เพนเตอร์
ตัดต่อ คอนราด บัพพ์ ที่ 4
เจมส์ คาเมรอน
ริชาร์ด เอ. ฮาร์ริส
จำหน่าย/เผยแพร่ ทเวนตีส์เซ็นจูรีฟ็อกซ์
(ทั่วโลก)
พาราเมาต์พิกเจอส์
(อเมริกาและแคนาดา)
ฉาย 19 ธันวาคม ค.ศ. 1997 (อเมริกา)
24 ธันวาคม ค.ศ. 1997 (ไทย)
5 เมษายน ค.ศ. 2012
(สามมิติและไอแมกซ์)
ความยาว 194 นาที
ประเทศ สหรัฐอเมริกา
ภาษา อังกฤษ
งบประมาณ 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[1][2][3]
รายได้ $2,185,372,302 ล้านดอลลาร์สหรัฐ [4]
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb

ไททานิก (อังกฤษ: Titanic) เป็นภาพยนตร์ของสหรัฐอเมริกา ออกฉายในปี ค.ศ. 1997 ผลิตโดย ทเวนตีส์เซ็นจูรีฟ็อกซ์ และ พาราเมาต์พิกเจอส์ นำแสดงโดย ลีโอนาร์โด ดีคาปริโอ และ เคต วินสเลต กำกับโดย เจมส์ คาเมรอน โดยเคยเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดในประวัติศาสตร์อันดับที่ 1 มานานถึง 12 ปี ด้วยมูลค่ามากถึง 1,848,813,795 ดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2010 ภาพยนตร์ อวตาร โดยฝีมือผู้กำกับคนเดียวกัน เจมส์ คาเมรอน ทำรายได้สูงสุดแทนที่ไททานิก

ปัจจุบันเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาลในอันดับที่ 2

เนื้อเรื่อง[แก้]

เริ่มเรื่องขึ้นเมื่อมีการพบซากเรือที่มหาสมุทรแอตแลนติคเหนือ ปี ค.ศ. 1985 บร๊อค โลเวตนักสำรวจชาวอเมริกัน ได้ดำลงไปสำรวจหาซากเรือเพื่อหาสมบัติอันล้ำค่า แต่กลับได้พบภาพวาดลายเส้น รูปหญิงสาวเปลือยกายที่สวม สร้อยคอและจี้เพชรเท่านั้น ผู้ที่เป็นแบบในภาพวาดก็คือ โรส และเธอได้เล่าเหตุการณ์ให้ทุกคนฟัง

ย้อนในปี ค.ศ. 1912 แจ๊ค ดอว์สัน เด็กหนุ่มเต็ดเตร่ชาวอเมริกันได้โชคเป็นตั๋วโดยสารเรือไททานิกชั้น 3 จากการเล่นโป๊กเกอร์ นั่นทำให้เขาได้พบ โรส เดวิท บูเคเตอร์ โรส เดวิท บูเกเตอร์ สาวงามผู้เป็นบุตรีจากครอบครัวชั้นสูงและคุณหนูผู้ดีมีตระกูล ได้เดินทางมากับเรือไททานิกพร้อมแม่ ซึ่งก็คือ รูธ เดวิท บูเกเตอร์ และคู่หมั้นหนุ่ม แคล หรือเซลดอน นาธาน ฮ๊อคลี่ย์ มหาเศรษฐีผู้เย่อหยิ่ง และเอาแต่ใจตัวเอง ทั้งคู่จะเข้าพิธีแต่งงาน หลังเดินทางถึงฟิลลาเดลเฟีย

โรสมีความอึดอัดในการใช้ชีวิตแบบสังคมชั้นสูงจากการบังคับของแม่และฮ็อคลี่ย์ และไม่พอใจที่ถูกบีบบังคับ และทนรับชีวิตที่น่าเบื่อหน่ายและบีบคั้นไม่ไหว ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ เธอวิ่งไปที่ด้านท้ายเรือและพยายามที่จะฆ่าตัวตาย แต่แล้วโรสก็พบกับ แจ๊ค ชายหนุ่มยากไร้ ผู้มีชีวิตเป็นอิสระ ได้เห็นเหตุการณ์ และเขาได้ช่วยชีวิตเธอไว้ทันท่วงที นั่นทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เกิดขึ้น

ฮ็อกลี่ย์ได้ตอบแทนแจ๊ค ด้วยการชวนขึ้นไปร่วมดินเนอร์กับผู้โดยสารชั้นหนึ่ง แจ๊คโดนเยาะเย้นถากถางในระหว่างดินเนอร์ แต่เขาก็ตอบได้อย่างชาญฉลาดและเป็นตัวของเขาเอง ทำให้โรสประทับใจตัวแจ๊คมากขึ้น

แจ๊คพาเธอไปรู้จักชีวิตอีกด้านที่เป็นอิสระของเขา สาวน้อยได้รับในสิ่งที่เธอขาดมาตลอด นั่นคือความเป็นอิสระในการได้ทำทุกอย่างที่ใจต้องการ

โรสใช้ชีวิตที่สนุกสนานในส่วนของผู้โดยสารชั้นสาม ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับคู่หมั้นหนุ่มเลวร้ายลง ในขณะที่ความสัมพันธ์กับแจ๊คได้ลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ สร้างความริษยาให้กับ ฮ๊อคลี่ย์ จนตัดสินใจใส่ร้ายแจ๊ค และจับไปคุมขังที่ใต้ท้องเรือจนกระทั่งวาระสุดท้ายของไททานิกมาถึง

ในคืนนั้นไททานิกก็พบกับความหายนะเมื่อ พุ่งเข้าชนภูเขาน้ำแข็ง จนบริเวณใต้ท้องเรือเกิดความเสียหายจนไม่สามารถแก้ไขได้ ความโกลาหลวุ่นวายได้เกิดขึ้น เพราะทุกชีวิตต่างดิ้นรนที่จะเอาตัวรอด ในที่สุดเรือไททานิกที่ยิ่งใหญ่

และเคยถูกเชื่อว่าไม่มีวันจม ก็ดำดิ่งลงสู่ก้นทะเลลึกพร้อมผู้โดยสารอีกเกือบ 1500 ชีวิต ในขณะที่แจ๊คและโรสกำลังลอยอยู่กลางมหาสมุทรอันหนาวเย็น ท่ามกลางความมืด และความฝันที่กำลังสูญสิ้น

โดยทั้งหมดผ่านการเล่าเรื่องจากโรสในวัยชรา ผู้โดยสารไททานิกที่รอดชีวิตคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่

ไททานิกในเมืองไทย[แก้]

ไททานิกเข้าฉายในประเทศไทย ในวันแรกคือวันพฤหัสบดีที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1997 (แต่ทุกโรงได้ฉายก่อนล่วงหน้าหนึ่งวัน คือวันพุธที่ 24 ธันวาคม เว้นแต่ในโรงเครืออีจีวีที่ฉายตามกำหนดเดิม) โดยไม่มีชื่อเป็นภาษาไทย และเมื่อฉายแล้วก็ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ขึ้นในสังคม

จนเป็นวลีที่พูดติดปากกันว่า "แจ๊คกับโรส" และโดยเฉพาะในหมู่เด็กสาว ๆ ที่คลั่งไคล้ดารานำชาย คือ ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ เหมือนกับหลายประเทศที่ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉาย โดยสื่อต่าง ๆ และสังคมมีการนำเสนอแง่มุมหรือเรื่องราวต่าง ๆ ของดารานำชายผู้นี้อย่างกว้างขวาง

เพลงประกอบภาพยนตร์ "มายฮาร์ตวิลโกออน" ซึ่งประพันธ์โดยวิลล์ เจนนิง อำนวยเพลงโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์ และวอลเตอร์ เอฟฟานาซีฟ ขับร้องโดยเซลีน ดิออน ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง โดยได้รับการเปิดออกอากาศทางสถานีวิทยุนานนับเดือน

กับทั้งยังส่งผลต่อฉบับลอกแบบอื่น ๆ ที่ตามอีกด้วย เช่น ฉบับบรรเลงโดย เคนนี จี หรือฉบับภาษาไทยที่มีผู้ลักลอบแปลและบันทึกเสียงออกจำหน่าย

ตัวละคร[แก้]

ตัวละครสมมุติ (ไม่มีจริง)[แก้]

ตัวละคร รับบทโดย บทบาท
แจ๊ค ดอว์สัน
(Jack Dawson)
ลีโอนาโด ดิคาปริโอ ชายหนุ่มคนรักของโรส : เสียชีวิต
โรส เดวิท บูเคเตอร์
(Rose DeWitt Bukater)
เคท วินสเลท
(Kate Winslet)
หญิงสาวชนชั้นสูง คนรักของแจ๊ค : รอดชีวิต
เซลดอน นาธาน ฮ็อกลีย์
(Caledon Nathan Hockley)
บิลลี่ เซน
(Billy Zane)
คู่หมั้นของโรส : รอดชีวิต (แต่เสียชีวิตในภายหลังโดยการยิงกรอกปากตัวเองตาย)
รูธ เดวิท บูเคเตอร์
(Ruth DeWitt Bukater)
ฟรานเซส ฟิชเช่อร์ (Frances Fisher) แม่ของโรส : รอดชีวิต
สไปเซอร์ เลิฟจอย
(Spicer Lovejoy)
เดวิด วอร์เนอร์
(David Warner)
คนรับใช้ของฮ็อกลี่ย์ : เสียชีวิต ขณะที่เรือกำลังขาดออกเป็นสองท่อน เลิฟจอยได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะและตกลงไประหว่างกลางของเรือ
ฟาบริซิโอ เดอ รอสซี (Fabrizio De Rossi) แดนนี นุคคิ
(Danny Nucci)
เพื่อนของแจ๊ค คาดว่าถูกปล่องไฟล้มทับ : เสียชีวิต
ทอมมี ไรอัน
(Tommy Ryan)
เจสัน แบร์รี
(Jason Barry)
เพื่อนของแจ๊ค ถูกเจ้าหน้าที่ยิง : เสียชีวิต
บร็อค เลิฟเว็ตต์
(Brock Lovett)
บิล แพกซ์ตัน
(Bill Paxton)
นักล่าสมบัติในยุคปัจจุบัน ผู้ที่เจอกับโรสในตอนที่โรสแก่ : ไม่อยู่ในเหตุการณ์
เลวิส โบดีน
(Lewis Bodine)
เลวิส อเบอร์นาธี
(Lewis Abernathy)
เพื่อนของบร็อค เลิฟเว็ตต์ : ไม่อยู่ในเหตุการณ์
โรส ดอว์สัน
(Rose Dawson)
กลอเรีย สจ๊วต
(Gloria Stuart)
โรสในปัจจุบัน เข้าสู่วงการบันเทิง ปัจจุบันอาศัยอยู่กับหลานสาว : รอดชีวิต
ลิซซี คาลเวิร์ต
(Lizzy Calvert)
ซูซี อมิส
(Suzy Amis)
หลานสาวของโรส : ไม่อยู่ในเหตุการณ์

ตัวละครที่มีตัวตนจริง[แก้]

ตัวละคร รับบทโดย
มาร์กาเร็ต บราวน์ (Margaret Brown) มอลลีผู้ไม่มีวันจม เคธี เบตส์ (Kathy Batesr)
โธมัส แอนดรูวส์ (Thomas Andrews) ผู้ออกแบบเรือ วิคเตอร์ การ์เบอร์ (Victor Garber)
เอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ (Edward John Smith) กัปตันเรือ เบอร์นาร์ด ฮิลล์ (Bernard Hill)
โจเซฟ บรูซ อิสเมย์ (Joseph Bruce Ismay) เจ้าของเรือ โจนาธาน ไฮด์ (Jonathan Hyde)
วอลเลซ ฮาร์ทลีย์ (Wallace Hartley) หัวหน้าวงออเคสตร้า โจนาธาน อีแวน-โจนส์ (Jonathan Evan-Jones)
วิลเลียม เมอร์ดอช (William Murdoch) เจ้าหน้าที่เรือ
(ที่ฆ่าทอมมี ไรอัน ในภาพยนตร์)
อีแวน สจวต (Ewan Stewart)
ฮาโรลด์ โลวอ์ (Harold Lowe) เจ้าหน้าที่เรือที่รอด และสั่งการให้นำเรือ
สำรองมาช่วยผู้โดยสารที่ลอยคอหลังเรือจม
ไอโอน กรัฟฟัดด์ (Ioan Gruffudd)
เจมส์ มูดดี (James Moody) เจ้าหน้าที่เรือที่รับแจ๊คและฟาบริซิโอขึ้นเรือ
และรับโทรศัพท์ในตอนที่ยามเสากระโดงพบภูเขาน้ำแข็ง
เอ็ดเวิร์ด เฟลตเชอร์ (Edward Fletcher)

รางวัลที่ได้รับ[แก้]

ไททานิก ได้รับรางวัลระดับแนวหน้าของโลกจำนวนมาก แต่ที่เป็นที่กล่าวถึงมากที่สุด คือ การที่สามารถชนะเลิศรางวัลออสการ์ ได้ถึง 11 สาขา ซึ่งในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ ไม่เคยมีภาพยนตร์เรื่องใดที่ได้รางวัลออสการ์มากกว่า 11 สาขาเลย ส่วนภาพยนตร์ที่ได้รางวัล 11 สาขาเท่ากัน มีเพียง 3 เรื่องในประวัติศาสตร์ คือ เบนเฮอร์, ไททานิก และ ลอร์ดออฟเดอะริงส์: มหาสงครามชิงพิภพ รางวัลที่มีชื่อเสียงที่ภาพยนตร์เรื่องไททานิกได้รับ ได้แก่

การกลับมาฉายใหม่[แก้]

ในต้นเดือนเมษายนปี ค.ศ. 2012 ไททานิกได้กลับมาฉายใหม่ในระบบสามมิติและไอแมกซ์ ในวาระครอบรอบ 100 ปี ที่ไททานิกได้จมลง

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Garrett, Diane (April 20, 2007). "Big-budget bang-ups.". Variety. สืบค้นเมื่อ November 16, 2009. 
  2. Wyatt, Justin; Vlesmas, Katherine (1999). "The Drama of Recoupment: On the Mass Media Negotiation of Titanic". pp. 29–45.  In Sandler & Studlar (1999).
  3. Welkos, Robert W. (February 11, 1998). "The $200-Million Lesson of 'Titanic'". Los Angeles Times. สืบค้นเมื่อ December 12, 2009. 
  4. "Titanic for Titanic (2012)". Box Office Mojo. สืบค้นเมื่อ April 7, 2012. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]