ประกาศก้องจอมราชา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
The King's Speech
โปสเตอร์โฆษณาภาพยนตร์
กำกับ ทอม ฮูปเปอร์
อำนวยการสร้าง Iain Canning
Emile Sherman
Gareth Unwin
Geoffrey Rush
เขียน David Seidler
นำแสดง Colin Firth
Geoffrey Rush
Helena Bonham Carter
Guy Pearce
Timothy Spall
Derek Jacobi
Jennifer Ehle
Michael Gambon
ดนตรีประกอบ Alexandre Desplat
กำกับภาพ Danny Cohen
ตัดต่อ Tariq Anwar
ค่าย See-Saw Films
Bedlam Productions
จำหน่าย/เผยแพร่ พาราเมาต์พิกเจอส์ (ออสเตรเลีย)
The Weinstein Company (สหรัฐอเมริกา)
Momentum Pictures (สหราชอาณาจักร)
ฉาย 23 ธันวาคม 2010 (2010-12-23)(ออสเตรเลีย)
24 พฤศจิกายน 2010 (สหรัฐอเมริกา)
7 มกราคม 2010 (สหราชอาณาจักร)
ความยาว 118 นาที
ประเทศ สหราชอาณาจักร
ภาษา อังกฤษ
งบประมาณ 8 ล้านปอนด์[1]
รายได้ 235,468,702 ดอลลาร์สหรัฐ[2]

ประกาศก้องจอมราชา[ต้องการอ้างอิง] (อังกฤษ: The King's Speech) เป็นเรื่องราวของบุรุษผู้ต่อมาขึ้นครองบัลลังก์เป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 พระบิดาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ภายหลังพระเชษฐาของพระองค์สละราชสมบัติ จอร์จต้องขึ้นครองราชย์แทนอย่างไม่ได้เตรียมใจนัก แต่ด้วยปัญหาอาการพูดติดอ่างซึ่งนำมาสู่ความกังวลว่าจะไม่เหมาะสมที่จะเป็น กษัตริย์ที่ดี จอร์จได้รับความช่วยเหลือจากไลโอเนล ลอจ นักบำบัดอาการบกพร่องทางการพูด จนเกิดเป็นมิตรภาพ และทำให้จอร์จเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ต่อมา

ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าจอร์จที่ 5 (ไมเคิล แกมบอน) ผู้เป็นพระบิดา พร้อมกับการสละโอกาสครองราชย์บัลลังก์ของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด (กาย เพียร์ซ) ส่งผลให้เบอร์ตี (โคลิน เฟริร์ธ) ผู้มีปัญหาทางการพูด ต้องขึ้นครองราชย์แทนในนามพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งอังกฤษ ด้วยเหตุที่ประเทศตกอยู่ในสถานการณ์จวนเจียนเข้าสู่สงครามและจำเป็นต้องมี ผู้นำที่เข้มแข็ง เอลิซาเบธ (เฮเลนน่า บอนแฮม คาร์เตอร์) ภรรยาของเบอร์ตี และอนาคตราชินี จึงจัดแจงให้สามีของเธอได้พบกับไลโอเนล ล็อก (เจฟฟรีย์ รัช) ผู้เชี่ยวชาญด้านการรักษาโรคผิดปกติทางการพูด

จากการเริ่มต้นที่แสนลำบาก ผู้รักษาและผู้รับการรักษาต่างร่วมกันแสวงหาวิธีบำบัดใหม่ ๆ ซึ่งก่อกำเนิดมิตรภาพอันลึกซึ้งระหว่างชายทั้งคู่ ด้วยความช่วยเหลือของล็อก รวมทั้งครอบครัว, รัฐบาล และวินสตัน เชอร์ชิลล์ (ทิโมธี สปอลล์) กษัตริย์จอร์จที่ 6 จะต้องเอาชนะอาการพูดติดอ่างให้ได้ เพื่อกล่าวปลุกปลอบพสกนิกรของพระองค์ให้ลุกขึ้นยืนหยัดเคียงข้างประเทศชาติ ในภาวะสงคราม

ภาพยนตร์เรื่องนี้ ชนะเลิศรางวัลจากสถาบันทางภาพยนตร์ต่างๆ รวมทั้งสิ้น 75 รางวัล โดยมีรางวัลที่สำคัญ คือการชนะเลิศรางวัลออสการ์ ใน 4 รางวัล ได้แก่

อ้างอิง[แก้]