ชิคาโก (ภาพยนตร์)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Chicago

โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับโดย Rob Marshall
อำนวยการสร้างโดย Martin Richards
อ้างอิงจาก ละครเวทีเรื่อง Chicago โดย
John Kander และ Fred Ebb
นำแสดงโดย Renée Zellweger
Catherine Zeta-Jones
Richard Gere
Queen Latifah
John C. Reilly
Taye Diggs
Christine Baranski
เพลงประกอบ
ภาพยนตร์โดย
John Kander (music)
Fred Ebb (lyrics)
Danny Elfman (score)
กำกับภาพโดย Dion Beebe
ตัดต่อโดย Martin Walsh
จัดจำหน่ายโดย Miramax Films
ฉาย 27 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (จำกัดโรง)
24 มกราคม ค.ศ. 2003 (ทั่วโลก)
ความยาว 113 นาที
ประเทศ สหรัฐอเมริกา
เยอรมนี
ภาษา ภาษาอังกฤษ
งบประมาณ $45,000,000
รายได้ $306,776,732

ชิคาโก (อังกฤษ: Chicago) เป็นภาพยนตร์เพลงดัดแปลงจาก ละครเพลงเสียดสีสังคมชื่อเดียวกัน กำกับและออกแบบท่าเต้นโดย ร็อบ มาร์แชลล์ และบทภาพยนตร์โดย บิลล์ คอนดอน ออกฉายครั้งแรกในวันที่27 ธันวาคม ค.ศ. 2002 แบบจำกัดโรงภาพยนตร์ หลังจากได้รับรางวัลออสการ์จึงนำกลับมาฉายทั่วโลกจนประสบความสำเร็จทางรายได้อย่างมาก เนื้อหากล่าวถึงเรื่องอื้อฉาวในยุครุ่งเรืองของเพลงแจ๊สในชิคาโกและเหล่าคนดังที่ทยอยกันแจ้งเกิดกันอย่างรวดเร็วแต่ในขณะเดียวกันก็เสื่อมความนิยมเร็วด้วยเช่นกัน

เรื่องย่อ[แก้]

ร็อกซี่ ฮาร์ท(เรเน่ เซลเวเกอร์)ฆ่าชู้รักของเธอตาย และถูกตำรวจจับเข้าคุกในคืนเดียวกัน อีกทั้งเธอยังรับรู้ว่าเธอจะต้องถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอทำให้เธอเศร้าใจ ในคุกเธอได้พบกับเวลม่า เคลลี่(แคเธอรีน ซีตา-โจนส์)นักเต้นคนดังของชิคาโกที่ถูกจับในข้อหาฆาตกรรม ในเวลาต่อมาร็อกซี่ได้ติดต่อกับบิลลี่ ฟรินท์(ริชาร์ด เกียร์)ทนายความมากฝีมือที่ไม่เคยแพ้คดีความ เป็นผู้ทำคดีให้เธอพ้นผิด ในขณะเดียวกันร็อกซี่กลายเป็นคนมีชื่อเสียงทั้งๆที่ยังติดคุกและเริ่มหลงตัวเอง จนกระทั่งชื่อเสียงของร็อกซี่บดบังรุ่นพี่อย่างเวลม่าที่รู้สึกอิจฉาร็อกซี่และต้องการให้ตัวเธอกลับมาโด่งดังอีกครั้ง ในชิคาโกที่ไม่เคยมีอะไรยั่งยืน

รางวัล[แก้]

ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จทั้งรายได้และคำวิจารณ์ รวมทั้งรางวัลออสการ์ 6 สาขาในปี 2003 [1] ได้แก่ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม, ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม, ลำดับภาพยอดเยี่ยม, บันทึกเสียงยอดเยี่ยม และ กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม

จุดเด่น[แก้]

  • ภาพยนตร์เพลงเรื่องแรกที่ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมถัดจากเรื่อง Oliver! ในปี 1968
  • ใช้เพลงดำเนินเรื่องและเล่าความหลังของตัวละคร โดยเฉพาะเพลงที่มีชื่อเสียงคือ Cell Block Tango ที่เวลม่า ขับร้องในคุกร่วมกับนักโทษอีก 5คน เกี่ยวกับสาเหตุที่ทำให้พวกเธอต้องมารวมกันที่แห่งนี้

อ้างอิง[แก้]